Η αστική τάξη πάντα έριχνε βάρος στο να διαμορφώσει όρους που θα καθιστούν το εργατικό κίνημα ακίνδυνο επιδιώκοντας να κυριαρχεί στο συνδικαλιστικό κίνημα ο ρεφορμισμός. Έτσι θα διαμορφώνονται χαμηλές απαιτήσεις στους εργαζομένους, θα “κερδίζονται” εργατικές συνειδήσεις με τη λογική του μικρότερου κακού. Σ’ αυτό το έδαφος πατάει το κεφάλαιο για να τσακίζει δικαιώματα και να διασφαλίζει τα κέρδη του.

Ο ρόλος των δυνάμεων ΠΑΣΚΕ - ΔΑΚΕ - Αυτόνομη Παρέμβαση (ΑΠ) στο συνδικαλιστικό κίνημα είναι να δρουν σαν πέμπτη φάλαγγα των δυνάμεων του κεφαλαίου.

Στον αντίποδα βέβαια βρίσκεται η δράση των κομμουνιστών, που μέσα από το ΠΑΜΕ δίνουν καθημερινά μάχες στους χώρους δουλιάς ώστε να οργανώνεται η ταξική πάλη, να αντιπαρατίθενται οι εργάτες με τα ιδεολογήματα των αστών, να δίνεται ώθηση στην άνοδο της ταξικής συσπείρωσης υπερφαλαγγίζοντας τις δυνάμεις του εργατοπατερισμού.

Μαθήματα ταξικής υποταγής

Πρόσφατα, στις κινητοποιήσεις των Αιγυπτίων αλιεργατών της Μηχανιώνας αναδείχτηκε για άλλη μια φορά πόσο επικίνδυνοι για την εργατική τάξη είναι οι συνδικαλιστές των κομμάτων του κεφαλαίου. Το “σωματείο” αλιεργατών (στο οποίο είναι γραμμένοι μέχρι και πλοιοκτήτες!!!), που ελέγχουν οι δυνάμεις της ΠΑΣΚΕ, όχι απλά δεν οργάνωσε την πάλη τους ενάντια στις επιδιώξεις των αφεντικών που ήθελαν να μειωθεί ο μισθός κατά 60%, αλλά υπερασπίστηκε την εργοδοσία. Το “σωματείο” μπήκε μπροστά στο στήσιμο απεργοσπαστικού μηχανισμού, ήταν σε συνεννόηση με τους κατασταλτικούς μηχανισμούς που είχαν διαταχτεί να καταστείλουν το δίκαιο αγώνα των εργατών και αποκορύφωμα ήταν ο ρόλος “δικηγόρου” της εργοδοσίας, που ανέλαβε 3 φορές στην εκδίκαση του αιτήματος να βγει παράνομη η απεργία. Βέβαια το εν λόγω “σωματείο” δεν ήταν κάτι παραπάνω από μια “σφραγίδα”(από τις πολλές που έχει ο εργοδοτικός συνδικαλισμός για να νοθεύει το συσχετισμό) κάτι που φάνηκε από το ότι οι Αιγύπτιοι αλιεργάτες παρέμειναν συσπειρωμένοι στον ταξικό “Σύλλογο Αιγύπτιων Αλιεργατών”, με τη συμπαράσταση του ΠΑΜΕ, τσακίζοντας με την ταξική τους ενότητα τα σχέδια της εργοδοσίας.

“Μαθήματα” σαν αυτά που παρέδωσαν οι συνδικαλιστές του ΠΑΣΟΚ στη Μηχανιώνα δίνουν καθημερινά οι θιασώτες του εργατοπατερισμού. Ζητάνε απολύσεις συνδικαλιστών του ΠΑΜΕ (π.χ. Αστέρας Βουλιαγμένης που ο πρόεδρος του επιχειρησιακού σωματείου από την ΠΑΣΚΕ ζήτησε από την εργοδοσία την απόλυση πρωτοπόρου συνδικαλιστή). Διαπαιδαγωγούν στην απεργοσπασία, διαμορφώνουν με πάσης φύσεως νοθείες (αποκλείοντας ταξικά συνδικάτα, στήνοντας συνδικάτα-σφραγίδες) πλαστούς συσχετισμούς για να μην εκφράζονται οι ταξικές δυνάμεις. Έτσι εκφυλίζουν την έννοια της συνδικαλιστικής δράσης στα μάτια των εργαζομένων, που συνέπεια έχει να είναι οργανωμένο στα συνδικάτα μόλις το 11% των εργαζομένων.

Εχθρεύονται την ταξική ενότητα

Χαρακτηριστικό είναι ότι στις πρόσφατες κινητοποιήσεις των εργαζομένων στα stage οι ξεπουλημένες διοικήσεις συνδικάτων, με επικεφαλής την πλειοψηφία της ΓΣΕΕ, ουσιαστικά υπερασπίστηκαν τις 30.000 απολύσεις ενώ στόλιζαν τους απολυμένους με χαρακτηρισμούς όπως “βολεμένοι”, “βυσματίες” κτλ.

Παράλληλα, παρακολουθούν τη δράση των ταξικών δυνάμεων οι οποίες συγκροτούν κλαδικά συνδικάτα που ενώνουν τους εργάτες ανεξάρτητα από τις εργασιακές τους σχέσεις. Κάνουν προσπάθεια να δηλητηριάσουν με την παρέμβασή τους αυτήν την πρωτοπόρα δράση, δείχνοντας παράλληλα και το φόβο τους και το ρόλο τους ως διασπαστές.

Στόχος “όλων” η ανάπτυξη

Στη φάση της ανάπτυξης, της “ισχυρής Ελλάδας στην ισχυρή ΕΕ”, ήταν που ο πρόεδρος της ΓΣΕΕ. Πολυζωγόπουλος έβαζε φαρδιά πλατιά την υπογραφή του σε μέτρα όπως η εκ περιτροπής εργασία (μισές μέρες εργαζόμενος και μισές άνεργος δηλαδή) ή η ενοικιαζόμενη εργασία, που αποτελεί το σύγχρονο δουλεμπόριο. Τα μέτρα αυτά αξιοποιούνται από το κεφάλαιο ιδιαίτερα στη φάση της κρίσης, για να θωρακίσει την κερδοφορία του και αποδεικνύουν ότι οι ξεπουλημένες ηγεσίες είναι στρατηγικός εταίρος των πλουτοκρατών.

Αντίστοιχα στη φάση της καπιταλιστικής κρίσης η πλειοψηφία της ΓΣΕΕ έσπευσε να συνεννοηθεί με το ΣΕΒ (πέρσι επί κυβέρνησης ΝΔ) για να εξασφαλιστεί ότι δεν θα θιχτεί ούτε ένα ευρώ από τα κέρδη των αφεντικών. Τα λεγόμενα “11 σημεία” που συμφωνήθηκαν, νομιμοποιούσαν τις ομαδικές απολύσεις(!), την απαλλαγή εργοδοτών από τις ασφαλιστικές εισφορές και άλλα… “φιλολαϊκά”.

Σήμερα, τη στιγμή που η εργατική τάξη δέχεται επίθεση σε κάθε πτυχή της ζωής της, η πλειοψηφία της ΓΣΕΕ ζητάει αυξήσεις ψίχουλα στους μισθούς ενώ έχει αναλάβει μερτικό στο πώς θα νομιμοποιηθούν σαν διέξοδο από την κρίση κατευθύνσεις όπως η “πράσινη ανάπτυξη”, πράσινες μπίζνες που “θα τονώσουν την αγορά” (δηλαδή τα κέρδη των καπιταλιστών). Καταθέτει στο εργατικό κίνημα πλαίσιο αιτημάτων που είναι ενταγμένο στη στρατηγική του κεφαλαίου, όπως αυτή έχει διαμορφωθεί και συμφωνηθεί από τα κόμματα του ευρωμονόδρομου και την ΕΕ.

Tο πλαίσιο διεκδικήσεων που καταθέτει το ΠΑΜΕ, βαφτίζεται από τις ηγεσίες της ΓΣΕΕ και της ΑΔΕΔΥ “μη ρεαλιστικό” και “ανέφικτο” ακριβώς επειδή θίγει τη “δήθεν” αιωνιότητα του καπιταλισμού και σκιαγραφεί τον άλλο δρόμο ανάπτυξης που μπορεί να ικανοποιήσει τις σύγχρονες ανάγκες της εργατικής τάξης.

ΣΥΝ/ΣΥΡΙΖΑ: μονομπλόκ με

τις επιδιώξεις του κεφαλαίου

Σε δεκάδες σωματεία και εργατικά κέντρα οι θιασώτες της ψευτοενότητας συντάσσονται σε ενιαίο αντιΠΑΜΕ μέτωπο όχι μόνο στις αρχαιρεσίες, αλλά και σε στιγμές που οξύνεται η ταξική πάλη.

Ήταν οι δυνάμεις του ΣΥΝ/ΣΥΡΙΖΑ και του ΠΑΣΟΚ που πρωτοστάτησαν στις κινητοποιήσεις που χρηματοδοτήθηκαν από το Λαναρά, όταν έκλειναν εργοστάσια και καλούσαν τους εργάτες να παλέψουν για να επιδοτηθεί ο εργοδότης τους προκειμένου να διασφαλιστεί η λειτουργία της επιχείρησης.

Οι δυνάμεις του ΣΥΝ/ΣΥΡΙΖΑ μαζί με αυτές του ΠΑΣΟΚ στις 27 Γενάρη με απόφασή τους στην Ενωση Συντακτών Μακεδονίας – Θράκης παρέπεμψαν στο πειθαρχικό δημοσιογράφο του “Ριζοσπάστη”, επειδή συμμετείχε στη συμβολική παρέμβαση στο δελτίο της ΕΤ-3 τη μέρα της απεργίας στις 17/12. Όπως ο Σανιδάς ανταποκρίθηκε στο κάλεσμα της εργοδοσίας του Τζάμπο πέρσι στις μεγαλειώδεις κινητοποιήσεις για να ονομάσει τη συνδικαλιστική δράση “έγκλημα”, έτσι και η συνδικαλιστική πλειοψηφία ανταποκρίθηκε στο καθήκον που έβαλε με επιστολή της η γενική διευθύντρια του τηλεοπτικού σταθμού! Να χαίρονται την “ενότητα”, την “αριστερά” και την “πρόοδο”…

Σιγοντάρουν στην καλλιέργεια της αντίληψης του “ακομμάτιστου” συνδικαλισμού, που στόχο έχει να κρατήσει τους εργάτες μακριά από την πρωτοπορία τους, τους κομμουνιστές, αφού η παρέμβαση των αστών είναι κατοχυρωμένη από τον ίδιο τον εργοδότη. Καλλιεργούν την αυταπάτη, μαζί με τις δυνάμεις του ΠΑΣΟΚ, για έναν πιο ανθρώπινο καπιταλισμό, που πατρωνάρεται με το σύνθημα “οι άνθρωποι πάνω από τα κέρδη”. Δηλαδή και μισθωτή σκλαβιά και καλύτερη ζωή για τον εργάτη! Σπέρνουν συγχύσεις για το ρόλο της ΓΣΕΕ, όπως αυτός έχει διαμορφωθεί ως μηχανισμός του κεφαλαίου. Πρόσφατα, μετά την απεργοσπασία που κάλεσε η ΓΣΕΕ στις 17/12, η Αυτόνομη Παρέμβαση κάλεσε την απεργοσπαστική ηγεσία… να μπει σε σωστή ρότα!

Με το ΚΚΕ στην πάλη

για άλλη εξουσία!