Πριν από ένα μήνα, ο Γιώργος Παπανδρέου επισκέφτηκε τις Ολυμπιακές εγκαταστάσεις του Ελληνικού και του Φαλήρου, δηλώνοντας ότι «πρόκειται για μια τεράστια επένδυση του ελληνικού λαού», που πρέπει «να αποδοθεί στους κατοίκους της περιοχής και σε όλο τον ελληνικό λαό»!
“Το δούλεμα πάει σύννεφο”, θα πει κάποιος, και αυτό διότι ο πρωθυπουργός δεν είπε φυσικά κουβέντα για το αν θα καταργήσει τους νόμους της ΝΔ και του ΠΑΣΟΚ με βάση τους οποίους έχει ήδη δρομολογηθεί η εκχώρηση των Ολυμπιακών Ακινήτων σε επενδυτές (πρόκειται για το σύνολο των εγκαταστάσεων, πχ στάδια και κλειστά γυμναστήρια, που κατασκευάστηκαν στα πλαίσια των Ολυμπιακών Αγώνων της Αθήνας το 2004).
Επιπλέον, η επισήμανση ότι «πρέπει να αξιοποιηθεί ο πλούτος και η περιουσία του ελληνικού λαού» αποτελεί ένα μήνυμα της νέας κυβέρνησης προς το μεγάλο κεφάλαιο, ότι οι εναπομείνασες διαδικασίες για την “αξιοποίηση” των εγκαταστάσεων θα επιταχυνθούν και θα ολοκληρωθούν άμεσα.

Ολυμπιακοί Αγώνες Αθήνα 2004: το μεγάλο φαγοπότι
Η ιστορία των Ολυμπιακών Ακινήτων αρχίζει από την προετοιμασία των Ολυμπιακών Αγώνων και την κατασκευή των εγκαταστάσεών τους. Ηδη από τότε δεν υπήρχε κανένας σχεδιασμός για το πώς αυτά τα έργα θα αξιοποιηθούν στη συνέχεια από τους εργαζομένους και τη νεολαία, πώς θα βοηθήσουν στην ανάπτυξη του λαϊκού αθλητισμού, στην ευημερία του λαού. Αντίθετα, ο προσανατολισμός ήταν εξ’ αρχής η κατασκευή πελώριων και πανάκριβων εγκαταστάσεων μόνο για τις μέρες των Ολυμπιακών Αγώνων, για τα κέρδη των μεγαλοεργολάβων και τα συμφέροντα των πολυεθνικών και των χορηγών.
Ο λαός όμως είναι που χρυσοπλήρωσε και συνεχίζει να πληρώνει για αυτά τα έργα, για τα οποία είχαμε τεράστιες υπερβάσεις στο κόστος. Για του λόγου το αληθές, με βάση λίστα του ίδιου του Υπουργείου Οικονομίας το 2005, ο αρχικός προϋπολογισμός 19 εγκαταστάσεων στο “φάκελο διεκδίκησης” ήταν 181,7 εκ. ευρώ. Στην αναθεώρηση το 2000 υπερδιπλασιάστηκε φτάνοντας τα 371,1 εκ. ευρώ, ενώ το τελικό κόστος έφτασε στα 1.540 εκ. ευρώ!!! Το δε συνολικό κόστος των Αγώνων, ξεπέρασε και επίσημα τα 10δις…
Οι ίδιοι οι Ολυμπιακοί Αγώνες άλλωστε, δεν έχουν σχέση με την ευγενή άμιλλα και τα λοιπά “Ολυμπιακά ιδεώδη”, αλλά έχουν ταυτιστεί στη συνείδηση του κόσμου με την ολοκληρωτική εμπορευματοποίηση, τα αναβολικά και το τεράστιο οικονομικό αλισβερίσι.
Μετά το τέλος των Ολυμπιακών Αγώνων και ενώ η σκυτάλη είχε περάσει από τις κυβερνήσεις του ΠΑΣΟΚ που κατασκεύασαν τα έργα με τον τρόπο που αναφέραμε, στις κυβερνήσεις της ΝΔ, ξεκίνησε νέο “πάρτι”: αυτό της μεταολυμπιακής αξιοποίησης των εγκαταστάσεων. Τα κριτήρια είναι πάλι τα ίδια: το μέγιστο κέρδος του μεγάλου κεφαλαίου στο οποίο παραδίδονται τα ακίνητα, το οποίο επιτυγχάνεται με τη μέγιστη εμπορική εκμετάλλευση των – πρώην – αθλητικών εγκαταστάσεων.

Ανώνυμη Εταιρεία Ξεπουλήματος
Το όχημα για το ξεπούλημα των εγκαταστάσεων ακούει στο όνομα “Ολυμπιακά Ακίνητα ΑΕ”, και ιδρύθηκε το 2002 με νόμο του ΠΑΣΟΚ. Προέβλεπε ότι τα ακίνητα μπορούν να παραχωρηθούν στην εταιρία με απλή υπουργική απόφαση, όπως και έγινε, ενώ ανέφερε, μεταξύ άλλων, ότι «τα περιουσιακά στοιχεία η εταιρεία μπορεί να τα αξιοποιεί με άσκηση επιχειρηματικής δραστηριότητας»… Η εταιρεία είναι στην ουσία ο μεγαλομεσίτης στον οποίο το κράτος έχει αναθέσει να τα πουλήσει στο μεγάλο κεφάλαιο.
Μια ματιά στο τι λένε οι ίδιοι στο site τους, αρκεί να πείσει και τον πλέον δύσπιστο για το ρόλο της. «Η εταιρεία αποσκοπεί: στη δημιουργία αναπτυξιακών ευκαιριών που σχετίζονται με εμπορικούς σκοπούς, δραστηριότητες αναψυχής (…), στην ανάπτυξη οικονομικής – επιχειρηματικής δραστηριότητας, με στόχους τη μείωση του κόστους συντήρησης και λειτουργίας των εγκαταστάσεων».
Η εταιρεία λειτουργεί σαν κοινός πλασιέ που προσπαθεί να προσελκύσει υποψήφιους αγοραστές και κομπάζει ωμά ότι «διαχειρίζεται ένα μοναδικό χαρτοφυλάκιο δημοσίων ακινήτων». Μέχρι και διαφημιστική καταχώρηση σε εφημερίδες του εξωτερικού έβαλαν για να πείσουν ξένους επενδυτές, με το σλόγκαν “your turn win” (η σειρά σας να κερδίσετε)!!!

Διπλά χαμένος ο λαός, πολλαπλά κερδισμένο το κεφάλαιο
Ετσι, η πλειοψηφία των Ολυμπιακών Ακινήτων, έχει ήδη εκχωρηθεί για εκμετάλλευση –έναντι μισθώματος– σε επιχειρηματικούς ομίλους, στους οποίους μετέχουν κατασκευαστικές εταιρείες, τουριστικές επιχειρήσεις, επιχειρήσεις ανάπτυξης εμπορικών ακινήτων, τράπεζες κ.α. Ακολουθήθηκε η μέθοδος των συμβάσεων παραχώρησης (δανεισμός) η διάρκεια των οποίων κυμαίνεται από 20 έως 50 (!) χρόνια, όση σχεδόν και η οικονομική διάρκεια ζωής αυτών των έργων. Με άλλα λόγια, όταν αυτές οι εγκαταστάσεις επιστρέψουν στο κράτος θα είναι πια ασύμφορες οικονομικά λόγω εξόδων συντήρησης και αναγκαίων επισκευών.
Κι αν όπως λένε, τα συνολικά αναμενόμενα έσοδα (μέσα στην επόμενη …50ετία) υπολογίζονται σε 1,5 δις ευρώ, σκεφτείτε πόσα επιπλέον θα είναι τα αναμενόμενα κέρδη που ήδη προϋπολογίζουν να εισπράξουν οι επιχειρηματικοί όμιλοι. Και να ‘χουμε ξεκάθαρο, πως όλα αυτά τα λεφτά, με ένα τρόπο θα προκύψουν: από τα πανάκριβα εισιτήρια που θα πληρώνει ο λαός για να χρησιμοποιεί τις εγκαταστάσεις…
Αλλωστε, αν οι συμφωνίες είναι τόσο επωφελείς για το Δημόσιο και το λαό, γιατί έσπευσαν να εκδηλώσουν ενδιαφέρον πάμπολλοι ελληνικοί και ξένοι όμιλοι, μεταξύ των οποίων και οι μεγαλύτερες κατασκευαστικές εταιρείες της χώρας; Σίγουρα δεν μας έκαναν χάρη που τα πήραν, απλά μυρίστηκαν το “ψητό” και έπεσαν με τα μούτρα.
Ετσι, την ώρα που ο ελληνικός λαός πληρώνει ακόμα τα “φέσια” για την κατασκευή των εγκαταστάσεων, θα υποχρεώνεται να πληρώνει και τσουχτερό αντίτιμο για να μπορεί να τις χρησιμοποιεί, πλέον σαν πελάτης.

Τα “φιλέτα” και οι υπόλοιπες εγκαταστάσεις
Τα Ολυμπιακά ακίνητα λοιπόν, παρά τις αρχικές διακηρύξεις, στην πλειοψηφία τους αλλάζουν χρήση και από αθλητικές εγκαταστάσεις μετατρέπονται σε τεράστια κέντρα για εμπορικές και ψυχαγωγικές χρήσεις, λες και αυτό ήταν που έλειπε από το λεκανοπέδιο.
Οι εγκαταστάσεις οι οποίες προσφέρονταν λόγω της κατασκευής τους περισσότερο για τέτοιες χρήσεις, τα “φιλέτα” δηλαδή, ήταν και τα πρώτα που παραχωρήθηκαν: το Διεθνές Κέντρο Ραδιοτηλεόρασης στο Μαρούσι, το Μπάντμιντον στο Γουδή, το κλειστό γυμναστήριο στο Γαλάτσι, οι εγκαταστάσεις στο Ελληνικό, τα γήπεδα στο Φάληρο κ.α., όλα μετατρέπονται σε εμπορικά και ψυχαγωγικά κέντρα. Ακόμα και σε όσα θα λειτουργήσουν παράλληλα πολιτιστικές δραστηριότητες, αυτές θα γίνονται από ιδιωτικές επιχειρήσεις, με σκοπό το κέρδος.
Μια σειρά εγκαταστάσεων (Μαρίνα Φαλήρου, Σκοπευτήριο και Ιππικό κέντρο Μαρκόπουλου, Κωπηλατοδρόμιο Σχοινιά κ.α.), μπορεί να μην αλλάζουν χρήση, δεν αξιοποιούνται όμως για το μαζικό λαϊκό αθλητισμό, δεν προσφέρουν ελεύθερη πρόσβαση στον καθένα που θέλει να αθληθεί.

Είναι χαρακτηριστικό, ότι ακόμα και εγκαταστάσεις που λόγω της φύσης τους (ανοικτά στάδια σε Βόλο, Πάτρα και Ηράκλειο), δεν μπορούσαν να αλλάξουν χρήση και μόνο αθλητικές δραστηριότητες μπορούν να συνεχίσουν να φιλοξενούν, παραχωρήθηκαν στους Δήμους και μπήκαν τέτοιοι όροι (μεταξύ των οποίων ότι ο φορέας διαχείρισης που συστήνεται είναι Ανώνυμη Εταιρεία), οι οποίοι προβλέπουν την προσθήκη εμπορικών χρήσεων όπου είναι δυνατό, ώστε να εξασφαλιστεί η “βιωσιμότητά” τους – τα έξοδα λειτουργίας τους. Οταν βέβαια λένε “βιωσιμότητα”, εννοούν πώς θα λειτουργούν τα γήπεδα χωρίς η κεντρική και η τοπική εξουσία να μην βάζει έστω και ένα ευρώ για την άθληση του λαού! Μέσα στα γήπεδα δηλαδή, εμπορικά μαγαζιά και διασκεδαστήρια – η λογική της “ανταποδοτικότητας” σε όλο της το μεγαλείο!

Με ειδικό νόμο οι αλλαγές στις χρήσεις γης
Για να γίνει εφικτή και νόμιμη η λειτουργία εμπορικών και ψυχαγωγικών δραστηριοτήτων στα γήπεδα των Ολυμπιακών Αγώνων, ψηφίστηκε από τη ΝΔ το 2005 ο νόμος 3342 (για τη “μεταολυμπιακή χρήση των Ολυμπιακών Εγκαταστάσεων”), που τροποποιεί τις επιτρεπόμενες χρήσεις γης των ακινήτων με γνώμονα τα συμφέροντα των επενδυτών. Για κάθε εγκατάσταση λοιπόν, ο νόμος αναφέρει ότι «επιτρέπονται, πέραν των χρήσεων που δόθηκαν για την περίοδο των Ολυμπιακών Αγώνων και οι εξής λειτουργίες και χρήσεις: εμπορικά καταστήματα, χώροι εστίασης, χώροι συνάθροισης, χώροι αναψυχής, ψυχαγωγίας και διασκέδασης, πολιτιστικές εκδηλώσεις, τουριστικά καταλύματα,  διοργάνωση εκθέσεων» και άλλα, ανάλογα με την περίπτωση. Για την πραγματοποίηση των ανωτέρω τροποποιούνται κατάλληλα οι συντελεστές δόμησης και κάλυψης με αποτέλεσμα την επιβάρυνση του φυσικού περιβάλλοντος. Το ΚΚΕ είχε από τότε επισημάνει ότι «οι εγκαταστάσεις αυτές καταλήγουν να είναι ελεύθερες εμπορικές επιχειρηματικές ζώνες και ότι με το ειδικό νομοθετικό καθεστώς ανατρέπεται η ισχύουσα πολεοδομική νομοθεσία, παύουν να ισχύουν διατάξεις υγειονομικού και εργατικού Δικαίου, καταργείται το ωράριο των καταστημάτων».

Προφάσεις εν αμαρτίαις
Το σύνηθες επιχείρημα που προβάλλεται με σκοπό να δικαιολογηθεί η εκχώρηση σε επιχειρηματίες, είναι ότι το Ελληνικό Δημόσιο απαλλάσσεται από τα κόστη φύλαξης, συντήρησης και λειτουργίας των εγκαταστάσεων. Παράλληλα, γίνεται από πολλούς κριτική για εγκαταλελειμμένες εγκαταστάσεις, που έχουν αφεθεί στην τύχη τους και σαπίζουν.
Στην πραγματικότητα, το κόστος συντήρησης και λειτουργίας, αποτελεί απλά το άλλοθι για το ξεπούλημα. Δεν είναι ότι “γλιτώνουν”, όπως υπολογίζουν, 12,5 εκ. ευρώ το χρόνο. Είναι ότι δεν θέλουν να δώσουν ούτε ένα ευρώ, όταν πρόκειται να αξιοποιηθούν οι εγκαταστάσεις από το λαό, ενώ θέλουν να “βγάλουν” όσο περισσότερα γίνεται από την εκμετάλλευσή τους. Γι’ αυτούς, κάθε έξοδο για μαζικό αθλητισμό, αποτελεί δυσβάσταχτο κόστος.
Η κριτική δε περί εικόνας εγκατάλειψης των ακινήτων, δεν είναι απλά λειψή και επιφανειακή, αλλά πατώντας σε μια πραγματική κατάσταση, θέλει να επιταχύνει την ιδιωτικοποίηση των εγκαταστάσεων για να μην μένουν…αναξιοποίητες.

Πιέζει για την ιδιωτικοποίηση ο ΣΥΝ/ΣΥΡΙΖΑ
Ακριβώς αυτή είναι η σκοπιά απ’ την οποία ασκεί κριτική ο ΣΥΝ/ΣΥΡΙΖΑ. Χαρακτηριστικά, με ερώτηση στη Βουλή πριν από ένα χρόνο, εγκαλεί την κυβέρνηση γιατί «η επιβάρυνση της συντήρησης των έργων, εξακολουθεί να βαρύνει το Δημόσιο» (!), και γιατί «δεν έχουν υπογραφεί οι σχετικές συμβάσεις» για «όλες εκείνες τις εγκαταστάσεις που υποτίθεται ότι θα αξιοποιούντο  από τον ιδιωτικό τομέα»! “Βγάζει λάδι” δηλαδή όλη τη λογική της εμπορευματοποίησης και της “αξιοποίησης” από το μεγάλο κεφάλαιο, και διαμαρτύρεται για τα «ελάχιστα έσοδα» που υπάρχουν σε ορισμένες περιπτώσεις και γιατί οι εγκαταστάσεις «ακόμη δεν λειτουργούν με τη νέα τους χρήση»!

Ο ρόλος της Τοπικής Αυτοδιοίκησης
Σύσσωμες οι δυνάμεις ΠΑΣΟΚ, ΝΔ, ΣΥΝ στα κεντρικά όργανα της Τοπικής Αυτοδιοίκησης έχουν βαριές ευθύνες, μιας και προτείνουν να παραχωρηθεί η χρήση, η συντήρηση και η λειτουργία των Ολυμπιακών εγκαταστάσεων στην Τοπική Αυτοδιοίκηση. Αυτό θα είχε όμως πάλι ως αποτέλεσμα, αργά ή γρήγορα, να περάσει η κρατική περιουσία στα χέρια της ιδιωτικής επιχειρηματικής πρωτοβουλίας μέσω της τοπικής εξουσίας, κάτι που θα έβγαζε την εκάστοτε κυβέρνηση από τη δύσκολη θέση του να το κάνει η ίδια. Αλλά ακόμα δε και στις περιπτώσεις που οι προαναφερόμενες δυνάμεις διαμαρτύρονται για τις ιδιωτικοποιήσεις, αυτό συνήθως γίνεται για τους όρους του ξεπουλήματος και όχι για την ουσία.
Ενδεικτικό του πως εξασφαλίζεται η συναίνεση σε ορισμένες περιπτώσεις, είναι ότι το 2% του μισθώματος για το Διεθνές Κέντρο Ραδιοτηλεόρασης στο Μαρούσι θα αποδίδεται στο Δήμο, και έτσι όλοι μένουν ευχαριστημένοι…

ΚΚΕ: ο λαός να βάλει τις ανάγκες του στο προσκήνιο
Το πρόβλημα της αξιοποίησης των ολυμπιακών εγκαταστάσεων δεν είναι ούτε “τεχνοκρατικό” ούτε λογιστικό, αλλά βαθιά πολιτικό. Εχει να κάνει με την κατεύθυνση της ανάπτυξης της χώρας, για το αν αυτή θα υπηρετεί τα κέρδη των μονοπωλιακών ομίλων ή τις αυξανόμενες ανάγκες της λαϊκής οικογένειας.
Ο πρώτος δρόμος δεν φέρνει κανένα όφελος για το λαό. Τα νέα εμπορικά κέντρα, τα πολυτελή ξενοδοχεία και οι μαρίνες καθόλου δεν αναβαθμίζουν την ποιότητα ζωής του λαού. Αντίθετα, οι εργαζόμενοι είναι που πληρώνουν για τα έργα και το κεφάλαιο είναι αυτό που τα εκμεταλλεύεται.
Θα πρέπει ο λαός και η νεολαία να βάλουν τα δικά τους αιτήματα στο προσκήνιο. Να διεκδικήσουν να ανήκουν οι Ολυμπιακές εγκαταστάσεις στο δημόσιο, να συσταθεί ένας κρατικός φορέας διαχείρισης που θα τις χρησιμοποιήσει για την ανάπτυξη του μαζικού λαϊκού αθλητισμού. Να φροντίσει για τη συντήρησή τους, να εξασφαλίσει ότι η πρόσβαση και η χρήση θα είναι ελεύθερη και δωρεάν για όλους. Να σταματήσει συνολικά ο αθλητισμός και ο πολιτισμός να είναι εμπορεύματα, να καταργηθούν οι επιχειρηματικές δραστηριότητες στους τομείς αυτούς.
Αυτά απαιτούν μια ριζικά διαφορετική πολιτική, που θα ανατρέψει τις υπάρχουσες κατευθύνσεις και που είναι η μόνη που μπορεί να δώσει πραγματική διέξοδο στα λαϊκά προβλήματα στον τομέα του αθλητισμού. Αυτή εν τέλει, δεν είναι άλλη από τη λαϊκή εξουσία και λαϊκή οικονομία, όπου κριτήριο για την ανάπτυξη θα είναι οι λαϊκές ανάγκες και ότι τα κέρδη των επιχειρηματιών.

Ρεπορτάζ “Οδηγητή” στις εγκαταστάσεις
“ΑΠΑΓΟΡΕΥΕΤΑΙ Η ΕΙΣΟΔΟΣ ΣΤΟ ΚΟΙΝΟ!”
Επισκεφτήκαμε τις Ολυμπιακές εγκαταστάσεις σε Φάληρο, Ελληνικό και Αγιο Κοσμά, για να δούμε από κοντά ότι μεταξύ των πολυτελών εγκαταστάσεων και των αναγκών του λαού, παρεμβάλλονται ατέλειωτα συρματοπλέγματα…

Ολυμπιακός πόλος Φαλήρου: “συρματοπλέγματα παντού…”
Μόνο πίσω από …κάγκελα μπορεί κάποιος σήμερα να δει τις πανάκριβες εγκαταστάσεις του beach volley. Σε λίγο καιρό πιθανότατα να μπορεί να μπει στις εμπορικές και πολιτιστικές εγκαταστάσεις που θα δημιουργηθούν (τις χαρακτηρίζουν “νέο Λυκαβηττό της παραλίας”), καταβάλλοντας βέβαια ένα διόλου ευκαταφρόνητο αντίτιμο…
Η …προφύλαξη του κτηρίου tae kwon do από τους πολίτες που το πλήρωσαν, εξασφαλίζεται με κουβούκλια και ιδιωτικούς φύλακες. Αλλωστε, η μετατροπή του σε συνεδριακό κέντρο, είναι «ένα βασικό αίτημα του τουριστικού και οικονομικού κόσμου της πόλης», όπως μας πληροφορεί διαφημιστικό φυλλάδιο της “Ολυμπιακά Ακίνητα ΑΕ”.
Σε επίπεδο Τοπικής Αυτοδιοίκησης, τόσο στην Καλλιθέα, όσο και άλλου (Αθήνα, Ελληνικό), οι δυνάμεις ΠΑΣΟΚ, ΝΔ και ΣΥΝ συμπλέουν με την ιδιωτικοποίηση και την εκμετάλλευση των εγκαταστάσεων από το κεφάλαιο.
Η ανάγκη των κατοίκων και των παιδιών για δωρεάν άθληση και ψυχαγωγία είναι κάτι παραπάνω από εμφανής, καθώς δεν υπάρχουν και πολλοί ελεύθεροι χώροι για τρέξιμο, ποδήλατο κτλ. Η μόνη αξιοποίηση όμως, ακόμα και των χώρων πρασίνου, θα γίνει με κριτήριο την “ανταποδοτικότητα” (εξ ου και οι προσθήκες εμπορικών χρήσεων) και όχι τις ανάγκες του λαού.

Ολυμπιακό Κέντρο Ιστιοπλοΐας Αγίου Κοσμά: «περάστε αργότερα, μαζί με το κότερό σας»
Προς το παρόν οι εγκαταστάσεις παραμένουν απροσπέλαστες στο κοινό. Μην ανησυχείτε όμως, διότι στο προσεχές μέλλον θα κατασκευαστεί «μια από τις μεγαλύτερες μαρίνες της Μεσογείου, δυναμικότητας χιλίων θέσεων για πολυτελή σκάφη», όπως διαφημίζουν! Τι σχέση έχει άραγε αυτό, με τις πραγματικές ανάγκες του λαού, με τη βελτίωση του βιοτικού του επιπέδου; Είναι φανερό ότι στη μοιρασιά της “Ολυμπιακής κληρονομιάς”, το κεφάλαιο πήρε όλη την πίτα, και ο λαός επωμίστηκε τα χρέη…

Ολυμπιακό κέντρο Ελληνικού: “πλήρης απαγόρευση της πρόσβασης”
Οι εγκαταστάσεις στο χώρο του παλιού αεροδρομίου στο Ελληνικό (γήπεδα κανόε-καγιάκ, μπέιζμπολ, σόφτμπωλ, ξιφασκία, χόκεϋ) είναι πλήρως απαγορευμένες για το κοινό! Ο μόνος τρόπος είναι με έγγραφη άδεια από την “Ολυμπιακά Ακίνητα ΑΕ”, όπως μας πληροφόρησαν οι ιδιωτικοί υπάλληλοι σεκιούριτι. Απαγορεύεται η είσοδος ακόμα και σε αυτούς που κάνουν τζόκινγκ! Παράλογο; Αφού ο χώρος είναι πια ιδιωτικός, ίσως όχι και τόσο…