Άρθρο του Παντελή Αρζόγλου, μέλους του Γραφείου του ΚΣ της ΚΝΕ :Το πραγματικό δίλημμα για το λαό και τη νεολαία είναι ένα!

Ένα “καυτό” καλοκαίρι βρίσκεται μπροστά μας. “Καίνε” οι εξελίξεις στο μέτωπο του ιμπεριαλιστικού πολέμου, με την εμπλοκή της χώρας μας να κλιμακώνεται. Οι χώροι δουλειάς έχουν μετατραπεί σε παγίδες θανάτου για τους εργαζόμενους, ενώ η κυβέρνηση της ΝΔ με τη στήριξη της βολικής αντιπολίτευσης, υλοποιεί ακάθεκτη κάθε απαίτηση του κεφαλαίου που αγωνιά για τα κέρδη του σε συνθήκες που οι ανταγωνισμοί οξύνονται. Μήνας πανελληνίων με το άγχος και την αγωνία δεκάδων χιλιάδων μαθητών να “ανεβάζει το θερμόμετρο” σε κάθε σπίτι. Άλλη μία ακαδημαϊκή χρονιά φτάνει στο τέλος της με την κατάσταση στα Πανεπιστήμια λόγω της υποχρηματοδότησης να είναι οριακή, ενώ η κυβέρνηση σχεδιάζει νέες αντιεκπαιδευτικές αλλαγές μέσα στο κατακαλόκαιρο με την αναθεώρηση του άρθρου 16.

Με την λαϊκή και νεανική δυσαρέσκεια για τα αποτελέσματα της αντιλαϊκής πολιτικής να διογκώνεται, “φωτιά” έχουν πάρει και οι ανακατατάξεις στο αστικό πολιτικό σύστημα, στην προσπάθεια η δυσαρέσκεια να ενσωματωθεί σε ανώδυνα για το σύστημα κανάλια. Παλιά και “νέα” κόμματα δίνουν ρεσιτάλ στην προσπάθεια να πείσουν τμήματα του κεφαλαίου για την ικανότητα τους να φέρουν σε πέρας “επικίνδυνες αποστολές” για χάρη τους, εξασφαλίζοντας τους μεγαλύτερο κομμάτι στη μοιρασιά των κερδών, θυσιάζοντας τις ανάγκες του λαού με τις μικρότερες δυνατές αντιδράσεις.

Δοκιμασμένα πρόσωπα και συνταγές εμφανίζονται ως “νέα”, θυμίζοντας περισσότερο από ποτέ το στίχο του Μπρεχτ: «Στεκόμουν πάνω σ’ ένα λόφο κι είδα το Παλιό να πλησιάζει, μα έρχονταν σα Νέο. Σερνόταν πάνω σε καινούργια δεκανίκια που κανένας δεν είχε ξαναδεί και βρωμούσε νέες μυρωδιές σαπίλας που κανείς δεν είχε πριν ξαναμυρίσει».

Όλοι δίνουν μάχη να εμφανιστούν στα μάτια του λαού ως αντισυστημικοί, ενώ είναι οι καλύτεροι υπηρέτες του συστήματος της εκμετάλλευσης, του καπιταλισμού. Όλοι τους “πίνουν νερό” στην ανάγκη προστασίας των θεσμών του αστικού κράτους από τη φθορά και τη λαϊκή αποδοκιμασία, στις συμμαχίες της αστικής τάξης, το ΝΑΤΟ, το σφαγέα Νετανιάχου και τον “διαβολικά καλό” Τραμπ, στην “επιχειρηματικότητα” που δεν πειράζει να τσακίζει μισθούς, συνθήκες εργασίας και ζωή, αρκεί να είναι “υγιής” όπως λένε. Ξορκίζουν δήθεν τα “σκάνδαλα” μέσα στα οποία είναι βουτηγμένοι και οι ίδιοι, για να μείνει ανέγγιχτο το μεγαλύτερο σκάνδαλο από όλα, η εκμετάλλευση ανθρώπου από άνθρωπο.

Απέναντι σε όλα αυτά, το πραγματικό δίλημμα για το λαό και τη νεολαία είναι αν θα δυναμώσει το ΚΚΕ παντού, για να ενισχυθεί ακόμα περισσότερο η σύγκρουση με την πολιτική και το σύστημα του κέρδους, που γεννά μόνο βάσανα και θυσίες για τη μεγάλη πλειοψηφία ως αναγκαία προϋπόθεση για να πολλαπλασιάζονται τα κέρδη των λίγων. Έτσι ώστε καμία κυβέρνηση να μη νιώθει σίγουρη, σταθερή και ασφαλής την επόμενη μέρα, αλλά να νιώθει την “καυτή” ανάσα του λαού στο σβέρκο της. Για να δυναμώσει η πάλη, ώστε να φύγει όχι μόνο ο Μητσοτάκης και η κυβέρνηση του, αλλά και η πολιτική που υπηρετεί και στηρίζουν όλα τα υπόλοιπα κόμματα.

Αντίπαλος για την κυβέρνηση υπήρξε και υπάρχει!

Άλλωστε, οι στιγμές που η κυβέρνηση ζορίστηκε, ήταν όταν συνάντησε απέναντί της έναν οργανωμένο λαό. Όταν ο φόβος έγινε αποφασιστικότητα σε χώρους δουλειάς και φτιάχτηκαν σωματεία, δόθηκαν αγώνες με νίκες για τους εργαζόμενους, καθυστέρησαν αντιλαϊκά μέτρα. Όταν η οργή μετατράπηκε σε μεγαλειώδη συλλαλητήρια και απεργίες για το έγκλημα στα Τέμπη. Όταν μαθητές και φοιτητές φώναξαν “Λευτεριά στην Παλαιστίνη” σε σχολεία και σχολές, σε όλους τους δρόμους της χώρας. Όταν η νέα γενιά δεν παγιδεύεται στη μοιρολατρία, στην ηττοπάθεια, δεν παρατά τα όνειρα της, δεν εναποθέτει τη λύση στα αδιέξοδα της, έξω από τη συμμετοχή στον αγώνα. Αυτός είναι ο μοναδικός αντίπαλος που η κυβέρνηση λογαριάζει, που “τα βρήκε μπαστούνια”.

Αυτό απέδειξαν οι φοιτητές για άλλη μία χρονιά όταν ανέδειξαν την Πανσπουδαστική Κίνηση Συνεργασίας σε 1η δύναμη πανελλαδικά, καταδικάζοντας την πολιτική της κυβέρνησης και όσους τη στηρίζουν, την άθλια κατάσταση στις σπουδές τους και βάζοντας τις βάσεις για νέους μεγάλους αγώνες.

Αυτό το μήνυμα στέλνουν αυτές τις μέρες χιλιάδες μαθητές με τη συμμετοχή τους στα Μαθητικά Φεστιβάλ της ΚΝΕ σε όλη τη χώρα. Το ίδιο μήνυμα θα ακουστεί από τις εκδηλώσεις του 52ου Φεστιβάλ ΚΝΕ-ΟΔΗΓΗΤΗ με σύνθημα «"Στρατηγέ ο άνθρωπος έχει ένα ελάττωμα... ξέρει να σκέφτεται!" Με το ΚΚΕ μπροστά για τον Σοσιαλισμό!». Στη φετινή Αντιιμπεριαλιστική Κατασκήνωση της ΚΝΕ στο Βίτσι από 1 έως 5 Ιουλίου, αφιερωμένη στα 80χρονα του Δημοκρατικού Στρατού Ελλάδας, μαθαίνουμε για την ιστορία μας που διδάσκει ότι ο λαός μας έχει τη δύναμη όταν το πάρει απόφαση, να γίνει πρωταγωνιστής τον εξελίξεων, να κάνει όσους σήμερα φαίνονται παντοδύναμοι να τρέμουν, να αλλάζει τα δεδομένα.

Έχουμε μπροστά μας νέες μεγάλες μάχες. Την οργάνωση της πάλης στα σχολεία ενάντια στο Εθνικό Απολυτήριο. Την εναντίωση στην αναθεώρηση του άρθρου 16 του Συντάγματος. Την οργάνωση του απεργιακού αγώνα σε σημαντικούς κλάδους μέσα στον Ιούνιο. Την προετοιμασία του πανελλαδικού - παλλαϊκού συλλαλητηρίου στις 5 Σεπτέμβρη στη Διεθνή Έκθεση Θεσσαλονίκης.

Σε αυτές τις μάχες, εκατοντάδες περισσότεροι νέοι, μπορούν να “πάρουν θέση” ενάντια στο σύστημα της εκμετάλλευσης, παλεύοντας οργανωμένα πλέον μέσα από τις γραμμές της ΚΝΕ.

Μπορούμε να τα καταφέρουμε!