Tο ταξικό εργατικό κίνημα, το ΠΑΜΕ, με την πετυχημένη απεργία στις 17/12, πρόσθεσε πλούσια πείρα στη 10χρονη δράση του. Χιλιάδες εργαζόμενοι, με τους κομμουνιστές να πρωτοστατούν, συγκρούστηκαν με την εργοδοσία και τους μηχανισμούς της αναδεικνύοντας ότι είναι μονόδρομος η πάλη με τη γραμμή της ανυπακοής απέναντι από τη συναίνεση που κοπιάζουν να εξασφαλίσουν το κεφάλαιο και οι πολιτικοί και συνδικαλιστικοί του υπηρέτες. Αυτήν την πλούσια πείρα μετάφεραν στον Οδηγητή η Χαρά Ναβροζίδου, εργαζόμενη στην Αγροτική Τράπεζα και η Ειρήνη Μπότση, εργαζόμενη στην AlphaBank και μέλος του ΔΣ του Συνδικάτου χρηματοπιστωτικού και συναφών επιχειρήσεων.

“O”: Πώς διαμορφώνεται σήμερα η κατάσταση στον κλάδο του χρηματοπιστωτικού όσο βαθαίνει η καπιταλιστική κρίση;

Ειρήνη: Στον κλάδο του χρηματοπιστωτικού αναδεικνύεται περίτρανα ότι ο εργαζόμενος κανένα όφελος δεν έχει από την κερδοφορία του κεφαλαίου, από την ανάπτυξη προς όφελος των καπιταλιστών. H Alpha Bank το 9μηνο του 2009 είχε 400 εκατομμύρια ευρώ κέρδη! Τι κέρδισαν από αυτήν την ανάπτυξη οι εργαζόμενοι;

Χαρά: Το τι συνέπειες έχει για τους εργαζομένους η ανάπτυξη των κερδών της πλουτοκρατίας φαίνεται από το ότι ο κλάδος του χρηματοπιστωτικού, όπως έχει διαμορφωθεί με την υλοποίηση των κατευθύνσεων της ΕΕ, είναι ο κλάδος με τη μεγαλύτερη ποικιλία εργασιακών σχέσεων. Υπάρχουν συμβάσεις αορίστου χρόνου, ορισμένου χρόνου, συμβάσεις έργου, ενοικιαζόμενοι εργαζόμενοι και φοιτητές που κάνουν την πρακτική τους.

“Ο”: Τι οδήγησε στη συγκρότηση κλαδικού συνδικάτου στο χρηματοπιστωτικό τομέα;

Ε.: Ο κλάδος του χρηματοπιστωτικού δεν περιλαμβάνει μόνο τις τράπεζες. Στον κλάδο είναι και οι λεγόμενες εισπρακτικές εταιρείες (όπως η Mellon, η Multi Collection) που στην πλειοψηφία τους είναι θυγατρικές τραπεζών. Αυτή η κατάσταση έχει διαμορφωθεί τα τελευταία χρόνια. Βέβαια, η συνδικαλιστική οργάνωση δεν απλωνόταν σ’ αυτούς τους χώρους με ευθύνη της συμβιβασμένης ηγεσίας της ΟΤΟΕ. Έτσι, δημιουργήθηκε η ανάγκη συγκρότησης του Συνδικάτου Χρηματοπιστωτικού και Συναφών Επιχειρήσεων Αττικής. Το συνδικάτο καλύπτει τους εργαζομένους σε όλο το νομό, που δουλεύουν σε τράπεζες και σε εισπρακτικές επιχειρήσεις ανεξάρτητα από την εργασιακή σχέση του καθενός. Η δημιουργία του Συνδικάτου έδωσε ώθηση γιατί βρήκαν έκφραση εργαζόμενοι που βιώνουν την πιο άγρια εκμετάλλευση, όπως οι ενοικιαζόμενοι ή οι εποχιακοί που δεν τους δεχόταν κανένα επιχειρησιακό σωματείο αφού σ’ αυτά κυριαρχούν οι δυνάμεις του συμβιβασμού.

Χ.: Με τη συγκρότηση του συνδικάτου βρήκαν εργαλείο δράσης όλοι οι εργαζόμενοι του κλάδου. Σε αυτήν την κατεύθυνση βοήθησε και η συγκρότηση σωματειακών επιτροπών του συνδικάτου σε χώρους όπως οι εισπρακτικές επιχειρήσεις.

“O”: Στις 17/12 αναδείχτηκε ξεκάθαρα ότι οι δυνάμεις του συμβιβασμού θα αντιπαλέψουν με κάθε τρόπο την ταξική δράση. Πώς εκφράστηκε αυτό στον κλάδο του χρηματοπιστωτικού;

Ε.: Στις 17/12 εκφράστηκε ξεκάθαρα αυτό που λέμε εργοδοτικός συνδικαλισμός. Υπήρχαν περιπτώσεις όπου οι ξεπουλημένες διοικήσεις στα επιχειρησιακά σωματεία τρομοκρατούσαν πριν την εργοδοσία. Έφτασαν στο σημείο να στέλνουν e-mail τα σωματεία και να προειδοποιούν τους εργαζομένους ότι «για τυχόν πειθαρχικές ποινές το σωματείο δεν θα φέρει καμία ευθύνη γιατί η απεργία είναι του ΠΑΜΕ». Δηλαδή, ο εργαζόμενος πέρα από τον εργοδότη βρήκε και την ηγεσία του σωματείου απεναντί του!

Χ.: Οι διοικήσεις των εργοδοτικών σωματείων προτάσσανε το ψευτοδίλημμα “νόμιμη ή παράνομη απεργία” για να τρομοκρατήσουν, για να εμποδίσουν την επιτυχία της. Τρομοκρατούν τον εργαζόμενο για να μη δρα. Αυτό φαίνεται και από το ότι ο εργαζόμενος διαπιστώνει ότι έρχεται τυφώνας αντιλαϊκών μέτρων, αλλά αυτό απέχει από το να ταχθεί με το μπλοκ των ταξικών δυνάμεων. Ανάμεσα στο ταξικό κίνημα και τους εργαζομένους παρεμβαίνει η εργοδοσία και οι μηχανισμοί της που καλλιεργούν ότι «όλοι στην τράπεζα είμαστε μία οικογένεια» και «δεν είναι δυνατόν να απεργούμε γιατί στιγματιζόμαστε».

“Ο”: Τι μέτρα πήρε η εργοδοσία απέναντι σε αυτούς που απήργησαν;

Ε.: Στη δική μου την περίπτωση με πήρε η διευθύντρια στο τηλέφωνο την ήμερα της απεργίας και μου είπε να επιστρέψω στη δουλιά. Αυτή ήταν η αρχή. Την επόμενη μέρα με κάλεσε στο γραφείο για να μου πει ότι«δεν επιτρέπεται στον ιδιωτικό τομέα να απεργούμε» και να περάσω από τη διεύθυνση προσωπικού γιατί «με θέλουνε». Εγώ επικοινώνησα αμέσως με το συνδικάτο και πήγαμε μαζί στη διευθύντρια. Μετά από την παρέμβαση του συνδικάτου η διευθύντρια μου ζήτησε να παραιτηθώ. Χρειάστηκε ξανά παρέμβαση του κλαδικού συνδικάτου για να επιστρέψω κανονικά στη δουλιά μου.

“O”: Οι υπόλοιποι εργαζόμενοι τι στάση κράτησαν;

Ε.: Αυτό το γεγονός είχε αντίκτυπο στους εργαζομένους. Έμαθαν τι έγινε ακόμα κι αυτοί που δεν έκαναν το βήμα να απεργήσουν και τους έκανε φοβερή εντύπωση. Έχει να κάνει και με το ότι για χρόνια καλλιεργείται η αντίληψη ότι οι εργαζόμενοι στις τράπεζες είναι “δήθεν” σε καλύτερη θέση σε σχέση με τους υπόλοιπους εργαζομένους αλλά και με την απειρία των νέων εργαζόμενων. Ακόμα και ο ρόλος της εργοδοσίας δεν ήταν ξεκάθαρος σε πολλούς εργαζόμενους. Υπήρχαν βέβαια και εργαζόμενοι που έκαναν το βήμα απήργησαν, συγκρούστηκαν. Αναδείχτηκε ότι οι κομμουνιστές έχουν καθήκον να είναι φάρος για τους υπόλοιπους εργαζομένους, να τους διαφωτίζουν, να τους ωθούν στην οργάνωση της πάλης, να τους ελκύουν στο μετερίζι των ταξικών δυνάμεων.

Χ.: Όμως για τον εργαζόμενο δεν είναι εύκολο να συγκρουστεί. Και αυτό γιατί του καλλιεργούν την έλλειψη πίστης στη δύναμή του και στο ταξικό κίνημα. Συνολικότερα, η επίδραση των αστικών και μικροαστικών ιδεολογημάτων ορθώνει τεράστια εμπόδια προκειμένου ο εργαζόμενος να μην οργανωθεί, να μη δράσει σε ταξική κατεύθυνση να μη συγκρουστεί με την εργοδοσία.

“Ο”: Τι πείρα άφησε για το συνδικάτο η επιτυχία της απεργίας στις 17/12 και πώς αξιοποιείται αυτή η πείρα για την οργάνωση της δουλιάς από εδώ και πέρα αλλά και εν όψει της απεργίας στις 10/02;

Χ.: Είμαστε πιο ώριμοι για τη νέα απεργιακή μάχη, καθώς έχουμε την πολύτιμη πείρα από τις 17/12. Σ’ αυτήν τη μάχη αναδείχτηκαν εξίσου στον ίδιο βαθμό, το στοιχείο της σύγκρουσης με κάθε εκφραστή της κυρίαρχης πολιτικής, το στοιχείο της θυσίας αλλά και ο ρόλος του απεργοσπαστικού συνδικαλισμού. Εξίσου σημαντικό το ότι απήργησε κόσμος για πρώτη φορά όχι μόνο με αφορμή ένα αίτημα αλλά συνολικά γιατί πίστεψε στη δύναμή του, στην πάλη για ριζικές αλλαγές συμφωνώντας με το πλαίσιο του ΠΑΜΕ.

Ε.: Και το συνδικάτο βγήκε πιο ώριμο έτσι που να σχεδιάζει ακόμα καλύτερα την παρέμβασή του, να ιεραρχεί χώρους στο άνοιγμά του και μπροστά στην απεργία στις 10/2. Συνολικά και σχεδιασμένα να ζυμώνεται το πλαίσιο του ΠΑΜΕ σε ακόμα περισσότερους εργαζομένους, σε ακόμα περισσότερους χώρους δουλιάς. Μπροστά στη νέα απεργιακή μάχη σχεδιάζουμε συνελεύσεις σε χώρους δουλιάς, συγκρότηση σωματειακών επιτροπών, συσκέψεις για να κουβεντιάζεται το πλαίσιο του ΠΑΜΕ, για να αναδείξουμε ότι πλέον ο εργαζόμενος δεν έχει άλλο δρόμο. Αυτή τη στιγμή η κυβέρνηση του ΠΑΣΟΚ, στο έδαφος που έστρωσε η ΝΔ, περνάει μέτρα αντιλαϊκά και προαποφασισμένα που γι’ αυτά προειδοποιούσαν οι κομμουνιστές και το ταξικό συνδικαλιστικό κίνημα.

“Ο”: Πώς οργανώνουν τη δουλιά τους οι κομμουνιστές στους χώρους δουλιάς;

Χ.: Η πολιτική αντιπαράθεση είναι καθημερινό καθήκον στους χώρους δουλιάς. Να αντιπαλεύεις τα ιδεολογήματα του κεφαλαίου και συνολικά των δυνάμεων του συμβιβασμού. Πρέπει ο κομμουνιστής να προσπαθεί να γίνεται καλύτερος, να επιβεβαιώνει καθημερινά αυτό που λέμε πρωτοπορία. Συστατικό της δράσης του κομμουνιστή είναι η διαφώτιση, η πλατιά ιδεολογικοπολιτική παρέμβαση με το “Ριζοσπάστη”, με τα υλικά του Κόμματος. Παράλληλα με την πάλη για να στηθούν εμπόδια στην αντιλαϊκή πολιτική, πρέπει να αναδεικνύεται ότι είναι αναγκαίο όλο και περισσότερο εργαζόμενοι να συμμετέχουν στην πάλη με τη γραμμή της ανυπακοής για τον άλλο δρόμο ανάπτυξης.

Ε.: Ξέρουμε ότι τα βάρη για μια οικογένεια πολλαπλασιάζονται και μπορεί να χάσει και τη δουλιά του ο εργαζόμενος για τη δράση που θα αναπτύξει. Από εκεί και πέρα όμως απαιτείται η θυσία για να παλέψεις για άλλη κοινωνία. Προφανώς θα παλέψεις και για το τώρα, μπορεί να αποσπάς και κατακτήσεις αλλά θα είναι προσωρινές, θα τις πάρουν πίσω. Ένας μόνος του δεν κάνει τίποτα όσο και αν αγανακτήσει με την αντιλαϊκή πολιτική. Οι εργαζόμενοι πρέπει να εμπιστευτούν τη δύναμή τους, να δυναμώσουν την ταξική τους ενότητα. Αξιοπρεπή ζωή σε αυτό το σάπιο σύστημα δεν πρόκειται να βρουν. Έχουν απίστευτη δύναμη αν είναι ενωμένοι, με το Κόμμα τους, με το ΠΑΜΕ μακριά από την εργοδοσία και τους μηχανισμούς της.

είχε ο ισολογισμός της Εθνικής Τράπεζας,

ποσό που αντιστοιχεί σε καθαρό κέρδος

περίπου 4,5 εκατ. ευρώ για κάθε εργάσιμη μέρα

» 435,2 εκατ. ευρώ καθαρά κέρδη για την Alpha Bank

» 319 εκατ. ευρώ είχε η Eurobank

για την Τράπεζα Κύπρου.

» 272,3 εκατ. ευρώ καθαρά κέρδη για την Τράπεζα Πειραιώς

(στοιχεία από τους ισολογισμούς των τραπεζών το 9μηνο του 2009,

εν μέσω κρίσης, όπως δημοσιεύτηκαν στο "Ριζοσπάστη"

με βάση την επεξεργασία της ΠΗΓΑΣΟΣ ΑΕΠΕΥ)