Στην ταξική πάλη… δεν υπάρχει ανακωχή!
Το ΚΚΕ από το ξέσπασμα της καπιταλιστικής οικονομικής κρίσης είχε με σαφήνεια διατυπώσει τη θέση, πως φιλολαϊκή διέξοδος στα πλαίσια αυτού του συστήματος, αυτής της πολιτικής, δεν μπορεί να υπάρξει. Πολύ γρήγορα επιβεβαιώνεται πως η παραπάνω θέση δεν ήταν ούτε προεκλογική ατάκα, ούτε “καταστροφολογία”, ούτε πολύ περισσότερο “επένδυση στα προβλήματα” όπως καταλογίζεται αυτές τις μέρες από την κυβέρνηση του ΠΑΣΟΚ στο ΚΚΕ, με αφορμή τις κινητοποιήσεις για το ασφαλιστικό.Ο ταξικός πόλεμος των βιομηχάνων και των κυβερνήσεων, ενάντια στην εργατική τάξη, δεν κόπασε ποτέ. Tα αφεντικά γνωρίζουν καλά τι πρέπει να κάνουν. Οταν έρχεται η ώρα να πάρουν αντιλαϊκά μέτρα αποτυπώνεται πολύ καθαρά το ταξικό τους μίσος. Για να το κρύψουν αξιοποιούν διάφορα όπλα και μηχανισμούς, κινητοποιούν τους σταθερούς συμμάχους, που στέκονται σε κάθε περίοδο πρόθυμα δίπλα τους. Φορώντας τη μάσκα του χαμογελαστού “κοινωνικού εταίρου”, από τη μία αγοράζουν χρόνο και από την άλλη ακονίζουν τα μαχαίρια τους.
Η διέξοδος από την κρίση με βάση την ταξική οπτική των βιομηχάνων, απαιτεί ακόμα μεγαλύτερη, εφ’ όλης της ύλης επίθεση στη ζωή της εργατικής οικογένειας. Το “κοινωνικό” τάχα ΠΑΣΟΚ των προεκλογικών συνθημάτων “σοσιαλισμός ή βαρβαρότητα”, αφού πρώτα λέρωσε το σοσιαλισμό αρχίζει να κάνει επίδειξη της -γνωστής από το παρελθόν του- βαρβαρότητας. Στα μισά των “100 ημερών”, το βασικό κομμάτι του άμεσου αντιλαϊκού σχεδιασμού έχει ήδη μπει στο τραπέζι.
Φωνάζουν οι αστοί για την “αντιδημοκρατικότητα” του ΚΚΕ και του ΠΑΜΕ που αποκάλυψε το σικέ διάλογο των “κοινωνικών εταίρων”. Τους ενοχλεί που τόσα χρόνια το ΚΚΕ και το ΠΑΜΕ στη γραμμή της ασίγαστης ταξικής πάλης, της αντεπίθεσης, ραγίζουν τη βιτρίνα των σικέ διαλόγων κεφαλαίου και εργατοπατέρων, των διαλόγων που έφεραν τα stage, την εκ περιτροπής εργασία και μερική απασχόληση, την αύξηση ορίων ηλικίας, τον αποχαρακτηρισμό βαρέων και ανθυγιεινών, που επιδείνωσαν συνολικά τους όρους που ένας νέος εργάτης μπαίνει σήμερα στην παραγωγή. Τους ενοχλεί ακόμα περισσότερο πως απέναντι στα παζάρια για το τι θα χάσει η εργατική τάξη, χιλιάδες εργάτες, νέοι υιοθετούν το σύνθημα “νόμος είναι το δίκιο του εργάτη” που αποτελεί την αφετηρία για ταξική σύγκρουση, φέρνει νίκες και κατακτήσεις για τους εργαζομένους.
Ας μην ξεχνάμε πως όταν το 1997, ο τότε πρωθυπουργός του ΠΑΣΟΚ, Σημίτης, παρουσίαζε τον κοινωνικό διάλογο αποκάλυπτε τους πραγματικούς τους στόχους λέγοντας: «είναι στρατηγικός σχεδιασμός και συνεννόηση για κοινές δράσεις με συναίνεση. Είναι η διαμόρφωση συναντίληψης για τις μεγάλες επιλογές που βρίσκονται μπροστά μας, μέσα από την αμοιβαία κατανόηση των προβλημάτων». Με άλλα λόγια, ο “κοινωνικός διάλογος” προϋποθέτει την αποδοχή της αντίληψης ότι κεφάλαιο και εργάτες μπορούν τάχα να τα βρουν μέσα από συζήτηση και κατανόηση, πως δεν υπάρχουν αντίθετα μέχρι τέλους ταξικά συμφέροντα. Το γεγονός ότι τα αποτελέσματα του διάλογου είναι εκ των πρότερων γνωστά και αποφασισμένα, αποκτά δευτερεύουσα σημασία μπροστά στη διαχρονική προσπάθεια που γίνεται ώστε ο διάλογος να γίνει εργαλείο για να επιβάλλουν την “ταξική ειρήνη”, τη σιγή νεκροταφείου.
Τρέμουν οι βιομήχανοι και το πολιτικό τους προσωπικό μήπως η αγανάκτηση και η οργή μετατραπεί σε συντονισμένο πολιτικό αγώνα, μήπως το ταξικό ένστικτο μετατραπεί σε ταξικό θυμό και οργάνωση. Γι’ αυτό η εντολή των βιομηχάνων, είναι σαφής. Τελειώστε με το ΚΚΕ και το ταξικό εργατικό κίνημα!
Απέναντι σ’ αυτόν το δικό τους ξεκάθαρο στόχο η δική μας απάντηση πρέπει να είναι μία: Καλύτερη οργάνωση της πάλης, ακόμα πιο ανοιχτό ξεσκέπασμα του εργοπατερισμού, ακόμα πιο μαζικές, πιο δυναμικές κινητοποιήσεις, που να μην τους αφήνουν σε “χλωρό” κλαρί.
Κυρίως ακόμα μεγαλύτερη, ωριμότερη ιδεολογική και πολιτική παρέμβαση κόντρα στην αντίληψη που θέλουν να περάσουν βαθιά στη συνείδηση του κάθε νέου εργάτη, ότι η καπιταλιστική ανάπτυξη είναι “εθνική υπόθεση” και γι’ αυτό χρειάζονται κι άλλες θυσίες για το κεφάλαιο. Κόντρα στις φαινομενικά αθώες φωνές που “χαριτολογώντας” λένε πως οι γενιές μας δε θα πάρουν σύνταξη ποτέ. Παραμερίζοντας το μπλοκ των τυχοδιωκτικών δυνάμεων που από τη μια συμμετέχει στους διάλογους, από την άλλη κατηγορεί τους κομμουνιστές για “λεονταρισμούς” και στο τέλος αποχωρεί σαν κλαμένη χήρα, επειδή ο διάλογος ήταν -λένε σα να μην ήξεραν- προσχηματικός. “Τσακίζοντας” πολιτικά τις επικίνδυνες απόψεις που αναδεικνύουν σαν κύριο πρόβλημα για το ασφαλιστικό τους συνταξιούχους και τους μετανάστες.
Ο αγώνας για το δικαίωμα στη μόνιμη και σταθερή εργασία πρέπει να γίνει υπόθεση όλων των εργαζομένων. Είναι όρος για να μπορέσουν οι εργαζόμενοι να προχωρήσουν ένα βήμα παραπέρα, αμφισβητώντας το σύστημα που τους στερεί το δικαίωμα στη δουλιά. Δημιουργώντας τις προϋποθέσεις για τη λαϊκή εξουσία και οικονομία, όπου το δικαίωμα αυτό αποτελεί προϋπόθεση για την εξυπηρέτηση των αναγκών της εργατικής τάξης. Η φούρια των βιομηχάνων εξάλλου να κλείσουν άμεσα το κεφάλαιο “συλλογικές συμβάσεις” σε συνδυασμό με τη νέα αντιασφαλιστική επιδρομή, δεν αφήνει περιθώρια αναμονής.
Το πόσο θα συνεχιστεί αυτή η επιθετικότητα του κεφαλαίου, δεν εξαρτάται μόνον από αυτούς που στέκονται απέναντι από την εργατική τάξη αλλά κι από τους ίδιους τους εργαζόμενους. Καθορίζεται από το βαθμό της οργάνωσης, της θέλησης και του αγώνα για να αποκρυσταλλωθούν ταξικά τα επόμενα βήματα, για να δυναμώσει η αντεπίθεση.
Τα μέλη της ΚΝΕ, θα πρέπει να προετοιμάσουν και να προετοιμαστούν για δύσκολη και σκληρή αναμέτρηση. Στις 17 Δεκέμβρη απεργούμε! Οι νέοι εργάτες να μπουν μπροστά ώστε να νεκρώσει κάθε χώρος δουλιάς. Μέσα από το ΜΑΣ και τα σωματεία, να μη μείνει ούτε ένας εργαζόμενος φοιτητής ανενημέρωτος για τις εξελίξεις και την απεργιακή μάχη. Σε όλους τους χώρους κατάρτισης και μαθητείας, να φτάσει η ανακοίνωση για την απεργία. Κανένας συμβασιούχος, εργαζόμενος stage δεν πρέπει να λείψει. Η τρομοκρατία και οι πιέσεις που αντικειμενικά θα υπάρξουν και θα πολλαπλασιαστούν να νικηθούν από το θυμό που συσσωρεύεται σε κάθε εργατική οικογένεια, και που δεν αρκεί να μένει σ’ ένα “σιχτίρισμα”. Είναι ανάγκη να εκδηλωθεί σε διάθεση οργάνωσης και δυναμική συμμετοχή και δράση.
Περιεχόμενα | 
Αποστολή με email
| 
Εκτυπώσιμη μορφή
Προτείνετε το δημοσίευμα
: Buzz
: Cull
: Baza
: Bobit
: Checkit
: Digme
: MindBlog
: Shootme
Στήλες - Κατηγορίες: Μήνας μπαίνει