H καπιταλιστική κοινωνία διακρίνεται για το ανελέητο κυνήγι του κέρδους. Με το ανάλογο κέρδος γίνεται το κεφάλαιο θαρραλέο. Με 10% γίνεται σίγουρο και μπορεί να ριχτεί παντού, με 20% ζωηρεύει, με 50% γίνεται θετικά παράτολμο, με 100% ποδοπατάει κάθε ανθρώπινο νόμο, με 300% δεν υπάρχει έγκλημα που να μη ριψοκινδυνεύει να το κάνει, ακόμα και με τον κίνδυνο της καρμανιόλας».

nn ξυλοδαρμοί Αιγύπτιων αλιεργατών της Μηχανιώνας και συνδικαλιστών του ΠΑΜΕ από τους πλοιοκτήτες και τους έμμισθούς τους. Πρωταγωνιστικό ρόλο στην επίθεση σε βάρος των απεργών αλιεργατών ανέλαβε ο ΠΑΣΚίτης πρόεδρος του εργοδοτικού σωματείου Αλιεργατών Μηχανιώνας. Χρειάστηκε σκληρή και αποφασιστική προσπάθεια από τις δυνάμεις του ΠΑΜΕ, ώστε να αντιμετωπιστούν τα απεργοσπαστικά σχέδια των εργοδοτών, να αντιμετωπιστεί η προσπάθειά τους να καλλιεργήσουν τον εθνικισμό και την ξενοφοβία στο λαό της Μηχανιώνας.

nn μπράβοι της εργοδοσίας στα supermarket “Αρβανιτίδης” ήρθαν στα χέρια με τις απεργιακές φρουρές, εκβιασμένοι εργαζόμενοι και “αγανακτισμένοι” πολίτες “προστάτευαν” την ομαλή λειτουργία της επιχείρησης.

nn τραμπουκισμοί από καθηγητές –πλασιέ των επιχειρήσεων- στη μαθητεία του ΟΑΕΔ στη Νεάπολη. Κάλεσαν την αστυνομία, κλείδωσαν τις πόρτες και απαγόρευσαν την είσοδο στη σχολή εκπροσώπων ταξικών σωματείων που ήθελαν να συζητήσουν με τους σπουδαστές, αφαίρεσαν προκηρύξεις από ΚΝίτη σπουδαστή, δούλεψαν από κοινού με τον εργοδοτικό συνδικαλισμό του σωματείου των ξενοδοχοϋπαλλήλων, την ΠΑΣΚΕ, με στόχο κανένας σπουδαστής να μη σηκώσει κεφάλι. 

Αυτά είναι μόνο μερικά παραδείγματα που αποδεικνύουν ότι οι κεφαλαιοκράτες και το κράτος τους παίρνουν μέτρα. Έχουν ένα σωρό μέσα και μηχανισμούς για να επιβάλουν το συμφέρον τους.

Σε συνθήκες καπιταλιστικής κρίσης, περισσότερο από ποτέ, γίνονται ορατά τα όρια της αστικής δημοκρατίας ως δικτατορίας του κεφαλαίου. Συνενώνονται και ξεσπούν βίαια όλες οι αντιθέσεις της καπιταλιστικής οικονομίας, αυξάνεται η φτώχεια και η εξαθλίωση των εργαζομένων, εντείνεται η κρατική βία και καταστολή. Ξεκαθαρίζει το τοπίο από αυταπάτες κάθε είδους. Η ταξική πάλη δεν είναι περίπατος. Είναι πόλεμος μέχρι τελικής πτώσης. Όταν το κεφάλαιο νιώθει ότι απειλούνται τα κέρδη του γίνεται αδίστακτο.

Περί νομιμότητας

Γι’ αυτό αρχίζουν οι κλάψες από τους πολιτικούς εκπροσώπους της αστικής τάξης και τους δημοσιογράφους τους, για “τα όρια της νομιμότητας” που υπερβαίνει το ΚΚΕ, οι ταξικές δυνάμεις στο εργατικό κίνημα.

Ποια είναι, όμως, η ουσία και τα όρια της νομιμότητας; Νομιμότητα είναι η συμφωνία με το νόμο (σύνταγμα, κοινούς νόμους, πράξεις νομοθετικού περιεχομένου). Δεν είναι μυστικό όμως, πως σε μια κοινωνία χωρισμένη σε τάξεις, η ουσία της νομιμότητας είναι ταξική. Το πρώτο και κύριο που κατοχυρώνει η νομοθεσία είναι η διασφάλιση του κοινωνικοπολιτικού συστήματος και η κυριαρχία και αναπαραγωγή της άρχουσας τάξης, δηλαδή σήμερα τη δυνατότητα το κεφάλαιο να εκμεταλλεύεται απρόσκοπτα την εργατική τάξη. Η κυριαρχία της αστικής τάξης εκφράζεται και με τη μορφή των ανοιχτών δικτατοριών (επιβολή στρατιωτικού νόμου), αλλά και με την “καλύτερη” αστική δημοκρατία, όπου με το σύνταγμα και όλους τους βασικούς νόμους κατοχυρώνονται οι καπιταλιστικές σχέσεις παραγωγής.

Για παράδειγμα, οι ελαστικές εργασιακές σχέσεις ή το πετσόκομμα της κοινωνικής ασφάλισης γίνονται με νόμους. Οι αστικές κυβερνήσεις και οι ενώσεις τους συνεχώς γεμίζουν το νομικό αντεργατικό οπλοστάσιό τους.

Στη αστική νομιμότητα το ΚΚΕ, το ΠΑΜΕ δεν πειθάρχησαν και δεν θα πειθαρχήσουν. Θα συνεχίσουν να έχουν προμετωπίδα τους το σύνθημα: Νόμος είναι το δίκιο του εργάτη. Ουσιαστική δημοκρατία για την εργατική τάξη δεν μπορεί να δημιουργηθεί όσο ο παραγόμενος πλούτος ανήκει στους κεφαλαιοκράτες και όχι σε αυτήν. Όσο η εξουσία είναι στα χέρια της αστικής και όχι της εργατικής τάξης που την ασκεί μαζί με τους συμμάχους της.

Όξυνση της ταξικής πάλης

ΚΝΕ ισχυρή, κάτω από

οποιεσδήποτε συνθήκες

Μπροστά στην όξυνση της ταξικής πάλης απαιτείται η μεγαλύτερη ετοιμότητα και αποφασιστικότητα από τους κομμουνιστές και τις ταξικές δυνάμεις στο εργατικό κίνημα. Ετοιμότητα και αποφασιστικότητα για να χρησιμοποιήσουμε ανεβασμένες μορφές πάλης που η ίδια η ζωή τις φέρνει στο προσκήνιο, όπως η πετυχημένη 48ωρη απεργία. Είναι καθήκον ενός ΚΚ να ανοίγει δρόμους, να ανατρέπει τους αρνητικούς συσχετισμούς μέσα στον καθημερινό αγώνα, να μπαίνει επικεφαλής της πάλης της εργατικής τάξης και των συμμάχων της, όπως έκανε το Κόμμα μας όλο το προηγούμενο διάστημα.

Μπαίνει ακόμη πιο επιτακτικά το καθήκον της ισχυροποίησης της ΚΝΕ, μέσα σε σύνθετες εξελίξεις, ώστε να μπορεί κάτω από οποιεσδήποτε συνθήκες να προσελκύει τη νεολαία στην πάλη για τον σοσιαλισμό–κομμουνισμό. Παράλληλα με την πρωτοπόρα δράση χρειάζεται και γνώση. Γνώση, σε συνεχώς μεγαλύτερο επίπεδο, της θεωρίας μας και της στρατηγικής του Κόμματος, της ιστορίας του Κόμματος και του επαναστατικού κινήματος. Το Κόμμα μας έχει εμπειρία από την παρέμβασή του και σε συνθήκες ανόδου του κινήματος και σε συνθήκες υποχώρησης. Χρειάζεται επίμονη και επίπονη προσπάθεια ώστε το κάθε μέλος της ΚΝΕ να κατακτά και να ενισχύει την επαναστατική συνείδηση και αντοχή.

της Οργάνωσης Θεσσαλονίκης της ΚΝΕ