Ήρθαν ντυμένοι «φίλοι»

Μπορεί και να μην ξαφνιάστηκαν οι Αϊτινοί, βλέποντας τους χιλιάδες Αμερικανούς πεζοναύτες να αποβιβάζονται στο νησί, λίγες μόνο ώρες μετά το φονικό σεισμό. Δεν είναι άλλωστε η πρώτη φορά που βλέπουν ένοπλες δυνάμεις, με ηχηρά ονόματα όπως “Αποστολή του ΟΗΕ για τη σταθερότητα στην Αϊτή” (sic), να αναπτύσσονται στη χώρα τους και να ανεβοκατεβάζουν κυβερνήσεις.

Δεν πέρασε άλλωστε πολύς καιρός από το 2004 που ΗΠΑ, Καναδάς και Γαλλία ανέτρεψαν και εκδίωξαν με πραξικόπημα τον μη αρεστό σε αυτούς πρόεδρο της χώρας, Αριστίντ. Και ήταν μόλις τον Απρίλη του 2008 που η “ειρηνευτική αποστολή” των κυανόκρανων του ΟΗΕ με τα 10.000 μέλη, έστρεψε τα όπλα της ενάντια στο λαό που είχε εξεγερθεί λόγω της αύξησης της τιμής των τροφίμων…

Όχι, καθόλου δεν θα ξαφνιάστηκαν οι Αϊτινοί, συνηθισμένοι καθώς είναι στην παρουσία του ΟΗΕ, ο οποίος ηγείται της διεθνούς κατοχής τα τελευταία χρόνια. Και τι διαφορετικό να περίμεναν, όταν ειδικός απεσταλμένος του ΟΗΕ για την Αϊτή είναι ο …Μπιλ Κλίντον;!

Στην ουσία, από τις αρχές του 20^ου αιώνα, οι επεμβάσεις της “διεθνούς κοινότητας” με προεξάρχοντες τους Αμερικάνους και Γάλλους ιμπεριαλιστές και μέσω σειράς πραξικοπημάτων και δημιουργίας “θεσμών” ελέγχου, έχουν μετατρέψει τη χώρα σε προτεκτοράτο.

Τι ειρωνεία αλήθεια… Γνωρίζουν άραγε οι σημερινοί Αϊτινοί για το ένδοξο παρελθόν των προ-παππούδων τους; Ξέρουν ότι ήταν σκλάβοι που πήραν τα όπλα και εξεγέρθηκαν, νίκησαν το στρατό του Ναπολέοντα Βοναπάρτη της Γαλλίας, αποτίναξαν τον αποικιοκρατικό ζυγό και ανακηρύξαν την ανεξαρτησία τους το 1804; Κι όμως, η Αϊτή έτσι έγινε το πρώτο απελευθερωμένο από τη δουλεία και την αποικιοκρατία κράτος και η πρώτη μαύρη Δημοκρατία στον κόσμο! Κρίνοντας προφανώς απ’ τους δικούς τους αγώνες και εμπειρίες, ήταν το πρώτο κράτος που αναγνώρισε την ανεξάρτητη Ελλάδα, λίγους μόλις μήνες μετά την Επανάσταση του ’21.

Με την απελευθέρωση της Αϊτής όμως, Γάλλοι και Αμερικάνοι έχασαν μια βάση εφόρμησης για τη συνέχιση της αποικιοκρατίας. Κάτι που δεν χώνεψαν και δεν συγχώρησαν ποτέ…

H αποικιοκρατία μπορεί να αποτινάχτηκε, αντικαταστάθηκε όμως με τις “αόρατες αλυσίδες” της εκμετάλλευσης από την ντόπια ολιγαρχία και τις πολυεθνικές, που καταδίκασαν τη χώρα αυτή στην πιο ακραία φτώχεια και ανέχεια. Το προσδόκιμο ζωής είναι 53 χρόνια, ενώ ο πληθυσμός που είναι παρόμοιος με της Ελλάδας, κατοικεί σε μια έκταση 5 φορές μικρότερη. Η επίσημη ανεργία φτάνει το 70%, το μεροκάματο είναι στα 2 δολάρια, κάνοντας την Αϊτή την πιο φτωχή χώρα του Δυτικού ημισφαιρίου. Ένα στα δύο παιδιά υποσιτίζονται, ένας στους δύο κατοίκους δεν έχει πρόσβαση σε πόσιμο νερό και δεν γνωρίζει γραφή και ανάγνωση. Η φυματίωση, το AIDS και οι ιογενείς ασθένειες θερίζουν…

Σε αυτή τη χώρα χτύπησε ο σεισμός, πράγματι πολύ μεγάλος για τα δεδομένα της περιοχής, αποκαλύπτοντας με τον πιο μακάβριο τρόπο τις άθλιες συνθήκες ζωής και την παντελή έλλειψη βασικών υποδομών, είτε αντισεισμικής προστασίας, είτε άμβλυνσης των συνεπειών του φαινομένου.

Παρά, λοιπόν, την τεράστια ανάπτυξη της επιστήμης και της τεχνολογίας, που δίνει τις δυνατότητες για την αντιμετώπιση, έστω σε μεγάλο βαθμό, τέτοιων καταστρεπτικών φυσικών δυνάμεων, η χώρα λόγω ακριβώς της διαχρονικής καταλήστευσής της, είχε καταδικαστεί στην καθυστέρηση και στην εξαθλίωση. Η κατάσταση αυτή κατέστησε την αναπάντεχη φυσική καταστροφή, προδιαγεγραμμένο έγκλημα.

Οι συνέπειες της τραγωδίας λοιπόν δεν ήταν τυχαίες, ακριβώς λόγω των συνθηκών και της οικονομικής κατάστασης που επιφύλασσαν στη χώρα οι ιμπεριαλιστές, δείχνοντας με τον πιο τραγικό τρόπο ότι άλλα τα συμφέροντα των πολυεθνικών και άλλες οι λαϊκές ανάγκες.

Κι έτσι εκείνο το απόγευμα της Τρίτης 12 Γενάρη, οι απέραντες φτωχογειτονιές και παραγκουπόλεις της πρωτεύουσας Πορτ-ο-Πρενς μετατράπηκαν σε σωρούς από ερείπια εγκλωβίζοντας τους “φτωχοδιαβόλους” στα σπλάχνα τους. Τα κτήρια υποδομής καταστράφηκαν, το δίκτυο ηλεκτροδότησης διακόπηκε, το ίδιο και η παροχή πόσιμου νερού…

Ο κόσμος υποφέρει από δίψα, πείνα, ασθένειες και επιδημίες, οι τραυματίες συγκεντρώνονται αβοήθητοι έξω από τα μισοκατεστραμμένα νοσοκομεία. Τις πρώτες κρίσιμες μέρες, τα μέλη της αποστολής του ΟΗΕ ήταν άφαντα.

Οι νεκροί θάβονται σε ομαδικούς τάφους και προσεγγίζουν επίσημα τους 200.000. Άλλοι τόσοι οι βαριά τραυματίες. Ο πραγματικός τους αριθμός όμως δεν θα γίνει ποτέ γνωστός, απλά γιατί πολλοί από τους κατοίκους της πρωτεύουσας δεν ήταν εγγεγραμμένοι πουθενά!

Σε αυτό το λαβωμένο σώμα της Αϊτής έπεσαν αμέσως τα κοράκια του ιμπεριαλισμού, που μυρίστηκαν την κατάλληλη ευκαιρία για μια νέα επέμβαση. Φορώντας τη μάσκα του σωτήρα και πάντα “για το καλό του λαού της Αϊτής”, έσπευσαν να στείλουν βοήθεια, που όμως είχε χρώμα …χακί.

Από την πρώτη μέρα οι ΗΠΑ έστειλαν …αεροπλανοφόρο (!) και στη συνέχεια αποβίβασαν 16.000 πεζοναύτες και στρατιώτες με πλήρη εξάρτυση δημιουργώντας έτσι μια τεράστια στρατιωτική βάση δίπλα στη Λατινική Αμερική και ακριβώς απέναντι από την Κούβα… Ο ΟΗΕ έσπευσε με τη σειρά του να αυξήσει και αυτός την ένοπλη δύναμή του στη χώρα, συνδράμοντας όχι στη βοήθεια, αλλά στην καταστολή των ντόπιων, με το πρόσχημα της “τήρησης της ασφάλειας”…

Τη δεύτερη μέρα οι Αμερικάνοι κατέλαβαν το αεροδρόμιο, αποφασίζοντας το ποιος επιτρέπεται να προσγειωθεί και ποιος όχι, ρυθμίζοντας παράλληλα οι ίδιοι τη διανομή της ανθρωπιστικής βοήθειας. Η κυβέρνηση έδωσε την έγκρισή της γι’ αυτές τις ενέργειες των ΗΠΑ, αλλά, τι περίεργο, οι ίδιοι την είχαν πρακτικά διορίσει…

Τη στιγμή, λοιπόν, που οι κάτοικοι αγανακτισμένοι από την απουσία βοήθειας, έφτασαν να φτιάχνουν οδοφράγματα με πτώματα (!), εκατοντάδες τόνοι τροφίμων και φαρμάκων δεν μπορούσαν να μπουν στη χώρα ή στοιβάζονταν στο αεροδρόμιο… Ακόμα και οι “Γιατροί χωρίς Σύνορα” κατήγγειλαν ότι αεροσκάφος τους αναγκάστηκε να αλλάξει πορεία.

Το μονοπώλιο των ΗΠΑ στην περιοχή, έθιξε το …άδολο και αγνό ενδιαφέρον των υπόλοιπων ιμπεριαλιστικών δυνάμεων (Γαλλία, Ιταλία, Βραζιλία κά), που με πρόσχημα τη διανομή του ανθρωπιστικού υλικού, μετέτρεψαν τα συντρίμμια που άφησε ο σεισμός σε πεδίο προστριβών και σκοπιμοτήτων, για το ποια θα “βοηθήσει” πρώτη τον άτυχο λαό.

Η στρατιωτική παρουσία των παραπάνω χωρών όμως, αποσκοπεί ταυτόχρονα σε αποσόβηση τυχόν κοινωνικής εξέγερσης με απρόβλεπτα αποτελέσματα. Υπάρχει άλλωστε το παράδειγμα του σεισμού στη Νικαράγουα το 1972 που επιτάχυνε την επανάσταση των Σαντινίστας ενάντια στη χούντα των Σομόζα-ΗΠΑ…

Πάντως, για το τραγικό πρόβλημα των αστέγων, που φτάνουν το 1 εκατομμύριο και που μένουν σε αυτοσχέδιους καταυλισμούς, σε πολλούς απ’ τους οποίους δεν υπάρχει καμία εγκατάσταση, ενώ σε κανέναν σχεδόν δεν υπάρχει πόσιμο νερό, οι ΗΠΑ σκέφτηκαν την καλύτερη λύση: να στείλουν κάποιους στο …Γκουαντάναμο, ύστερα από κατάλληλες ετοιμασίες!!! Ταυτόχρονα δήλωσαν ότι θα απαγορεύσουν την είσοδο σε μετανάστες που θα επιχειρήσουν να μπουν στη χώρα τους…

Απ’ ότι φαίνεται όμως, δεν είναι όλοι οι Αϊτινοί ανεπιθύμητοι… Ιδιαίτερη “ζήτηση” έχουν τα μικρά παιδιά, καθώς πληθαίνουν οι καταγγελίες και οι συλλήψεις για επιχειρήσεις απαγωγής ορφανών τα οποία οδηγούνται έξω από τη χώρα. Είτε για εμπόριο οργάνων, είτε για “υιοθεσία”, έγιναν εμπόρευμα και αυτά, όπως τα πάντα στον καπιταλισμό…

Τη στιγμή που εκατομμύρια Αϊτινοί χρήζουν άμεσης βοήθειας και δεν την έχουν λάβει ακόμα, οι ιμπεριαλιστές διοργανώνουν συνόδους και διεθνείς διασκέψεις για την “ανοικοδόμηση” της χώρας, με τέτοιους όρους φυσικά, που να εξασφαλίζουν ότι η χώρα θα παραμείνει οικονομικά υποδουλωμένη. Η ανοικοδόμηση, όπως λένε, θα κρατήσει …πολλά χρόνια, ενώ προφανώς θα είναι με τα μέτρα και τα σταθμά των ιμπεριαλιστών.

Για του λόγου το αληθές, το Διεθνές Νομισματικό Ταμείο (ΔΝΤ), έσπευσε να ανακοινώσει οικονομική βοήθεια στην Αϊτή, με τον όρο να …παγώσουν οι μισθοί στο δημόσιο και να αυξηθούν οι τιμές των παροχών κοινής ωφέλειας, ενώ σχεδιάζει την εκπόνηση “ενός είδους σχεδίου Μάρσαλ”…

Αυτή άλλωστε δεν είναι η πρώτη φορά που η “διεθνής κοινότητα” παρεμβαίνει στην οικονομία της Αϊτής, η οποία αποτελεί γεωστρατηγικό πιόνι των ιμπεριαλιστών στην περιοχή. Από τη δεκαετία του ’70 η υπηρεσία των ΗΠΑ για τη διεθνή ανάπτυξη (USAID), το ΔΝΤ και η Παγκόσμια Τράπεζα είχαν παρέμβει για να αλλάξουν την αγροτική οικονομία της χώρας (που κάποτε τροφοδοτούσε όλο τον κόσμο με καφέ και ζάχαρη) προς όφελος των “αγορών”, θέλοντας να τη μεταμορφώσουν σε “Ταϊβάν της Καραϊβικής”, κάνοντας τους κατοίκους της σκλάβους των μεγάλων εταιρειών αθλητικών ειδών και ιματισμού με μισθούς πείνας.

Στην ουσία ο σεισμός θα συμβάλλει στην επιτάχυνση του επανασχεδιασμού της τοπικής οικονομίας με βάση την εξυπηρέτηση των συμφερόντων της ντόπιας ολιγαρχίας και του ξένου κεφαλαίου.