Η επίθεση των ΗΠΑ-Ισραήλ στο Ιράν αποτέλεσε την αρχή μιας ραγδαίας κλιμάκωσης του ιμπεριαλιστικού πολέμου, με την Κύπρο και την χώρα μας να αποτελούν έναν απέραντο μαγνήτη αντιποίνων. Τα σενάρια για γρήγορο τερματισμό του πολέμου, για χτυπήματα μιας εβδομάδας, δίνουν την θέση τους σε αυτά που μιλάνε για πόλεμο μηνών. Άλλωστε, η ίδια συζήτηση γινόταν και στον πόλεμο της Ουκρανίας ο οποίος διανύει τον πέμπτο χρόνο του και υπάρχει κίνδυνος να διασταυρωθεί και με άλλα μέτωπα επιβεβαιώνοντας την εκτίμηση της Πολιτικής Απόφασης του 22ου Συνεδρίου του ΚΚΕ ότι «για πρώτη φορά μετά τον Β' Παγκόσμιο Πόλεμο βρισκόμαστε τόσο κοντά σε έναν Γ' Παγκόσμιο ιμπεριαλιστικό Πόλεμο».
Η ελληνική κυβέρνηση και τα υπόλοιπα αστικά κόμματα τρέχουν να προλάβουν τις λαϊκές αντιδράσεις, την εναντίωση του ελληνικού λάου στα πολεμικά σχέδια και στην βαθύτερη εμπλοκή της χώρας μας στους ιμπεριαλιστικούς σχεδιασμούς. Υιοθετούν το σύνολο των αντιδραστικών προσχημάτων των ΗΠΑ-Ισραήλ με τα οποία αιματοκυλούν τον λαό του Ιράν, προσπαθώντας να αποκρύψουν την κύρια αιτία αυτού του πολέμου που δεν είναι άλλη από την μάχη για την πρωτοκαθεδρία μεταξύ ΗΠΑ-Κίνας. Μάχη που βρίσκεται πίσω από τον έλεγχο του πετρελαίου και των άλλων πλουτοπαραγωγικών πηγών, των ενεργειακών και εμπορικών δρόμων της ευρύτερης περιοχής. Καλλιεργούν τον εφησυχασμό και την παθητική αναμονή στον λαό και στην νεολαία χρησιμοποιώντας κάθε ευφάνταστο τρόπο από “έξυπνα” γραφήματα με το βεληνεκές των πυραυλικών χτυπημάτων του Ιράν να σταματάει στην δυτική Τουρκία μέχρι αναλύσεις επί αναλύσεων για τον “μη επιθετικό” ρόλο της βάσης της Σούδας κ.ο.κ..
Πως να σας το πούμε, δεν εμπλεκόμαστε
Ένα από τα κύρια αφηγήματα που ακούμε τις τελευταίες μέρες είναι ότι η Ελλάδα δεν μπλέκεται στον πόλεμο. Αυτή την “καραμέλα” την αναπαράγει το σύνολο των δυνάμεων του συστήματος, από την “προοδευτική μπόχα” της σοσιαλδημοκρατίας μέχρι το δηλητήριο των φασιστικών δυνάμεων.
Μόνο από μια “πρώτη ματιά” είδαμε το ΠΑΣΟΚ να αναφέρει ότι «Η Ελλάδα δεν πρέπει να εμπλακεί στον πόλεμο που διεξάγουν οι ΗΠΑ και το Ισραήλ», ο Σωκράτης Φάμελλος, πρόεδρος του ΣΥΡΙΖΑ, να δηλώνει ότι «Η κυβέρνηση οφείλει να επαναλαμβάνει ότι η χώρα δεν εμπλέκεται στο πόλεμο», η Νέα Αριστερά να λέει ότι «Δεν θα εμπλακούμε σε πόλεμο για ξένα συμφέροντα» ενώ μέχρι και ο φασίστας εγκληματίας της Χρυσής Αυγής Ηλίας Κασιδιάρης είπε “Η Ελλάς πρέπει να απέχει απολύτως. Δεν έχουμε καμία σχέση με αυτόν τον πόλεμο.” Μάλιστα, το παραμύθι ότι τώρα εμπλεκόμαστε το ακούμε και από δήθεν “συγκρουσιακούς”, όπως ο Ρουβίκωνας που αναφέρει ότι “...το βασικό καθήκον σήμερα είναι να εμποδίσουμε κάθε ελληνική συμμετοχή σε αυτόν τον πόλεμο. Η κακή αρχή ήδη έγινε...”, ενώ το March to Gaza καλούσε σε «Καμία εμπλοκή της Ελλάδας στην επέμβαση ΗΠΑ – Ισραήλ.» Εντάξει, παιδιά μην σκοτώνεστε τόσο πολύ σας “πιστέψαμε”.
Αφού, όμως, λένε ότι τώρα εμπλεκόμαστε έχουμε και εμείς κάποιες απορίες. Οι αμερικανοΝΑΤΟϊκές βάσεις στην χώρα μας, που έχουν αναπτυχθεί με τις υπογραφές όλων των κομμάτων του συστήματος, είναι απλά χώροι αναψυχής και ξεγνοιασιάς; Οι αποστολές πυροβολαρχίας Patriot στην Σαουδική Αραβία, φρεγάτας στην Ερυθρά Θάλασσα και τα σχέδια για εκστρατευτικό σώμα στη Γάζα, γίνονται στα πλαίσια εκδρομής γνωριμίας με τον πολιτισμό αυτών των περιοχών; Η νέα συστοιχία Patriot στην Βουλγαρία αφορά την αναζήτηση του χαμένου ελληνισμού ή μήπως μετά την Κύπρο είχε πάει κι εκεί ο αρχαίος στρατηγός Κίμωνας; Η παροχή εξοπλισμού και στρατιωτικής εκπαίδευσης στην Ουκρανία, το σύμφωνο για την προστασία των Ηνωμένων Αραβικών Εμιράτων εκφράζει, μήπως, το “φιλότιμο” των Ελλήνων;
Όσο αστεία είναι τα παραπάνω άλλο τόσο τρανταχτά είναι τα ψέματα που λένε τα κόμματα του συστήματος για να κρύψουν την εμπλοκή της χώρας μας, να ρίξουν στάχτη στα μάτια των εργαζομένων και της νεολαίας για τους κινδύνους που διαρκώς μεγαλώνουν. Η εμπλοκή της αστικής τάξης της χώρας στη μάχη για τη πρωτοκαθεδρία ΗΠΑ – Κίνας είναι διαχρονική, έχει επιλέξει στρατόπεδο και μάλιστα με όρους “πρωτοπαλίκαρου” στη περιοχή. Γι’ αυτό, όλες οι παραπάνω στρατιωτικές συμφωνίες και εξοπλισμοί στηρίχτηκαν στη ψήφο και τη συναίνεση όλων των αστικών κομμάτων. Τώρα, παρακολουθούμε από πιο κοντά, τα αποτελέσματα αυτής της εμπλοκής, που για χρόνια προειδοποιεί το ΚΚΕ.
Η πολεμική εμπλοκή, εξάλλου, δεν είναι μόνο στρατιωτική, όπως επιβεβαιώνεται καθημερινά από τις εξελίξεις. Πλέον, κάθε τάνκερ μεταφοράς πετρελαίου, κάθε γεώτρηση, έχει δίπλα του και το πολεμικό ναυτικό των ΗΠΑ ή τους Patriot αντίστοιχα. Τα στενά του Ορμούζ έχουν γίνει το επίκεντρο των ανταγωνισμών των ιμπεριαλιστών. Τι άλλο, είναι, λοιπόν, αν όχι άμεση εμπλοκή, οι αποφάσεις των κυβερνήσεων να γίνει η Ελλάδα κόμβος μεταφοράς ενέργειας, ενάντια στα σχέδια Ρωσίας – Κίνας για την περιοχή; Η χώρα μας εμπλέκεται στον οικονομικό και ενεργειακό πόλεμο και κανένας δεν έχει εξουσιοδοτήσει την κυβέρνηση να μας κάνει στόχο. Η χώρα δεν γίνεται στόχος μόνο για την μετατροπή της σε μια απέραντη βάση των ΗΠΑ και του ΝΑΤΟ αλλά και σε μια απέραντη αποθήκη και δίκτυο μεταφοράς του αμερικάνικου LNG, αποτελώντας τμήμα του εμπορικού διαδρόμου IMEC αντιπαραθετικά στον κινέζικο “Δρόμο του Μεταξιού”.
Οι νικητές της εμπλοκής
Αν κάποιος παρακολουθήσει τα κυβερνητικά στελέχη θα ακούσει να λένε κάτι όμορφες φρασούλες όπως ότι “η Ελλάδα παράγει και εξάγει σταθερότητα”. Βέβαια, κάποιοι από αυτούς είναι πιο ειλικρινείς βγάζοντας προς τα έξω τους πραγματικούς λόγους της εμπλοκής. Ενδεικτική είναι η δήλωση του συμβούλου του πρωθυπουργού για θέματα εξωτερικής πολιτικής, Σ. Σέρμπου, ο οποίος είπε ότι «Είμαστε εκεί (σ.σ. στην Κύπρο) όχι μόνο συμβολικά, αλλά και ουσιαστικά. Διότι ως Ελλάδα έχουμε και τα στρατηγικά μας συμφέροντα στην Ανατολική Μεσόγειο (...) η επόμενη μέρα θα αναδιατάξει την περιφερειακή αρχιτεκτονική ασφαλείας και δεν θα περάσει απαρατήρητο από τους Αμερικανούς ότι η Ελλάδα αυτή τη στιγμή έβαλε και έναν ρόλο μπροστά, που αφορά τη θέση της σ' αυτό που λέμε Εγγύς Ανατολή. (...) Μια απειλή, ένας πόλεμος συνιστά ευκαιρία για μας προκειμένου να κάνουμε κάποια πράγματα διαφορετικά».
Τα πράγματα είναι απλά, στον καπιταλισμό κάθε απειλή για εμάς συνιστά μια ευκαιρία για τους ομίλους και τα κέρδη τους. Κάθε πύραυλος που στοχεύει έναν ναυτεργάτη αποτελεί ταυτόχρονα ευκαιρία για κάποιον εφοπλιστή να αυγατίσει τα κέρδη του με την εκτόξευση των ναύλων και των ασφάλιστρων. Κάθε πανάκριβο καλάθι με ψώνια που χτυπά το εισόδημα των εργαζομένων και του λαού είναι ευκαιρία για τους ομίλους των σούπερ μάρκετ να ανεβάσουν τον τζίρο τους. Κάθε φουσκωμένος λογαριασμός ρεύματος και σπίτι που μένει χωρίς ρεύμα κρύβει από πίσω την ευκαιρία των ενεργειακών ομίλων που θησαυρίζουν μέσα από το “ουράνιο τόξο” των τιμολογίων τους. Κάθε σπίτι, σχολείο, κέντρο υγείας που καταστρέφεται από τις επιθέσεις των ιμπεριαλιστών είναι μια ευκαιρία για τους κατασκευαστικούς ομίλους για να “κτίσουν” τα κέρδη τους πάνω στον ανθρώπινο πόνο και την δυστυχία.
Ώρα να δυναμώσει η πάλη για την απεμπλοκή από τον ιμπεριαλιστικό πόλεμο
Τώρα χρειάζεται να δυναμώσει η πάλη του λαού και της νεολαίας για την έξοδο της Ελλάδας από τον πόλεμο και την απεμπλοκή από τους ιμπεριαλιστικούς σχεδιασμούς. Να σταματήσουν όλοι οι παράγοντες που μετατρέπουν των χώρα μας σε μαγνήτη κινδύνων, να φύγουν όλες οι αμερικανοΝΑΤΟϊκές βάσεις και να επιστρέψουν όλες οι ένοπλες δυνάμεις από ιμπεριαλιστικές αποστολές στο εξωτερικό. Να καταγγελθεί η στρατηγική συμφωνία με τις ΗΠΑ και το Ισραήλ και να μην τολμήσει η κυβέρνηση να στείλει στρατιωτική δύναμη στη Γάζα.
Η πάλη απέναντι σε αυτούς τους σχεδιασμούς πρέπει να “χτυπήσει” και την πόρτα στον πραγματικό ένοχο, τον βασικό παράγοντα κινδύνου και ανασφάλειας για τον λαό μας, την αστική τάξη και τους σχεδιασμούς της. Άλλωστε, οι βάσεις δεν “φύτρωσαν” από μόνες τους, οι φρεγάτες και οι συστοιχίες Patriot δεν “ξύπνησαν” μια μέρα στην Μέση Ανατολή. Στάλθηκαν για να κερδίσει κομμάτι η αστική τάξη από την πίτα της περιοχής, να στηθούν “χρυσές δουλειές” για τους ομίλους των Κατασκευών, των Μεταφορών και της Ενέργειας.
Η εποχή μας μαρτυρά πιο έντονα από ποτέ την ανάγκη του λαού μας να απεμπλακεί συνολικά από το σύστημα της εκμετάλλευσης, να χτίσει την κοινωνία των αναγκών του. Εκεί που οι πλουτοπαραγωγικές πηγές είναι ευλογία και όχι κατάρα, όπου οι δρόμοι ανοίγουν με την συνεργασία και όχι με τα αίμα των λαών, όπου ευημερούν οι εργαζόμενοι και όχι τα κέρδη που βγαίνουν με τις θυσίες τους, όπου πατρίδα είναι εκεί που ζουν και δημιουργούν οι ίδιοι και όχι όπου φτάνουν τα συμφέροντα των καπιταλιστών. Με το ΚΚΕ μπορούμε να γκρεμίσουμε τον κόσμο της εκμετάλλευσης και των πολέμων, να ανοίξουμε τον δρόμο για το πραγματικά νέο, τον σοσιαλισμό-κομμουνισμό.