Πολύς λόγος γίνεται τον τελευταίο καιρό για το νομοσχέδιο του ΠΑΣΟΚ που αφορά την απόκτηση ελληνικής ιθαγένειας και τη συμμετοχή των μεταναστών στις δημοτικές εκλογές. Πρόκειται για ένα νομοσχέδιο που έρχεται να εξυπηρετήσει συγκεκριμένα συμφέροντα –αυτά της άρχουσας τάξης– να υλοποιήσει κατευθύνσεις της ΕΕ δείχνοντας “μηδενική ανοχή” στους μετανάστες, αλλά και να σπείρει συγχύσεις ανάμεσα στην εργατική τάξη. Το ΚΚΕ έχοντας τόσα χρόνια ξεκάθαρες και κρυστάλλινες θέσεις και για τους μετανάστες βλέπει αυτό το νομοσχέδιο με αφετηρία: ότι οι μετανάστες είναι αναπόσπαστο κομμάτι της εργατικής τάξης που πλήττονται από την πολιτική των μονοπωλίων που εφαρμόζουν τόσα χρόνια ΠΑΣΟΚ και ΝΔ, έχουν τη δική τους συμβολή στη δημιουργία του πλούτου και γι’ αυτό πρέπει να έχουν ισότιμα δικαιώματα που να ανταποκρίνονται στις σύγχρονες ανάγκες. Στις επόμενες σελίδες θα προσπαθήσουμε να φωτίσουμε πλευρές του νομοσχεδίου και της συζήτησης που γίνεται όσον αφορά αυτό. Για όλα αυτά μιλήσαμε με δύο μετανάστριες 2^ης γενιάς τη Ρολίνα Σωτηριάδου από τη Γεωργία, φοιτήτρια της Παντείου και την Έλενα Καλυβιώτη από την Αλβανία, φοιτήτρια της ΑΣΟΕΕ.  

Για την παροχή ιθαγένειας (υπηκοότητας) στα παιδιά των μεταναστών: 

Τα παιδιά που γεννιούνται στη χώρα μας με υποβολή αίτησης των γονιών τους, εφόσον ο ένας από τους δύο διαθέτει 5ετή μόνιμη, νόμιμη και συνεχή παραμονή στην Ελλάδα μπορούν να πάρουν ελληνική ιθαγένεια. Με βάση τις παραπάνω προϋποθέσεις καταλαβαίνει κανείς πως πολλά παιδιά μένουν στην απέξω.

Για τα παιδιά που δεν γεννήθηκαν εδώ, αλλά ήρθαν σε μικρή ηλικία, το νομοσχέδιο προβλέπει και την παρακολούθηση 6 τάξεων ελληνικού σχολείου, εκτός από την παραπάνω διάταξη. «Επομένως, μπορεί ορισμένοι γονείς να εξαναγκαστούν να ζητήσουν την ελληνική ιθαγένεια για τα παιδιά τους για να αντιμετωπίσουν τα προβλήματα της ανασφάλειας και της ανυπαρξίας δικαιωμάτων»¹. Και βέβαια το δικαίωμα των παιδιών να επιλέξουν τα ίδια αν θέλουν ή όχι την ελληνική ιθαγένεια πάει περίπατο.       

Στην περίπτωση που οι γονείς δεν έχουν χαρτιά, το παιδί μέσα σε 3 χρόνια μετά την ενηλικίωσή του μπορεί να κάνει αίτηση εφόσον έχει παρακολουθήσει τις 3 πρώτες τάξεις ελληνικού σχολείου. Άραγε με τα παιδιά που ήρθαν σε μεγαλύτερη ηλικία και παρακολούθησαν αργότερα το ελληνικό σχολείο, τι πρόκειται να γίνει; Σε περίπτωση που οι γονείς του παιδιού πριν ή μετά τα 18 του χρόνια απελάθηκαν, εφόσον οι δημόσιες υπηρεσίες απαγορεύεται –βάση νόμου– να εξυπηρετούν “παράνομους” μετανάστες πώς θα δεχτούν την αίτηση του 18χρονου;     

Το ΚΚΕ έχει ξεκάθαρη θέση: τα παιδιά των μεταναστών πρέπει να έχουν τη δυνατότητα επιλογής μετά την ενηλικίωσή τους αν θέλουν ή όχι την ελληνική ιθαγένεια. Είναι απαραίτητη η νομιμοποίηση από τη γέννησή τους, ανεξάρτητα από το καθεστώς διαμονής των γονιών τους, χωρίς προϋποθέσεις και όρους, η εγγραφή τους σε ειδικά δημοτολόγια, καθώς και η έκδοση πιστοποιητικού γέννησης. «Εξάλλου, στο βαθμό που θα έχουν λυθεί τα προβλήματα της νόμιμης και με πλήρη δικαιώματα παραμονής, η ιθαγένεια έχει πρακτική σημασία μόνο μετά την ενηλικίωση (καθολικό δικαίωμα ψήφου, διορισμός στο δημόσιο, στράτευση, κλπ.)» ².       

Όταν ζητήσαμε από τη Ρολίνα ένα σχολιασμό για το εν λόγω νομοσχέδιο εκείνη «για να δεις τη διαφορά» όπως είπε, μας μίλησε για το τι ίσχυε στην Γεωργία: «Εμείς είμαστε ομογενείς Πόντιοι που ζούσαμε στις πρώην σοβιετικές δημοκρατίες. Στη Σοβιετική Ένωση ζούσαν πάρα πολλοί λαοί. Είχαμε υπηκοότητα σοβιετική και ιθαγένεια τη δική μας, δηλαδή ελληνική. Ακόμα και στις ταυτότητές μας έγραφε ότι ήμασταν Έλληνες και πλήρως νομιμοποιημένοι, με όλα τα δικαιώματα. Όσον αφορά το νομοσχέδιο είπε πως:«με βάση τις προϋποθέσεις που μπαίνουν -οι οποίες δεν είναι ξεκάθαρες κι όσο προχωράει αυτή η κουβέντα θα μπαίνουν και παραπάνω όροι- ιθαγένεια θα πάρει το 10-15% των μεταναστών που ζουν στην Ελλάδα. Για τους υπόλοιπους προβλέπεται “μηδενική ανοχή”, στρατόπεδα συγκέντρωσης κλπ. Αυτό που θέλουν είναι να έχουν ένα κομμάτι “νόμιμων” μεταναστών ώστε να μπορούν κι εκείνους να τους αφαιμάξουν, να τους εκμεταλλευτούν και με το νόμο πλέον. Δεν είναι σκοπός τους οι άνθρωποι αυτοί να ζήσουν κρατώντας τις δικές τους παραδόσεις, ήθη, έθιμα, κλπ. Το γεγονός πως για οικονομικούς λόγους μετανάστευσε κάποιος δεν σημαίνει ότι πρέπει να απαρνηθεί ή θέλει να απαρνηθεί την πατρίδα του, τα ήθη, τα έθιμα, την εθνικότητά του. Επιθυμεί να μπορεί να μένει στην Ελλάδα, να δουλεύει κανονικά, να πληρώνει φόρους, να ψηφίζει, να συμβάλλει με οποιοδήποτε τρόπο χωρίς να χρειάζεται να κάθεται κάθε 3-4 μήνες σε μιας ουρά μπας και εξασφαλίσει την άδεια παραμονής ». Η Έλενα συμπληρώνει πως «σε σχέση με τα δικαιώματά σου ως εργαζόμενος δεν κερδίζεις τίποτα, η εκμετάλλευση έτσι κι αλλιώς υπάρχει, δεν αλλάζει κάτι επειδή θα αποκτήσεις υπηκοότητα».  

Για την παροχή ελληνικής ιθαγένειας μέσα από τη διαδικασία της πολιτογράφησης:

Το εν λόγω νομοσχέδιο προτείνει ένα είδος σύγχρονου πιστοποιητικού κοινωνικών φρονημάτων, έτσι ώστε να ελέγχεται η πολιτική, συνδικαλιστική και κοινωνική δράση των μεταναστών εργαζόμενων. Η διαδικασία μέσω της πολιτογράφησης παραπέμπει στις 11 Κοινές Βασικές Αρχές που έχει αποφασίσει η ΕΕ, εισηγητές της οποίας ήταν οι ευρωβουλευτές του ΠΑΣΟΚ, Σ. Λαμπρινίδη και του ΣΥΝ Δ. Παπαδημούλης. Η εμπειρία από τις χώρες της ΕΕ, όπως είναι η Δανία, η Γαλλία, η Ιταλία, κ.ά., όπου ισχύει το παραπάνω, είναι δραματική: οι μετανάστες υποχρεώνονται να υπογράφουν συμβόλαιο υποταγής στην αστική νομιμότητα και βρίσκονται υπό συνεχή απειλή αφαίρεσης της ιθαγένειας. Η συγκεκριμένη κατεύθυνση της ΕΕ στοχεύει από τη μια στην ενσωμάτωση των μεταναστών στις “αξίες” και τις “αρχές” της καπιταλιστικής κοινωνίας, δηλαδή στην υποταγή στους αντιδραστικούς αστικούς θεσμούς, που βασιλεύει η εκμετάλλευση και από την άλλη στοχεύει στη χειραγώγηση των μεταναστών για ψηφοθηρικούς λόγους. Η ενσωμάτωση απευθύνεται σε όσους βρίσκονται με τα απαραίτητα έγγραφα στη χώρα μας, είναι δηλαδή “νόμιμοι”, για τους υπόλοιπους –“παράνομους”– επιφυλάσσει άγρια καταστολή, κι ας μην έχουν καμιά ευθύνη οι μετανάστες που εγκατέλειψαν την πατρίδα τους, χωρίς να έχουν τα απαραίτητα χαρτιά…

Με την παραχώρηση ιθαγένειας η κυβέρνηση επιτυγχάνει και την ενίσχυση του πλαστού διαχωρισμού σε “νόμιμους” και “παράνομους” μετανάστες καλλιεργώντας διασπαστικές αντιλήψεις ανάμεσα στην εργατική τάξη. Φροντίζει δηλαδή, πώς οι ντόπιοι και “νόμιμοι” εργαζόμενοι θα σταθούν απέναντι από τους “παράνομους” και θα δώσουν άλλοθι στον κατασταλτικό μηχανισμό της κυβέρνησης. Όπως μας λέει η Έλενα: «Οι λίγοι μετανάστες που θα πάρουν υπηκοότητα, θα θεωρούνται αποδεκτοί σε σχέση με το σύνολο των μεταναστών, θα είναι το “καλό” κομμάτι, οι άλλοι δεν θα είναι αποδεκτοί. Θέλουν να διαχωρίσουν τους μετανάστες».                     

Οι μετανάστες εργαζόμενοι έχουν θέση στο εργατικό-λαϊκό κίνημα της χώρας μας, έχουν θέση στους αντιιμπεριαλιστικούς αγώνες που αφορούν προβλήματα των χωρών προέλευσής τους. Έλληνες και μετανάστες εργαζόμενοι πρέπει να είναι ατσαλωμένοι με την ταξική αλληλεγγύη, τις αρχές και τις αξίες της δικής τους τάξης, της εργατικής, τη συλλογικότητα, το διεθνισμό και την πάλη για την κατάργηση της εκμετάλλευσης ανθρώπου από άνθρωπο.      

Τα οξυμμένα προβλήματα παραμένουν

Η κυβέρνηση έχει ξεκαθαρίσει εδώ και καιρό τη θέση της περί “μηδενικής ανοχής στη λαθρομετανάστευση”, αλλά και τη σύμπλευση με την πολιτική της ΕΕ. Συνεπώς, καμιά αυταπάτη δεν χωρά πως το νομοσχέδιο θα λύσει το μεταναστευτικό πρόβλημα. Άλλωστε κουβέντα δεν γίνεται για τους χιλιάδες μετανάστες που βρίσκονται σε καθεστώς “ημιπαρανομίας” και “παρανομίας”, γιατί δεν τους δόθηκε ποτέ η δυνατότητα να νομιμοποιηθούν. Χαρακτηριστικά, για τον Μάρτη του 2009, μόνο 363.700 άδειες παραμονής βρίσκονται σε ισχύ, 314.567 ήταν υπό επεξεργασία, 140.000 μετανάστες δεν “νομιμοποιήθηκαν”, 43.000 ζήτησαν άσυλο, 200.000 βρίσκονταν σε καθεστώς “παρανομίας”. Στο βαθμό που εντείνεται η επίθεση κατά των μεταναστών και θωρακίζεται η πολιτική των μονοπωλίων, τα ήδη οξυμμένα προβλήματα θα διογκώνονται.

Δηλητήριο στη φλέβα της εργατικής τάξης

Τον τελευταίο καιρό στα τηλεοπτικά κανάλια έλαβαν χώρα διάφορες συζητήσεις για την απόκτηση της ελληνικής ιθαγένειας σε μετανάστες που δεν έχουν ελληνική καταγωγή. Ακούστηκαν κυρίως δυο απόψεις. Η πρώτη βασισμένη στη θεωρία του κοσμοπολιτισμού υποστηρίζειπως είναι μια προοδευτική εξέλιξη, και η δεύτερη πώς είναι αδύνατον να αποκτούν ελληνική ιθαγένεια, όσοι δεν ανήκουν στο ελληνικό γένος, άποψη καθαρά εθνικιστική. Και οι δυο απόψεις είναι το ίδιο επικίνδυνες και αντιδραστικές για την εργατική τάξη. Αποτελούν δυο όψεις του ίδιου νομίσματος. Η πρώτη επικαλούμενη το “διεθνισμό” έτσι όπως τον εννοεί η άρχουσα τάξη, με πολυπολιτισμικά συνθήματα αποβλέπει στην απαλλαγή του κεφαλαίου από ελέγχους και περιορισμούς, εις βάρος φυσικά της εργατικής τάξης. Η δεύτερη ρίχνει το δηλητήριο της ξενοφοβίας και του εθνικισμού, φορέας των οποίων είναι και το ΛΑΟΣ.

Οπλο μας η ταξική αλληλεγγύη και ενότητα

Το μεταναστευτικό πρόβλημα είναι μέρος του πολιτικού προβλήματος της χώρας. Η απόκτηση της ελληνικής ιθαγένειας και η συμμετοχή στις δημοτικές εκλογές δεν λύνει τα προβλήματα που έχουν να αντιμετωπίσουν οι μετανάστες εργαζόμενοι. Άραγε έστω το μικρό κομμάτι των μεταναστών που θα αποκτήσει την ιθαγένεια θα πάψει να παράγει υπερκέρδη που τα καρπώνονται μια χούφτα καπιταλιστές; Η απόκτηση ιθαγένειας πού θα συμβάλλει στην καλυτέρευση της ζωής και της εργασίας Ελλήνων και μεταναστών εργατών; Τα προβλήματα που αντιμετωπίζουν οι μετανάστες έχουν ταξική προέλευση. «Οι προλετάριοι των υποβαθμισμένων γαλλικών προαστίων που ξεσηκώθηκαν είχαν τη γαλλική ιθαγένεια. Αντίθετα, οι πολιτικοί πρόσφυγες στις πρώην σοσιαλιστικές χώρες, που με δική τους επιλογή δεν πήραν την ιθαγένεια των χωρών αυτών, απολάμβαναν όλα τα πρωτόγνωρα δικαιώματα που είχαν και οι πολίτες των χωρών του σοσιαλισμού»³.

Έλληνες και μετανάστες εργάτες βρίσκονται μπροστά σε μια πρωτόγνωρη επίθεση στα δικαιώματά τους. Κανένας μετανάστης να μην τσιμπήσει στην υποκρισία του ΠΑΣΟΚ πως μπορεί να επωφεληθεί από το νομοσχέδιο. Κανένας Έλληνας εργαζόμενος να μην πατήσει τη μπανανόφλουδα του ρατσισμού και του διαχωρισμού της εργατικής τάξης. Όπλο μας η ταξική αλληλεγγύη και ενότητα.      

1,2,3: ανακοίνωση του Πολιτικού Γραφείου της ΚΕ του ΚΚΕ, “Οι θέσεις του ΚΚΕ για την κτήση ιθαγένειας από μετανάστες και τη συμμετοχή στις δημοτικές εκλογές”