ΠΡΟΓΡΑΜΜΑΤΑ STAGE Η ΔΟΥΛΙΑ ΔΕΝ ΕΙΝΑΙ ΕΥΚΑΙΡΙΑ ΕΙΝΑΙ ΔΙΚΑΙΩΜΑ!
Mία από τις πρώτες αποφάσεις της κυβέρνησης του ΠΑΣΟΚ ήταν να πετάξει στο δρόμο τους εργαζομένους των προγραμμάτων stage. Με αφορμή τις πολύμορφες κινητοποιήσεις που ακολούθησαν από τους εργαζομένους, ο “Οδηγητής” συζήτησε με τη Λία Κουτράκου και τη Γιάννα Κατσαρού, εργαζόμενες με stage και μέλη των Συντονιστικών Επιτροπών των εργαζόμενων με stage σε Αθήνα και Θεσσαλονίκη αντίστοιχα.
Τα προγράμματα stage ξεκίνησαν το 1999 με κατεύθυνση της ΕΕ. Το ΠΑΣΟΚ και η ΝΔ όχι απλά συμφώνησαν, αλλά συνέβαλαν κιόλας, με βάση και τις ήδη υπογεγραμμένες τότε συνθήκες του Μάαστριχτ και της Λισσαβόνας, στη διαμόρφωση της σύγχρονης σκλαβιάς των stage. Ετσι, αφού συναποφάσισαν στην ΕΕ, τα κόμματα της ευρωυποταγής αξιοποίησαν και εφάρμοσαν τα stage τα τελευταία 10 χρόνια στο δημόσιο και στον ιδιωτικό τομέα. Αξιοποιώντας τη “μαθητεία”, «έφτιαξαν στρατιές ομήρων χωρίς ασφάλιση, με μισθό 460€ οι ΔΕ (δευτεροβάθμιας εκπαίδευσης) και οι ΠΕ (πανεπιστημιακής εκπαίδευσης) 510€, χωρίς ιατροφαρμακευτική περίθαλψη. Δεν υπάρχουν αναρρωτικές άδειες. Αν αρρωστήσεις, το χρεώνεσαι άνευ αποδοχών. Είμαστε φτηνό ευέλικτο εργατικό δυναμικό». Ετσι περιγράφει τη σύγχρονη δουλεία η Λία Κουτράκου, εργαζόμενη 4 χρόνια με stage στο Ταμείο Υγείας Δημοτικών και Κοινοτικών Υπαλλήλων. Πάνω από 25.000 εργαζόμενοι στα stage απολύονται με την απόφαση της κυβέρνησης του ΠΑΣΟΚ για κατάργηση των stage στο δημόσιο. Βέβαια, ικανοποίησε με τον καλύτερο τρόπο τους ιδιώτες, αφού εκεί θα διευρυνθούν τα stage για να έχουν οι κακόμοιροι οι εργοδότες (που τραβάνε πολλά ζόρια τώρα με την κρίση) ακόμα φτηνότερο εργατικό δυναμικό. Από την πρώτη στιγμή βρέθηκαν δίπλα σε αυτούς τους εργαζομένους το ΚΚΕ και τα ταξικά συνδικάτα, για να υπερασπίσουν το δικαίωμα στη μόνιμη και σταθερή δουλιά.
Οι εργαζόμενοι στα stage έβγαλαν συμπεράσματα για τις ξεπουλημένες ηγεσίες ΓΣΕΕ-ΑΔΕΔΥ, κάτι που έπαιξε καθοριστικό ρόλο στην οργάνωση και στον προσανατολισμό της πάλης τους. «Η ΓΣΕΕ, μέσω του Παναγόπουλου, είπε ότι τάσσεται υπέρ της απόφασης της κυβέρνησης» σημειώνει η Λία. «Το Εργατικό Κέντρο Θεσσαλονίκης όταν πραγματοποιούσε συνέδριο πρόσφατα για την εκλογή νέου ΔΣ ταυτίστηκε πλήρως με την κυβέρνηση. Ο νεοεκλεγής πρόεδρος του ΕΚΘ ήταν άλλωστε και υποψήφιος του ΠΑΣΟΚ στην Α’ Θεσσαλονίκης» μας λέει η Γιάννα. Από την αρχή των κινητοποιήσεων τους έχουν στολίσει με διάφορους χαρακτηρισμούς για να στρέψουν το λαό απέναντί τους: γαλαζοπράσινα παιδιά, “χαμάληδες”, βολεμένοι. Οι ξεπουλημένες ηγεσίες απέδειξαν, με την ταύτισή τους με την κυβέρνηση, πόσο επικίνδυνοι είναι για το εργατικό κίνημα. Εξάλλου τα προηγούμενα χρόνια για να μην πάρουν “μυρωδιά” και σηκώσουν κεφάλι, οι εργαζόμενοι στα stage δεν είχαν δικαίωμα εγγραφής στα σωματεία που την πλειοψηφία είχαν οι ΠΑΣΚΕ – ΔΑΚΕ - Αυτόνομη Παρέμβαση. Εχουν μάθει καλά να διασπούν την εργατική τάξη τόσα χρόνια που κάθονται στο σβέρκο της. «Η ΑΔΕΔΥ δεν έκανε καμία κίνηση. Δεν μας αναγνωρίζουν σαν εργαζόμενους. Δεν τους δίνουμε καμία σημασία. Γι’ αυτό και πλέον έχουμε πάρει την υπόθεση στα χέρια μας», μας λέει η Λία.
Από την άλλη μεριά βρίσκονται οι ταξικές δυνάμεις, οι οποίες με τη γραμμή της ταξικής ενότητας δρούσαν για να οργανώνονται στα σωματεία όλοι οι εργαζόμενοι, ανεξάρτητα από τις εργασιακές τους σχέσεις. Το ΠΑΜΕ έδειξε από την αρχή τη στήριξή του στις κινητοποιήσεις των εργαζομένων με stage. «Ο σύλλογος των εργαζομένων στους ΟΤΑ Περιφερειακής Θεσσαλονίκης έχει αλλάξει το καταστατικό του και γράφονται όλοι οι εργαζόμενοι των Δήμων ανεξάρτητα από τις εργασιακές σχέσεις. Την πλειοψηφία έχουν οι ταξικές δυνάμεις. Η συμβιβασμένη ηγεσία της ομοσπονδίας ΠΟΕ-ΟΤΑ δεν μας δέχεται βέβαια(…) Θεωρούμε ότι το πρόβλημα δεν είναι μόνο δικό μας. Η σταθερή και μόνιμη εργασία που έχουμε σαν αίτημα αφορά όλους τους εργαζομένους. Πλήττονται τα εργατικά στρώματα, όχι μόνο από την ανεργία, αλλά συνολικά από την αντιλαϊκή κυβερνητική πολιτική. Γι’ αυτό πρέπει να συστρατευτεί η εργατική τάξη και ζητάμε την αλληλεγγύη από όλους τους εργαζομένους. Από την αρχή το ΠΑΜΕ μας στήριξε και μας στηρίζει στον αγώνα μας», όπως αναφέρει η Γιάννα μεταφέροντας την πείρα από τον αγώνα των εργαζομένων με stage στη Θεσσαλονίκη.
«Το ΠΑΜΕ μας στηρίζει. Μας δίνει ελπίδα. Μόνο από το ΠΑΜΕ βρήκαμε τη δυνατότητα της στήριξης στην πράξη. Μόνο το ΠΑΜΕ διεκδικεί μόνιμη και σταθερή δουλιά και δείχνει ότι υπάρχει φως, γι’ αυτό και συμμετείχαμε και στο συλλαλητήριο στις 24/11. Εχει τη δύναμη ο λαός να τους σταματήσει. Το ΠΑΜΕ σου δίνει τη δυνατότητα να πιστέψεις στον εαυτό σου» μας αναφέρει η Λία.
Η λέξη “αξιοκρατία” κάνει παρέλαση σε κάθε δελτίο, σε κάθε φυλλάδα, σε κάθε στόμα στελέχους του ΠΑΣΟΚ. Καθόλου τυχαία. Θέλουν να ξηλώσουν τη σκέψη για μόνιμη και σταθερή δουλιά για όλους, εξαπολύοντας επίθεση ισχυριζόμενοι ότι για να συμβαδίσουμε με τις εξελίξεις (με την ανάπτυξη του καπιταλισμού δηλαδή) πρέπει να συμβιβαστούμε με την ιδέα της εργασιακής ομηρίας. Πρέπει να είναι ξεκάθαρο ότι δικαίωμα στη δουλιά έχουν όλοι. Ακόμα και αν δεν έχουν απολυτήριο από κανένα σχολείο, ακόμα και αν δεν έχουν βασικές γνώσεις.
Δεν είναι δυνατόν οι εργαζόμενοι να διαχωρίζονται με βάση τις «πάγιες ανάγκες». «Πάγια ανάγκη» και ταυτόχρονα δικαίωμα όλων είναι η δουλιά. Είναι ώριμη και ρεαλιστική η θέση του ΚΚΕ για μόνιμη και σταθερή δουλιά για όλους με πλήρη εργασιακά και ασφαλιστικά δικαιώματα και στο δημόσιο και στον ιδιωτικό τομέα. Αυτό είναι και το κύριο αίτημα των εργαζομένων στα stage. Οπως σημειώνει και η Λία «η εργασία είναι αναφαίρετο δικαίωμα. Και αυτό πάνε να το στερήσουν από το λαό. Οι γενιές που έρχονται δεν θα το έχουν. Το δικαίωμα στη δουλιά το μετατρέπουν σε ευκαιρία. Δεν υπάρχει περίπτωση να κάνουμε πίσω από το αίτημα για μόνιμη και σταθερή δουλιά» . Η δουλιά δεν είναι θέμα “προσόντων”, ούτε και η ανεργία είναι θέμα “τεμπελιάς”. Είναι πολιτικό ζήτημα. Στον καπιταλισμό κάθε εμπόρευμα μπορεί να μείνει στο ράφι, κατά συνέπεια και το εμπόρευμα “εργατική δύναμη”.
Η στάση του ΣΥΝ/ΣΥΡΙΖΑ αποτελεί ρεσιτάλ διασπαστικής λογικής και επιχειρηματολογίας. Με τη θέση του για μοριοδότηση και πρόσληψη μετά μέσω διαγωνισμών του ΑΣΕΠ, ο ΣΥΝ/ΣΥΡΙΖΑ στην ουσία διαχωρίζει τους εργαζομένους στα stage, με βάση το πόσα χρόνια βρίσκονται σε ομηρία. «Η ΝΔ μίλησε για μονιμοποίηση των stage και κατέληξε στη μοριοδότηση. Το ΛΑΟΣ και αυτό στην αρχή μίλησε για μονιμοποίηση και μετά μας είπε πάλι για μοριοδότηση, όπως και ο ΣΥΡΙΖΑ. Προεκλογικά ο κύριοος Τσίπρας είχε πει μονιμοποίηση» όπως μας περιγράφει και η Λία αναφερόμενη στη στάση των κομμάτων, όταν συναντήθηκαν με την Πανελλαδική Συντονιστική Επιτροπή των εργαζομένων με stage. Οι δυνάμεις του ΣΥΝ στο συνδικαλιστικό κίνημα, μαζί με αυτές του ΠΑΣΟΚ και της ΝΔ, δέχονται τη συνειδητή ανοργανωσιά, που επικρατούσε και επικρατεί, με τους μη μόνιμους να μη γράφονται στα σωματεία. Επίσης οι εκλεγμένοι με τη στήριξη του ΣΥΝ δήμαρχοι αξιοποίησαν τα προγράμματα stage…
Σήμερα με την αύξηση της παραγωγικότητας της εργασίας, με την πρόοδο της επιστήμης, με τον αμύθητο πλούτο που παράγουν οι εργαζόμενοι, όχι μόνο μπορούν και πρέπει να μονιμοποιηθούν οι εργαζόμενοι στα stage, αλλά συνολικά η εργατική τάξη μπορεί να ικανοποιήσει τις σύγχρονες ανάγκες της για μόνιμη και σταθερή δουλιά για αύξηση των αποδοχών, για 7ωρο-5ήμερο-35ωρο, για πλήρη ασφαλιστικά δικαιώματα, για ελεύθερο χρόνο. Σήμερα επιβάλλεται η ανασύνταξη του εργατικού κινήματος στη βάση του άλλου δρόμου ανάπτυξης, του δρόμου της συγκρότησης μιας πλατιάς λαϊκής συμμαχίας με κορμό την εργατική τάξη, που θα αναγνωρίζει ως μόνο παραγωγό του πλούτου τον εργαζόμενο άνθρωπο και ως μόνο κίνητρο της παραγωγής, την ικανοποίηση των συνεχώς διευρυνόμενων κοινωνικών αναγκών. Γι’ αυτό το ΚΚΕ από την πρώτη στιγμή μπήκε μπροστά για να δείξει έμπρακτα την αλληλεγγύη του στους εργαζομένους στα stage, αλλά και για να βοηθήσει στην οργάνωση της πάλης. «Το Κομμουνιστικό Κόμμα, όπως τάσσεται πάντα υπέρ των εργαζομένων, υποστήριξε κάθετα και με πρόταση νόμου τη μονιμοποίηση. Μόνιμη και σταθερή δουλιά. Το ΚΚΕ είναι με όλους τους εργαζομένους, όχι μόνο με αυτούς των stage και μας δίνει τη δυνατότητα μαζί του να μπορούμε να διεκδικήσουμε μόνιμη και σταθερή δουλειά κι όχι οτι αυτό είναι ανέφικτο, όπως λέει η κυβέρνηση» σημειώνει η Λία. Επιβεβαιώνεται η απόφαση του 18ου Συνεδρίου του Κόμματός μας, που αναφέρει ότι ειδικά εν μέσω οικονομικής κρίσης «δημιουργούνται οι προϋποθέσεις, το επόμενο διάστημα, τα επόμενα χρόνια, να μπουν στη δράση νέες εργατικές, λαϊκές μάζες, νέοι και νέες ιδιαίτερα από τα εργατικά και λαϊκά στρώματα». Από τον αγώνα των εργαζομένων στα stage αποδεικνύεται ότι μόνο η γραμμή της ταξικής ενότητας, της ενιαίας πάλης των εργαζομένων για το δικαίωμα στη μόνιμη και σταθερή δουλιά, που προβάλλεται μέσα από το ΠΑΜΕ, είναι αυτή που μπορεί να διασφαλίσει την απάντηση στην ενιαία και ολομέτωπη επίθεση του κεφαλαίου και των πολιτικών του εκφραστών. Πίσω από αυτήν τη γραμμή υπάρχει μόνο ενσωμάτωση.
Περιεχόμενα | 
Αποστολή με email
| 
Εκτυπώσιμη μορφή
Προτείνετε το δημοσίευμα
: Buzz
: Cull
: Baza
: Bobit
: Checkit
: Digme
: MindBlog
: Shootme
Στήλες - Κατηγορίες: Νέοι εργαζόμενοι