Πριν από λίγες εβδομάδες, ο Γενικός Γραμματέας Αθλητισμού, Πάνος Μπιτσαξής, ανακοίνωσε το επόμενο βήμα στα πλαίσια του λεγόμενου “Εθνικού Αθλητικού Σχεδιασμού” της κυβέρνησης: αυτό της κατάταξης των αθλημάτων σε έξι κατηγορίες, ανάλογα με τις οποίες θα χρηματοδοτείται ή όχι από το κράτος το κάθε άθλημα.

Με πρόφαση υπαρκτά προβλήματα στο χώρο του αθλητισμού, η κυβέρνηση κάνει άλλο ένα βήμα στη διευκόλυνση των επιχειρηματικών συμφερόντων και στη λειτουργία του αθλητισμού στην υπηρεσία του κέρδους. Γι’ αυτά τα θέματα μιλήσαμε με τον Υπεύθυνο του Τμήματος Αθλητισμού και Φυσικής Αγωγής της ΚΕ του ΚΚΕ, Θοδωρή Λιάππη.

“Ο”: Τι στόχο έχουν οι ρυθμίσεις που εξαγγέλθηκαν;

Θοδωρής Λιάππης: Στόχος της κυβέρνησης δεν είναι ούτε να απλοποιήσει τις διαδικασίες, ούτε να καλύψει τις ανάγκες, ούτε να συμβάλει στην ανάπτυξη γενικότερα του αθλητισμού και της φυσικής αγωγής.

Αντίθετα, πρόκειται για ρυθμίσεις στρατηγικού χαρακτήρα, με βάση και τις προγραμματικές δηλώσεις της κυβέρνησης, που δείχνουν ποιες είναι οι κατευθύνσεις στο ζήτημα του αθλητισμού. Δηλαδή στο πώς θα συνδεθεί ακόμα περισσότερο ο αθλητισμός με την επιχειρηματική δραστηριότητα, με τους κανόνες και τις αξίες της. Μην ξεχνάμε ότι για την Ευρωπαϊκή Ενωση ο αθλητισμός είναι οικονομική δραστηριότητα και υπάγεται στους νόμους και τις αξίες της αγοράς, που σημαίνει ανταγωνισμός, συγχώνευση–εξαγορά, όλα για την επίδοση, όλα για το κέρδος.

Κυρίως αυτό το σχέδιο απλοποιεί ακόμα περισσότερο τα πράγματα όσον αφορά τη διείσδυση του κεφαλαίου στον τομέα του αθλητισμού, αξιοποιώντας κριτήρια όπως η μαζικότητα, η λαϊκότητα των αθλημάτων και όχι η περαιτέρω ανάπτυξή τους.

 

“Ο”: Τι εξυπηρετεί η κατηγοριοποίηση των αθλημάτων;

Θ.Λ.:Η κυβέρνηση προωθεί την κατηγοριοποίηση για να κατοχυρώσει και νομοθετικά την επιχειρηματική δραστηριότητα, την ανταποδοτικότητα και ουσιαστικά την οριστική παράδοση των αθλημάτων στην ιδιωτική πρωτοβουλία. Με τα κριτήρια που βάζει για την κατηγοριοποίηση, συγκεντρώνει το ενδιαφέρον σε ορισμένα αθλήματα, που ουσιαστικά αποτελούν αντανάκλαση της συγκέντρωσης της υπάρχουσας επιχειρηματικής δράσης στο χώρο του αθλητισμού, της συγκέντρωσης αντίστοιχων προϊόντων της βιομηχανίας θεάματος, που έχει στηθεί γύρω από αυτά τα αθλήματα.

Για παράδειγμα, στο ποδόσφαιρο δίνουν ιδιαίτερη σημασία λόγω του συνόλου της δραστηριότητας, των ποσών δηλαδή που παίζονται, τα τηλεοπτικά δικαιώματα, το στοίχημα, κτλ. Αξιοποιούν αυτή τη μαζικότητα και τις ιδιαιτερότητες του κάθε αθλήματος, για να διευκολύνουν τη συγκέντρωση της επιχειρηματικής δραστηριότητας. Θέλουν να προωθήσουν τα αθλήματα που “πουλάνε” γιατί υπάρχουν πολλές ιδιωτικές επενδύσεις, που θα αξιοποιήσουν τις υποδομές που θα χρηματοδοτήσει το κράτος.

Όσον αφορά αυτά που δεν “πουλάνε”, τα αναθέτουν στην ιδιωτική πρωτοβουλία απευθείας, κάτι που βέβαια δεν απέχει και πολύ από τη σημερινή πραγματικότητα. Απλά τώρα με την πρόθεση αυτά να ψηφιστούν και σε νομοσχέδιο, έρχεται η χαριστική βολή.

Αυτό γίνεται με την κατηγοριοποίηση. Δημιουργείται μια ελίτ αθλημάτων και τα άλλα στέλνονται στον Καιάδα, στους επιχειρηματίες, οι οποίοι δεν θα επενδύσουν για κανένα άλλο λόγο παρά για το κέρδος. Σε κάθε περίπτωση ωφελημένη βγαίνει η ιδιωτική πρωτοβουλία, που είτε στην πρώτη κατηγορία παίζει, είτε στην τελευταία, είναι αυτή που τελικά κερδίζει!

Πέρα από την οικονομική πλευρά οι πρώτες αντιδράσεις δείχνουν ότι δεν μπορείς να κατηγοριοποιείς, να υποβαθμίζεις ανθρώπους, ικανότητες, προσπάθεια. Κάθε άθλημα έχει τις δικές του ιδιαιτερότητες.

“Ο”: Πώς συνδέονται οι αλλαγές με το σχέδιο “Καλλικράτης” στην Τοπική Αυτοδιοίκηση;

Θ.Λ.: Οι μεθοδεύσεις αυτές είναι στρατηγικού χαρακτήρα γιατί εναρμονίζονται και με τις αλλαγές συνολικά στη διοικητική δομή της χώρας με το σχέδιο “Καλλικράτης”, με το οποίο το κράτος ενισχύεται και θωρακίζεται περισσότερο. Ο στόχος είναι η εξυπηρέτηση της επιχειρηματικής πρωτοβουλίας σε τομείς όπως ο αθλητισμός, η παιδεία, η υγεία κτλ.

Στο όνομα της αποκέντρωσης θα έχουμε σε επίπεδο Δήμου ή Περιφέρειας διείσδυση της επιχειρηματικής δραστηριότητας σε αυτούς τους τομείς, θα διαμορφώνονται κατάλληλες δομές και προϋποθέσεις ξεπερνώντας γραφειοκρατίες που το δυσκόλευαν ως τώρα να συγκεντρώσει, να προωθήσει και να διευκολύνει καλύτερα την επιχειρηματική δραστηριότητα και στον Αθλητισμό. Θα μπορούν δηλαδή κατευθείαν οι επιχειρήσεις σε συνεργασία με τους Δήμους σε επίπεδο γεωγραφικό να αξιοποιούν υπάρχουσες υποδομές ή να φτιάχνονται υποδομές με ανταποδοτικότητα, μέσω Συνεργασίας Δημόσιου και Ιδιωτικού Τομέα (ΣΔΙΤ) κτλ, δηλαδή με χρήματα του λαού, ώστε μετά να τα αξιοποιούν οι ιδιώτες.

Για παράδειγμα, σε τουριστικές περιοχές, οι οποίες ενδιαφέρουν περισσότερο γιατί είναι στρατηγικής σημασίας η σύνδεση αθλητισμού – τουρισμού θα είναι υπέρ του κεφαλαίου. Η αθλητική δραστηριότητα θα είναι μέρος συνολικά της δραστηριότητας στον τουρισμό και κυρίως θα αφορά εσωτερικό και εξωτερικό τουρισμό “χοντρών πορτοφολιών”, που έχουν ενδιαφέροντα όπως γκολφ, σκι, για τα οποία χρειάζονται εκτάσεις, υποδομές κτλ.

“Ο”: Πώς το σχέδιο της κυβέρνησης αξιοποιεί την υπάρχουσα κατάσταση;

Θ.Λ.:Οι εξαγγελίες συνδέονται και με το σύνθημα της κυβέρνησης ότι θέλουμε να βάλουμε τάξη στο δημόσιο, στα οικονομικά. Εκμεταλλεύεται υπαρκτά προβλήματα διαχείρισης και οικονομικού ελέγχου των Ομοσπονδιών, καθώς και το “θολό” όπως το ονομάζουν τοπίο που υπάρχει με τα σωματεία, ότι δεν υπήρχε ουσιαστικός έλεγχος της κατανομής των χρηματοδοτήσεων.

Ποιος δημιούργησε όμως αυτήν την κατάσταση; Μήπως έπεσε από τον ουρανό; Ποιοι τη γέννησαν, ποιοι συνέβαλλαν στη συντήρησή της, ποιοι την αξιοποιούσαν; Δεν ήταν το ΠΑΣΟΚ και η ΝΔ που έλεγχαν όλα αυτά τα χρόνια τις διοικήσεις των Ομοσπονδιών και τη Γενική Γραμματεία Αθλητισμού; Δεν ήταν στελέχη του ΠΑΣΟΚ και της ΝΔ αυτοί που δημιούργησαν τα προβλήματα, στα οποία τώρα πατάνε και αξιοποιούν σαν πρόφαση;

Αυτό που κάνει στην πραγματικότητα είναι να στραγγίξει την χρηματοδότηση των αθλημάτων, να ανακόψει την ανάπτυξή της. Εμείς ως Κόμμα λέμε το εξής: για να μπορεί η Φυσική Αγωγή και ο αθλητισμός που αποτελεί τμήμα της, να παίζουν το ρόλο τους στην κοινωνία, πρέπει το κράτος να εξασφαλίζει τις προϋποθέσεις και μία απ’ αυτές είναι η χρηματοδότηση, που αφορά την ανάπτυξη του κάθε αθλήματος (με βάση τα ιδιαίτερα γνωρίσματα και τις απαιτήσεις του), να διασφαλίζει και να κατοχυρώνει στην πράξη το δικαίωμα για σωματική άσκηση σε κάθε νέο της λαϊκής οικογένειας.

“Ο”: Πώς αντιλαμβάνεται το ΚΚΕ την έννοια του αθλητικού σχεδιασμού;

Θ.Λ.: Οι εξαγγελίες της κυβέρνησης δεν έχουν σχέση με γενικότερο σχεδιασμό, παρά μόνο με τη χρηματοδότηση. Εμείς ως ΚΚΕ, θεωρούμε ότι αυτό που λέμε εθνικός σχεδιασμός πρέπει να έχει στόχους, σχέδιο και μέσα για το πώς θα πετύχει αυτούς τους στόχους, να σχεδιάζει τη χρηματοδότηση και την υλικοτεχνική υποδομή με βάση τις ανάγκες. Το κράτος πρέπει να έχει στελέχη που θα καθοδηγήσουν το σχεδιασμό και στην υλοποίηση και στον έλεγχο, σε επίπεδο σχολείου, γειτονιάς κτλ. Να σχεδιάζει την επιστημονική στήριξη και την καθοδήγηση από ειδικευμένους γυμναστές για τη γενικότερη ανάπτυξη του αθλητισμού και της Φυσικής Αγωγής, ως μέρος του εποικοδομήματος.

Το κράτος πρέπει να εξασφαλίζει τη μαζική συμμετοχή του λαού και ιδιαίτερα της νεολαίας, έτσι ώστε να επιτυγχάνεται ο βασικός στόχος, δηλαδή από μικρή ηλικία και μέσα από τη συμμετοχή, την ενεργή δραστηριότητα στις δομές του αθλητισμού και της Φυσικής Αγωγής, μέσα από το σχολείο και το σωματείο, να διαμορφώνεται και να ολοκληρώνεται σιγά-σιγά η κοινωνική προσωπικότητα και ταυτόχρονα να θωρακίζεται η υγεία του ατόμου.

“Ο”: Ποιοι έχουν συμφέρον να αντισταθούν και να παλέψουν ενάντια στα μέτρα που προωθούνται;

Θ.Λ.:Εμείς λέμε ότι πρέπει να αντισταθεί ο κόσμος του αθλητισμού συνολικά στη στρατηγική της κυβέρνησης. Δεν είναι μόνο το εθνικό σχέδιο. Από τη χρηματοδότηση του προϋπολογισμού και τις προγραμματικές δηλώσεις, φαίνεται ήδη που πάει το πράγμα. Παράδοση ακόμα περισσότερο στην ιδιωτική πρωτοβουλία, ενίσχυση εκεί όπου μπορεί να έχει κέρδη, συγκεντρώνοντας σε ορισμένα αθλήματα που έχουν κατά τα πρότυπά τους “ζήτηση”. Εξοικονομούν πόρους για να δώσουν ζεστό χρήμα για την ανάπτυξη και τις επενδύσεις των επιχειρήσεων.

Οι κυβερνήσεις τα τελευταία χρόνια σπρώχνουν τα σωματεία στην ιδιωτική πρωτοβουλία, να βρουν χορηγό, σπόνσορα, προκειμένου να επιβιώσουν. Οι Ομοσπονδίες δυσκολεύονται να καλύψουν τα έξοδά τους. Το δικαίωμα της λαϊκής οικογένειας για άσκηση πιέζεται ακόμα περισσότερο μιας και θα χρειαστεί να βάλει περισσότερο το χέρι στην τσέπη, τα πράγματα θα χειροτερέψουν. Οι εργαζόμενοι πρέπει να διεκδικούν από το κράτος την ικανοποίηση, με ευθύνη του, αυτής της ανάγκης. Να κατανοήσουν ότι είναι δικαίωμά τους η ενασχόληση με τον αθλητισμό, με τη Φυσική Αγωγή, όπως και το δικαίωμα στη σταθερή δουλιά, στην τέχνη, στη μόρφωση. Να απαιτούν, να διεκδικούν, να επιβάλλουν, σε τελική ανάλυση να έχουν στη διάθεσή τους τις υλικοτεχνικές υποδομές για να ασκούνται, την επιστημονική καθοδήγηση για το πώς θα ασκούνται.

Άρα οι αθλητές, γυμναστές, προπονητές, γονείς, μέλη διοικήσεων σωματείων κτλ, αλλά και γενικότερα το εργατικό-λαϊκό κίνημα, πρέπει να αντισταθεί σ’ αυτήν την επίθεση που δέχεται η Φυσική Αγωγή και ο αθλητισμός.

Όσον αφορά τις Ομοσπονδίες σε καμία περίπτωση δεν πρέπει να στρέψουν την προσοχή τους στην προσπάθεια το κάθε άθλημα να ανέβει κατηγορία και να εξασφαλιστεί υποτίθεται έτσι η χρηματοδότηση. Η βασική διεκδικητική τους κατεύθυνση πρέπει να είναι η κάλυψη των αναγκών κάθε αθλήματος από το κράτος. Η λύση δεν είναι να δούμε το θέμα συντεχνιακά. Δεν είναι εκεί το ζήτημα. Ο αθλητισμός και γενικότερα η Φυσική Αγωγή, δέχονται μια συνολική επίθεση, ο κόσμος πρέπει να απαντήσει ενωμένα.

Υπάρχουν ευρύτερες δυνάμεις που πρέπει να μπουν σε αυτήν τη μάχη, που δεν βολεύονται με τη σημερινή κατάσταση. Εμείς απ’ την πλευρά μας θέλουμε να συμβάλλουμε στο να αναδειχθεί η διεκδικητική πλευρά και γι’ αυτό σε συνεργασία με ανθρώπους του χώρου προσπαθούμε να διαμορφώσουμε σύγχρονα αιτήματα και στόχους πάλης, με στόχο να αναπτυχθούν αγώνες και παράλληλα να προβληθούν οι σημερινές ανάγκες. Αυτοί οι στόχοι και οι διεκδικήσεις πρέπει να γίνουν στόχοι του εργατικού – λαϊκού κινήματος. Γιατί εν τέλει πρόκειται για το δικαίωμα στη σωματική άσκηση της λαϊκής οικογένειας και των παιδιών της.

Οι κατηγορίες στις οποίες κατατάσσονται τα αθλήματα είναι οι ακόλουθες:

Γυμναστική











Ειδική Άθληση

Ερασιτεχνικό Ποδόσφαιρο











Ιστιοπλοΐα

Κωπηλασία











Μπάσκετ

Στίβος











Υγρός στίβος

Χάντμπολ

Αρση Βαρών

Κανόε - Καγιάκ











Πάλη

Πινγκ - Πονγκ











Ποδηλασία

Πυγμαχία











Tae-Kwon-Do (ΕΛ. Ο.Τ.)

Τζούντο

Ιππασία

Ξιφασκία











Σκάκι

Σκοποβολή











Τένις

Τοξοβολία

Δ. Αθλήματα Ιδιωτικής Πρωτοβουλίας με Στοχευμένη Κρατική Συνδρομή

«πρέπει να στηριχθούν σχεδόν αποκλειστικά στην ιδιωτική πρωτοβουλία»

Γκολφ

Θαλάσσιο Σκι











Μοντέρνο Πένταθλο

Ορειβασία











Χιονοδρομία

Ε. Αθλήματα Ιδιωτικής Πρωτοβουλίας με Αθλητική Αναγνώριση

«πρέπει να στηριχθούν αποκλειστικά στην ιδιωτική πρωτοβουλία»

Αεραθλητισμός

Αθλήματα Υποβρύχιας Δραστηριότητας











Ζίου ζίτσου

Καράτε











Κέρλινγκ

Κικ-μπόξινγκ











Κουνγκ Φου

Μαχητικές Τέχνες




Μπέιζμπολ

Μπόουλινγκ











Μπριτζ

Παγκράτιο











Παγοδρομία

Ράγκμπυ











Σόφτμπολ

Σωματική Διάπλαση











Tae Kwon Do (Α.Ο.Τ.Ε.)

Τρίαθλο











Χόκεϋ επί χόρτου

Μπάντμιντον (Σιδηρόκαστρο)