«Η Ελλάδα υψώνει τείχος προστασίας πάνω από την Κύπρο», «Ευρωπαϊκή ασπίδα στην Κύπρο με αιχμή του δόρατος τις ελληνικές ένοπλές δυνάμεις», «Η Ελλάδα στέλνει σαφές μήνυμα αλληλεγγύης στον λαό της Κύπρου». Αυτοί είναι μόνο κάποιοι από τους πιο μετριοπαθείς τίτλους με τους οποίους τα ελληνικά αστικά ΜΜΕ περιέγραψαν την απόφαση της ελληνικής κυβέρνησης να στείλει φρεγάτες και F-16 στην περιοχή, μετά την επίθεση drone στην βάση της Μ. Βρετανίας στην περιοχή Ακρωτήρι της Κύπρου.

Σαν έτοιμοι από καιρό, ακολούθησαν σε αυτή την γραμμή η πλειοψηφία των ελληνικών αστικών κομμάτων όπως και διάφοροι αστοί δημοσιολόγοι και “γεωπολιτικοί αναλυτές”. Την ίδια ώρα όλοι αυτοί, δίνουν όλες τους τις δυνάμεις για να πείσουν ότι όποιος αναδεικνύει τον πραγματικό λόγο που πάρθηκε αυτή η απόφαση από την ελληνική κυβέρνηση, δηλαδή η ανάγκη της προστασίας βρετανικών και ΝΑΤΟικών βάσεων στην περιοχή, είναι εχθρός του κυπριακού λαού και δεν νοιάζεται για την ασφάλεια του.

Αλλά ας τα πάρουμε από την αρχή γιατί φαίνεται ότι σε κάποιους πέρα από μαθήματα κοινής λογικής χρειάζονται και μερικά μαθήματα ιστορίας.

“Σύμμαχοι” με αμαρτωλό παρελθόν

Στις 5 Φεβρουαρίου 1959 αρχίζουν στη Ζυρίχη συνομιλίες ανάμεσα στους πρωθυπουργούς Ελλάδας και Τουρκίας, Κωνσταντίνο Καραμανλή και Αντνάν Μεντερές. Στις 11 Φεβρουαρίου ανακοινώνεται η υπογραφή συμφωνίας για την ίδρυση του κυπριακού κράτους. Οι συζητήσεις συνεχίζονται στο Λονδίνο και μετά από τις συμφωνίες της Ζυρίχης. Εν τέλει ακόμα και μετά την επίσημη ίδρυση της Κυπριακής Δημοκρατίας, η Μ. Βρετανία διατηρεί και επίσημα στην κατοχή της δυο περιοχές της Κύπρου, το Ακρωτήρι και την Δεκέλεια για την μόνιμη εγκατάσταση βρετανικών στρατιωτικών βάσεων.

Ήδη λίγο νωρίτερα, από το Μάρτιο του 1957 επισημοποιείται και η εμπλοκή των ΗΠΑ στο Κυπριακό. Σε αμερικανοβρετανικές συνομιλίες της περιόδου, συμφωνήθηκε το Κυπριακό να αντιμετωπίζεται στο εξής στο πλαίσιο του ΝΑΤΟ, πάντα στα πλαίσια της προσπάθειας να μην διαρραγεί η συνοχή της νοτιοανατολικής του πτέρυγας. Προσπάθεια που στη συνέχεια θα διαδραματίσει κομβικό ρόλο στην τραγική εξέλιξη της τουρκικής εισβολής και κατοχής του 38% του νησιού που διαρκεί μέχρι και τις μέρες μας.

Είναι εμφανές λοιπόν ότι σε κάθε ιστορική φάση η πορεία της Κύπρου και όλων των δεινών που έχει υπομείνει ο λαός της, ήρθαν ως αποτέλεσμα των ενδοϊμπεριαλιστικών ανταγωνισμών για τις πλουτοπαραγωγικές πηγές και την αξιοποίηση της στρατηγικής γεωγραφικής θέσης της. Αυτό το συμπέρασμα επιλέγουν πολύ βολικά να αφήνουν εκτός συζήτησης όλοι όσοι δήθεν υπερασπίζονται τον κυπριακό λαό. Από τέτοιους συμμάχους έχει “χορτάσει” ο κυπριακός λαός.

«Το αβύθιστο αεροπλανοφόρο»

Η συζήτηση είναι γνωστή και όχι ιδιαίτερα πρωτότυπη. Όσο περισσότερες βάσεις, όσο περισσότερους πολεμικούς εξοπλισμούς, όσο μεγαλύτερη εμπλοκή στους ιμπεριαλιστικούς ανταγωνισμούς στο πλευρό ΗΠΑ-ΝΑΤΟ-ΕΕ, τόσο μεγαλύτερη και η “ασφάλεια” που θα απολαμβάνει ο κυπριακός λαός. Αυτά αναμασούσαν και στην Κύπρο οι “φωνές” της αστικής τάξης, αυτά αναμασούν και στην Ελλάδα. Μέχρι που η επίθεση του drone, πυροδότησε τις σειρήνες της αεράμυνας και για λίγο σίγησαν όλες αυτές οι φωνές. Βέβαια δεν έχασαν ευκαιρία και αμέσως μετά, με ακόμα μεγαλύτερη ένταση ξεκίνησαν από τη μια να διαβεβαιώνουν ότι η Μ. Βρετανία δεν συμμετέχει στις πολεμικές επιχειρήσεις στη Μέση Ανατολή και δεν υπάρχει κίνδυνος για τον κυπριακό λαό και από την άλλη ότι τώρα είναι η ώρα να γίνουν ακόμα μεγαλύτερα βήματα στην εμπλοκή στους ΝΑΤΟϊκούς σχεδιασμούς.

Η πραγματικότητα βέβαια είναι ότι ανεξάρτητα από το επίπεδο της επιχειρησιακής εμπλοκής της Μ. Βρετανίας στην ιμπεριαλιστική επέμβαση ΗΠΑ-Ισραήλ στο Ιράν, που εκφράζει και τις υπαρκτές αντιθέσεις που υπάρχουν στο ΝΑΤΟϊκό στρατόπεδο, η Μ.Βρετανία πρωτοστατεί στις εξελίξεις στη Μέση Ανατολή όλο αυτό το διάστημα. Όπως τα ίδια τα βρετανικά ΜΜΕ αποκάλυπταν το προηγούμενο διάστημα η βρετανική Πολεμική Αεροπορία (RAF) χρησιμοποιούσε σταθερά τη βάση στο Ακρωτήρι για να συλλέγει πληροφορίες ιδιαίτερα σε σχέση με τις κινήσεις της ηρωικής αντίστασης του παλαιστινιακού λαού και με αυτές να προμηθεύει το κράτος δολοφόνο του Ισραήλ. Αποκαλυπτικό είναι επίσης και το γεγονός ότι το Royal College of Defence Studies (RCDS) στο Λονδίνο παρέχει στρατιωτική εκπαίδευση σε αξιωματικούς της πολεμικής μηχανής του Ισραήλ ενώ λίγες ώρες πριν την επίθεση με το drone είχε ανακοινωθεί ότι η βρετανικήγ κυβέρνηση του  Κ.Στάρμερ έδωσε έγκριση στις ΗΠΑ να χρησιμοποιούν τις αγγλικές βάσεις της Κύπρου για τις επιχειρήσεις τους στο Ιράν.

Ταυτόχρονα το νησί φιλοξενεί τα τελευταία χρόνια όλο και πιο κρίσιμες υποδομές για την αμερικανοΝΑΤΟική στρατιωτική μηχανή ενώ ο πρόεδρος της Κύπρου Ν. Χριστοδουλίδης όπου σταθεί και όπου βρεθεί επαναλαμβάνει την ανάγκη η Κύπρος να ενταχθεί περισσότερο στους ΝΑΤΟϊκούς σχεδιασμούς.

Φυσικά η προστασία που προσφέρουν οι “σύμμαχοι-προστάτες” αναδεικνύεται γλαφυρά και από το γεγονός ότι η διοίκηση της αγγλικής βάσης δεν ενημέρωσε καν για την επικείμενη επίθεση του drone. Ούτε ένα sms δεν έστειλαν οι “σύμμαχοι” που μας “προστατεύουν” σύμφωνα με τις αστικές κυβερνήσεις. Αντίθετα, έσπειραν θάνατο από τις βάσεις τους σε όλη την περιοχή, θέτοντας στο στόχαστρο τις αντίστοιχες υποδομές από αντίπαλα ιμπεριαλιστικά κέντρα, όπως του Ιράν.

Τα πραγματικά σχέδια τους πίσω από το προκάλυμμα

Αφού πλέον “έκατσε” ο κουρνιαχτός της “εθνικής ομοψυχίας” και της προστασίας του “οικουμενικού ελληνισμού” που προσπαθούσε να χτίσει η ελληνική αστική τάξη φάνηκαν οι πραγματικές της προτεραιότητες.

Οι ελληνικές φρεγάτες και τα F-16 επιχειρούν στην κόλαση του πολέμου για την προστασία των βρετανικών βάσεων Ακρωτηρίου - Δεκέλειας, που χρησιμοποιήθηκαν σε προηγούμενες φάσεις για επιθέσεις στη Μέση Ανατολή και το ίδιο θα συμβεί και τώρα, όσο κλιμακώνεται ο πόλεμος στην περιοχή. Αυτός είναι ο λόγος άλλωστε που και οι υπόλοιποι ΝΑΤΟικοί “σύμμαχοι” (Αγγλία, Γαλλία, Ισπανία) έχουν ήδη ανακοινώσει την αποστολή στρατιωτικών δυνάμεων στην Κύπρο και φυσικά όχι ότι τους έπιασε ο πόνος για τον οικουμενικό ελληνισμό. Η ουσία είναι ότι οι αστικές τάξεις όλων αυτών των χωρών, μαζί και της δικιάς μας, “παίζουν όλα τους τα χαρτιά” για να εξασφαλίσουν όσα περισσότερα οφέλη γίνεται από τους ιμπεριαλιστικούς ανταγωνισμούς και τις συγκρούσεις που έχουν βάλει φωτιά σε ολόκληρη την περιοχή. Αυτός ο στόχος τους, καραδοκεί να “κάψει” και τον ελληνικό λαό αλλά και τον λαό και την εργατική τάξη της Κύπρου. Εκτός και αν πάλι, η ελληνική κυβέρνηση και τα αστικά κόμματα θέλουν να μας πείσουν ότι τον οικουμενικό ελληνισμό προστατεύουν και οι Patriot στην Σαουδική Αραβία, οι φρεγάτες του Πολεμικού Ναυτικού που περιδιαβαίνουν στην Ερυθρά θάλασσα και οι Patriot που πλέον παρέχουν κάλυψη και στις Νατοϊκές υποδομές στην Βουλγαρία. Μάλλον στην δική τους αντίληψη τα εθνικά συμφέροντα φτάνουν μέχρι εκεί που φτάνουν τα Νατοϊκά συμφέροντα.

Φυσικά, εάν κάποιος ήθελε να προστατεύσει ουσιαστικά τον κυπριακό αλλά και τον ελληνικό λαό από το να γίνει στόχος αντιποίνων για την ιμπεριαλιστική επέμβαση ΗΠΑ-ΝΑΤΟ-Ισραήλ στο Ιράν, το πρώτο που θα έπρεπε να κάνει θα ήταν να απαιτήσει να φύγουν όλες οι αγγλικές και Νατοϊκές υποδομές των ΗΠΑ από την Κύπρο και αντίστοιχα από την Ελλάδα. Κάτι τέτοιο όμως απαιτεί σύγκρουση με τις επιδιώξεις της ελληνικής αστικής τάξης, με τα συμφέροντα της από την βαθύτερη εμπλοκή στο σφάγιασμα των λαών της Μέσης Ανατολής  όπως του λαού της Παλαιστίνης. Γι’ αυτό και μόνο το ΚΚΕ και η ΚΝΕ μπορούν και φωνάζουν καθαρά ότι ο πόλεμος των ιμπεριαλιστών δεν είναι δικός μας πόλεμος και ότι το συμφέρον του ελληνικού λαού είναι να δυναμώσει η πάλη για την απεμπλοκή της Ελλάδας απ’ τον πόλεμο.