Έχουμε πόλεμο. Πόλεμο ταξικό. Ο καθένας τώρα πρέπει να διαλέξει πλευρά. Εδώ δεν χωράνε αναμονή και ταλαντεύσεις. Το ζήτημα μπαίνει ακριβώς έτσι: ή με τους καπιταλιστές ή με τους εργάτες. Ή την κρίση θα την πληρώσουν οι εργαζόμενοι ή θα την πληρώσει η πλουτοκρατία. 

Πόλεμο στον πόλεμο των καπιταλιστών!

Η κυβέρνηση του ΠΑΣΟΚ, η ΕΕ, η ΝΔ και το ΛΑΟΣ, οι βιομήχανοι, οι τραπεζίτες και οι εφοπλιστές κήρυξαν τον πόλεμο στους εργαζομένους. Αποφάσισαν: να μην αφήσουν πέτρα πάνω στην πέτρα των δικαιωμάτων που κατακτήθηκαν από την εργατική τάξη με αίμα, με σκληρούς ταξικούς αγώνες. Μισθοί, επιδόματα, ασφάλιση, εργασιακές σχέσεις, συντάξεις, Παιδεία, Υγεία, όλα στο στόχαστρο. Όλα στη γκιλοτίνα της κερδοφορίας του κεφαλαίου. Για να βγουν με τα κέρδη τους αλώβητα από την καπιταλιστική κρίση. Για να πληρώσουν την καπιταλιστική κρίση, όπως και προηγούμενα τα τρελά κέρδη των καπιταλιστών, ο λαός και οι εργαζόμενοι και όχι αυτοί που τη δημιούργησαν, οι καπιταλιστές.

Θέλουν το λαό, την εργατική τάξη, τη νεολαία, πατημένους, λοβοτομημένους, να λένε “σφάξε με αγά μου ν’ αγιάσω”! Προκαλούν και κοροϊδεύουν κατάμουτρα μιλώντας για τους “βιοπαλαιστές” που τους συναντάνε τάχα στο δρόμο (προφανώς του Κολωνακίου και του Νταβός) και τους ζητάνε να αυτοκτονήσουν για το καλό… της πατρίδας! Προκαλούν και κοροϊδεύουν πέρα από κάθε όριο, εκείνοι και τα παπαγαλάκια τους όταν μιλάνε για αντίσταση (!) στις αγορές και την… ευρωζώνη, εκείνοι που τόσα χρόνια έχουν ψηφίσει με χέρια και με πόδια το Μάαστριχτ, την ΟΝΕ, την Ευρωζώνη και τη Λισαβόνα, εκείνοι που έχουν μόνο θεό τα κέρδη των μονοπωλίων, που ψήφισαν συνειδητά και εφαρμόζουν εδώ και χρόνια τη βάρβαρη αυτή πολιτική. Εκείνοι που αφού σφιχτόδεσαν το λαό στις λυκοσυμμαχίες του ΝΑΤΟ και της ΕΕ, τώρα τον οδηγούν ξανά σε ακόμα πιο επικίνδυνα μονοπάτια, μπλέκοντας ακόμα πιο βαθιά στα παιχνίδια των ενδοϊμπεριαλιστικών ανταγωνισμών ΗΠΑ-ΕΕ-Ρωσίας και των υπόλοιπων, για λογαριασμό της αστικής τάξης.

Να βγαίνουν πολιτικά συμπεράσματα

Τώρα λοιπόν ξεσηκωμός! Συναγερμός για να μην περάσουν τα νέα μέτρα που σαρώνουν ό,τι έχει απομείνει σε δικαίωμα στη δουλιά, τη μόρφωση και τη ζωή. Τα μέλη της ΚΝΕ και οι χιλιάδες φίλοι της Οργάνωσης να πρωτοστατήσουν στην ενημέρωση και την οργάνωση της νεολαίας, στην κινητοποίηση στο πλευρό του ταξικού συνδικαλιστικού κινήματος με όλες τις μορφές και όλους τους τρόπους. Να βρεθούν σε κάθε τόπο δουλιάς και εργατογειτονιά, στο αμφιθέατρο και το σχολείο.

Τώρα είναι η ώρα οι εργαζόμενοι, οι σπουδαστές, οι μαθητές, τα παιδιά της εργατικής τάξης να βγάλουν πολιτικά συμπεράσματα. Να σκεφτούν αν υπάρχει φιλολαϊκή διέξοδος απ’ την κρίση, μέσα στα όρια αυτού του σάπιου συστήματος, μέσα στο σύστημα της ταξικής εκμετάλλευσης. Να συνειδητοποιήσουν πως δεν αρκεί να σιχτιρίζουν ή να οργίζονται, ακόμα και απλά να κινητοποιούνται όταν τα πράγματα έχουν πια φτάσει στο “και πέντε” και η πολιτική τους επιλογή να παραμένει ίδια με αυτή των βιομηχάνων, των τραπεζιτών, των εφοπλιστών, όλων των παρασίτων που τους πίνουν το αίμα. Να γίνει συνείδηση πως χρειάζεται οργάνωση και σύγκρουση, πως χρειάζεται ανατροπή, πως τα δικαιώματα που σήμερα πετσοκόβονται, οι σύγχρονες ανάγκες για να ικανοποιηθούν απαιτούν άλλο δρόμο ανάπτυξης, αλλαγή στην τάξη που βρίσκεται στην εξουσία και όχι εναλλαγή ανάμεσα στο πολιτικό προσωπικό της αστικής τάξης. Το σύνθημα που προεκλογικά επιχείρησε το ΠΑΣΟΚ να μαγαρίσει το σύνθημα “σοσιαλισμός ή βαρβαρότητα” είναι σήμερα πιο επίκαιρο από ποτέ. Το δίλλημα μπαίνει πράγματι έτσι.

Αυτά τα συμπεράσματα, αυτή η πολιτική επιλογή γίνεται σήμερα στους δρόμους του αγώνα. Εκεί όπου οι εργατοπατέρες, οι ξεπουλημένες ηγεσίες ΓΣΕΕ και ΑΔΕΔΥ, η πέμπτη φάλαγγα στο εργατικό κίνημα που όχι απλά άφησε τα μέτρα να περάσουν αλλά τα συνδιαμόρφωσε από κοινού με τους βιομηχάνους, πρέπει να απομονωθούν, να παραμεριστούν, να μπουν μια και καλή στην άκρη. Το ίδιο και οι οπορτουνιστές του ΣΥΝ/ΣΥΡΙΖΑ και της κάθε γκρούπας, εκείνοι που αφού έκαναν “αγώνες” με γραμμή να έρθει η κυβέρνηση της σοσιαλδημοκρατίας, αφού δυο μήνες πριν λοιδορούσαν το ΚΚΕ και το ΠΑΜΕ γιατί δεν κάνουν… “υπομονή” και “προγραμματική αντιπολίτευση”, αφού συντάχθηκαν με τους απεργοσπάστες στις 17 Δεκέμβρη και ζήτησαν από τους εργαζομένους και τη νεολαία να γίνουν κλακαδόροι της ΓΣΕΕ και της ΑΔΕΔΥ, ακόμα και σήμερα σπέρνουν αυταπάτες ανακαλώντας το ΠΑΣΟΚ… στην τάξη. Το ν’ απομονωθούν, να χτυπηθούν ιδεολογικά και πολιτικά οι δυνάμεις αυτές είναι όρος για την ανασύνταξη και την αντεπίθεση.

Όλοι στους δρόμους λοιπόν. Εργατική-λαϊκή αντεπίθεση! Με όλες τις μορφές και τα μέσα, με όλους τους τρόπους, στις απεργίες και τα συλλαλητήρια, στις καταλήψεις και τις πικετοφορίες, στις συνελεύσεις και τις εξορμήσεις, να σειστεί η Ελλάδα από τον παλλαϊκό ξεσηκωμό!