Η Κομμουνιστική Διεθνής Θέσεις και Καταστατικό όπως ψηφίστηκαν στο Β’ Συνέδριο (6-25 Ιούλη 1920)
Πρόκειται για πιστή επανέκδοση της αντίστοιχης έκδοσης του 1921, από το εκδοτικό τμήμα του ΣEKE, η οποία περιλαμβάνεται στο αρχείο του ΚΚΕ, και είναι αφιερωμένη στα 90 χρόνια από την ίδρυσή του. Μεγάλη ιστορική και εκδοτική σημασία έχει το γεγονός ότι σημαντικά τμήματα της παρούσας έκδοσης δεν περιλαμβάνονται στα “Απαντα του Λένιν”, (π.χ. “Ο ρόλος του Κομμουνιστικού Κόμματος στην Προλεταριακή Επανάσταση”, “Τα Κομμουνιστικά Κόμματα και ο κοινοβουλευτισμός”, κ.ά). Επίσης αξεπέραστη είναι η σημασία των θέσεων που περιέχονται σε κεφάλαια αυτής της έκδοσης, όπως “Η ουσία της δικτατορίας του προλεταριάτου και της εξουσίας των Σοβιέτ” και “Οι όροι εισδοχής των κομμάτων στην Κομμουνιστική Διεθνή”.

Η Κομμουνιστική Διεθνής (1919-1943)
Η Κομμουνιστική Διεθνής (ΚΔ) υπήρξε η έκφραση της αναγκαιότητας για διεθνή ενότητα του επαναστατικού εργατικού κινήματος από την ίδρυσή της (1919) έως την αυτοδιάλυσή της (1943). Η ιστορία της αποτυπώνει το βαθμό ωριμότητας του επαναστατικού κινήματος, το διεθνή συσχετισμό δυνάμεων αυτής της χρονικής περιόδου, την πρωτοφανή νίκη του κομμουνιστικού κινήματος με την επικράτηση της Μεγάλης Οκτωβριανής Σοσιαλιστικής Επανάστασης, αλλά και τις δυσκολίες από την επίδραση του οπορτουνισμού, ιδιαίτερα στο κίνημα των ηγέτιδων καπιταλιστικών χωρών.
Ενα λεύκωμα ιδιαίτερα χρήσιμο στις νέες γενιές των κομμουνιστών, με σημαντικές πληροφορίες και σπάνια αρχειακά και φωτογραφικά ντοκουμέντα, πολύτιμα για την απόκτηση ιστορικής γνώσης και την ανάπτυξη της κομμουνιστικής συνείδησης.

Ο αντικομμουνισμός χθες και σήμερα
Ο αντικομμουνισμός σήμερα ως κυρίαρχο στοιχείο της αστικής ιδεολογίας και πολιτικής ενισχύεται απ’ όλες τις πλευρές. Είμαστε αντιμέτωποι με μια τεράστια αντικομμουνιστική βιομηχανία που παράγει εκδόσεις, ντοκιμαντέρ, ταινίες, βιβλία, τα οποία αναπαράγονται μέσα από τα ΜΜΕ και τον Τύπο γενικότερα. Στο στόχαστρο της αντικομμουνιστικής εκστρατείας βρίσκονται ιδιαίτερα οι νέοι και οι νέες που δεν έχουν την ανάλογη ιστορική κοινωνική και πολιτική πείρα, ώστε να μπορούν να κρίνουν και να απορρίπτουν τα ψέματα και τις διαστρεβλώσεις. Η πάλη, λοιπόν, ενάντια στις αντικομμουνιστικές θεωρίες, η υπεράσπιση της ιστορίας του επαναστατικού εργατικού κινήματος, του διεθνούς κομμουνιστικού κινήματος και της προσφοράς των σοσιαλιστικών χωρών στον 20ο  αιώνα δεν είναι απλά πάλη για την αποκατάσταση της ιστορίας. Είναι πάλη για το παρόν και το μέλλον, για την ανάδειξη και τη συνειδητοποίηση της αναγκαιότητας και της επικαιρότητας και του σοσιαλισμού.

“Η διεθνής οικονομική κρίση και η θέση της Ελλάδας. Οι θέσεις του ΚΚΕ”
Ενα νέο βιβλίο  για την καπιταλιστική οικονομική κρίση, που περιέχει τα υλικά της σχετικής ημερίδας που οργάνωσε η ΚΕ του ΚΚΕ στις 14 Μάη του 2009. Η έκδοση θέλει να συμβάλει στον ιδεολογικό εξοπλισμό των εργαζομένων που υφίστανται τις συνέπειες της καπιταλιστικής κρίσης.
Τεκμηριώνεται απόλυτα η θέση του ΚΚΕ σύμφωνα με την οποία η διεθνής καπιταλιστική οικονομία βιώνει μια βαθιά κρίση υπερπαραγωγής, με κύριο χαρακτηριστικό τον εκτεταμένο συγχρονισμό της, αντικρούονται οι θεωρίες περί “καζινοκαπιταλισμού” και “υπερκατανάλωσης” και γίνεται σαφές με τον πιο κατανοητό τρόπο ότι «το αναπόφευκτο των κρίσεων βρίσκεται στο DNA του καπιταλισμού» και πως «η πηγή της κρίσης μπορεί να στερέψει μόνο με την κατάργηση της καπιταλιστικής ιδιοκτησίας».

90 ΧΡΟΝΙΑ ΚΚΕ Πρωτοπόρα Θεωρία - Πρωτοπόρα Δράση
Το λεύκωμα αυτό, που εκδόθηκε πέρυσι στο πλαίσιο των εορτασμών για τη συμπλήρωση των ενενήντα χρόνων από την ίδρυση του ΚΚΕ, είναι αποτέλεσμα της ακούραστης δουλιάς μελών και στελεχών του Κόμματος, που εργάστηκαν υπό την καθοδήγηση της Ιδεολογικής Επιτροπής της ΚΕ.
Το υλικό είναι κατανεμημένο σε έξι ενότητες, ενώ η ροή του δεν αποσκοπεί σε μια στατική, μνημειακή παρουσίαση αλλά όπως σημειώνεται στον πρόλογο του λευκώματος, «Απευθύνεται στο ταξικό αντανακλαστικό, αλλά και στην ταξική συνείδηση, στο συναίσθημα και στην κρίση κάθε άνδρα και γυναίκας που λιγότερο ή περισσότερο αντιλαμβάνεται ότι η ανθρώπινη ατομικότητα είναι αδιάσπαστη από την κοινωνικότητά της».
Οι σελίδες του λευκώματος, μπορούν να λειτουργήσουν ως έναυσμα για μελέτη, για ουσιαστική γνωριμία με την ηρωική ενενηντάχρονη ιστορία του Κομμουνιστικού Κόμματος, καθώς και για ένταξη στην ταξική πάλη, μέσα από τις γραμμές του ΚΚΕ και της ΚΝΕ. Γι’ αυτό και η έκδοση αυτή είναι πραγματικά “νεανική”, απευθύνεται πριν απ’ όλους στη νεολαία, τη νέα βάρδια της εργατικής τάξης,  που με οδηγό την ενενηντάχρονη ιστορία του Κόμματός μας μπορεί να βαδίζει με σταθερό βηματισμό στο μέλλον.

Ένα τραγούδι… μία Ιστορία
“EL EJERCITO DEL EBRO”
(“Η Στρατιά του Eβρου”)
Ο Ισπανικός Εμφύλιος Πόλεμος (1936-1939) είναι ένας από τους σπουδαιότερους σταθμούς του παγκόσμιου εργατικού και κομμουνιστικού κινήματος, ένας τιτάνιος λαϊκός αγώνας, του οποίου κύριος εμπνευστής κι αιμοδότης στάθηκε το Κομμουνιστικό Κόμμα Ισπανίας (ΚΚΙ). Ακολουθεί ένα από τα πιο γνωστά εμβατήρια που τραγουδούσαν οι ηρωικοί μαχητές του Δημοκρατικού Στρατού Ισπανίας.

El Ejercito del Ebro
Rumba la rumba la rumba la
El Ejercito del Ebro
Rumba la rumba la rumba la,
Una noche el rio paso,

¡Ay Carmela!  ¡Ay Carmela!
 Una noche el rio paso,
¡Ay Carmela!  ¡Ay Carmela!

Η Στρατιά του Εβρου
Μια νύχτα πέρασε το ποτάμι
Αχ, Καρμέλα
Μια νύχτα πέρασε το ποτάμι

Η μελωδία του τραγουδιού προέρχεται από ένα ισπανικό παραδοσιακό τραγούδι, ενώ οι στρατιώτες των μονάδων άλλαζαν τα στιχάκια ανάλογα με την περίσταση. Στο εμβατήριο αυτό, οι στρατιώτες τραγουδούν την αποφασιστικότητά τους για τη μάχη που έρχεται, ενώ ταυτόχρονα στο πρόσωπο της Carmela, εξυμνείται η γυναίκα που συμβολίζει την ειρηνική και δημιουργική ζωή.

Y las tropas invasoras
Rumba la rumba la rumba la
Y las tropas invasoras
Rumba la rumba la rumba la,
Buena paliza les dio

¡Ay Carmela!  ¡Ay Carmela!
Buena paliza les dio
¡Ay Carmela!  ¡Ay Carmela!

Και στα στρατεύματα που εισέβαλαν
Εδωσε σφοδρό χτύπημα

Η “Στρατιά του Εβρου” ήταν ο μεγαλύτερος στρατιωτικός σχηματισμός του Ισπανικού Δημοκρατικού Στρατού κατά τη διάρκεια του Ισπανικού Εμφυλίου. Στις τάξεις της πολέμησαν, εκτός από τους Ισπανούς δημοκρατικούς, χιλιάδες ξένοι εθελοντές που συγκροτούσαν τις “Διεθνείς Ταξιαρχίες”, μεταξύ των οποίων και εκατοντάδες Ελληνες κομμουνιστές. Η μάχη του Εβρου δόθηκε το 1938 και αποτέλεσε τη μόνη νίκη των Δημοκρατικών ενάντια στους φασίστες σε ανοικτό πεδίο μάχης.  Γράφει ο Θανάσης Παπαρήγας στο βιβλίο του “Β’ Παγκόσμιος Πόλεμος-Σκέψεις για ορισμένες πλευρές του” (εκδόσεις “Σύγχρονη Εποχή”): «Τη νύχτα της 24ης προς 25η Ιούλη 1938, ο Δημοκρατικός Στρατός περνά τον ποταμό Εβρο, ο οποίος ήταν η γραμμή του μετώπου στη Δυτική και Βορειοδυτική Καταλονία. Η επιχείρηση είναι πολύ καλά μελετημένη και προετοιμασμένη […] Ο ΔΣ προχωρά 600 τ.χιλ. σε 10 μέρες. […] Πως ένας στρατός τόσο καλά εφοδιασμένος όσο ο φρανκικός υπέστη τέτοια συντριπτική ήττα;»

Contrataques muy rabiosos
Rumba la rumba la rumba la
Contrataques muy rabiosos
Rumba la rumba la rumba la,
Deberemos resistir

¡Ay Carmela!  ¡Ay Carmela!
 Deberemos resistir
¡Ay Carmela!  ¡Ay Carmela

Στις πολύ σκληρές αντεπιθέσεις
Πρέπει να αντισταθούμε

Στο βιβλίο του, ο Θανάσης Παπαρήγας
συνεχίζει:
[…] «Σήμερα, ξέρουμε τι συνέβη. Το 1938 είναι ο χρόνος που η Βρετανία και η Γαλλία πιέζουν τη Γερμανία να δεχτεί τις συνομιλίες που θα γίνουν τελικά στο Μόναχο. Εκτός αυτού, σοβαρά προβλήματα έχουν δημιουργηθεί και με τα ορυχεία. Οι Γερμανοί πιέζουν το Φράνκο να τους τα “δώσει”. Ο Φράνκο […], διστάζει […] αποτέλεσμα: η καθυστέρηση των γερμανικών εφοδίων για το στρατό του. Eτσι, ο Φράνκο υφίσταται τις συνέπειες του πολέμου χωρίς εφόδια […]

Παρά το παραπάνω περιστατικό που εντάσσεται στις γενικότερες ενδοϊμπεριαλιστικές αντιθέσεις, η βοήθεια της φασιστικής Ιταλίας του Μουσολίνι, και της Ναζιστικής Γερμανίας του Φράνκο προς τον Ισπανό δικτάτορα, υπήρξε παραπάνω από “απλόχερη”. Γεγονός που σε συνδυασμό με τον ασφυκτικό αποκλεισμό της Ισπανικής Δημοκρατίας από τις δυνάμεις της καπιταλιστικής Δύσης, οδήγησε τελικά τον ηρωικό ισπανικό λαό στην ήττα, μετά από έναν ανυποχώρητο αγώνα που αποτελεί ακόμα και σήμερα αναντικατάστατη παρακαταθήκη για το παγκόσμιο κομμουνιστικό κίνημα.

Το αφιέρωμα στην ιστορία του ρεμπέτικου, θα συνεχιστεί στο επόμενο φύλλο του “Οδηγητή” (966), με τον Μάρκο Βαμβακάρη.

μουσικη
ΔΕΚΑΠΕΝΤΕ ΑΥΘΕΝΤΙΚΑ ΤΡΑΓΟΥΔΙΑ
ΤΟΥ ΙΣΠΑΝΙΚΟΥ ΕΜΦΥΛΙΟΥ
Πρόκειται για ένα εξαιρετικό δίσκο που κυκλοφόρησε με το “Ριζοσπάστη” το 2005, και περιέχει δεκαπέντε τραγούδια του Ισπανικού Εμφυλίου σε αυθεντικές εκτελέσεις, πολιτικά και  συνδικαλιστικά τραγούδια της εποχής, επαναστατικούς ύμνους, τον ύμνο των “Διεθνών Ταξιαρχιών” καθώς και το  τραγούδι του Δημοκρατικού Στρατού Ισπανίας “El Ejercito del Ebro” (H “Στρατιά του Εβρου”) . Ο ακροατής μπορεί να σχηματίσει γνώμη από πρώτο χέρι για την ατμόσφαιρα που επικρατούσε στο δημοκρατικό στρατόπεδο μέσα από την τέχνη που ανέπτυξε ο ισπανικός λαός εκείνη την περίοδο και να γνωρίσει εξαιρετικά δείγματα λαϊκής και επαναστατικής τέχνης, με πάρα πολλά στοιχεία της ισπανικής μουσικής παράδοσης. Διατίθεται στο βιβλιοπωλείο της “Σύγχρονης Εποχής”.   

Σαράντα δύο χρόνια από τη δολοφονία του Τσε Γκεβάρα
Ένα ξεχωριστό κινηματογραφικό φεστιβάλ με πενήντα ντοκιμαντέρ απ’ όλο τον κόσμο αφιερωμένο στην επέτειο των σαράντα δύο χρόνων από τη στυγερή δολοφονία του μεγάλου κομμουνιστή επαναστάτη Ερνέστο Τσε Γκεβάρα (9 Οκτώβρη 1967), πραγματοποιείται από τις 8 μέχρι τις 14 Οκτώβρη στον κινηματογράφο “Aαβόρα” (Ιπποκράτους 180). Αναφέρουμε ενδεικτικά ορισμένα χαρακτηριστικά ντοκιμαντέρ από το πρόγραμμα του φεστιβάλ.

“ΜΙΑ ΦΩΤΟΓΡΑΦΙΑ ΚΑΝΕΙ ΤΟ ΓΥΡΟ ΤΟΥ ΚΟΣΜΟΥ”  “Una foto recorre el mundo”
 Σκηνοθεσία: Pedro Chaskel, Κούβα 1981

“ΦΙΝΤΕΛ: OΤΑΝ ΣΚΕΦΤΟΜΑΙ TON ΤΣΕ”   “Fidel racconta il ‘Che”
  Σκηνοθεσία: Gianni Mina, Ιταλία 1987

“Ο ΑΝΘΡΩΠΟΣ, Ο ΣΥΝΤΡΟΦΟΣ, Ο ΦΙΛΟΣ”   “Homo, Compagno, Amico”
  Σκηνοθεσία: Luca Ianitti, 1994

ΝΤΟΚΙΜΑΝΤΕΡ ΤΗΣ ΣΕΜΙΝΑΣ ΔΙΓΕΝΗ
με αφορμή την ταινία “Ημερολόγια μοτοσυκλέτας”του Βαλτερ Σαλες

“Ο ΑΡΧΗΓΟΣ ΤΗΣ ΦΑΛΑΓΓΑΣ 4”   “Un relate sobre el jefe de la c.4”
Σκηνοθεσία: Sergio Giral, Κούβα 1973

“ΤΣΕ ΓΚΕΒΑΡΑ, 30 ΧΡΟΝΙΑ ΜΕΤΑ”   “EΙ che despues de 30 afios”
Σκηνοθεσία: Gianni Mina, Ιταλία 2002

“ΤΣΕ, KOMANTANTE, ΦΙΛΕ”   “Che Comandante Amigo”
Σκηνοθεσία: Bernabe Hernandez, Jose Padron, 1977

“Ο ΕΡΩΤΑΣ, Η ΠΟΛΙΤΙΚΗ, Η ΕΠΑΝΑΣΤΑΣΗ”   “El Amor, La Politica, La Rebeldia”
Σκηνοθεσία: Teresita Gomez, Κούβα 1995

“ΜΕΧΡΙ ΤΗΝ ΝΙΚΗ, ΠΑΝΤΑ”   “Hasta la victoria siempre”
Σκηνοθεσία: Santiago Alvarez, Κούβα 1967

“ΔΗΜΙΟΥΡΓΟΣ, ΚΑΘΕ ΜΕΡΑ ΣΥΝΤΡΟΦΟΣ” “Constructor cada dia companero”
Σκηνοθεσία: Pedro Chaskel, Κούβα 1982

“ΤΣΕ”   “Che”
Σκηνοθεσία: Miguel Torres, Κούβα

“Ο ΤΣΕ ΣΤΗ ΒΟΛΙΒΙΑ”   “Entre Leyendas”
Σκηνοθεσία: Rebeca Chavez, Κούβα 1988

“ΕΠΙΚΟ ΑΣΜΑ ΣΤΗΝ ΤΡΥΦΕΡΟΤΗΤΑ”
“Canto epico a la ternura”
Σκηνοθεσία: Adolfo Marino, Κούβα 1995

“ΕΚΕΙ ΠΟΥ ΔΕΝ ΕΦΤΑΣΕ ΚΑΝΕΙΣ”  “Donde nunca jamas se lo imaginan”
Σκηνοθεσία: Manuel Perez, 2004

“Ο ΘΑΝΑΤΟΣ TOY ΤΣΕ”   “Octubre del 67”
Σκηνοθεσία: Rebeca Chavez

“ΣΤΑ ΧΝΑΡΙΑ TOY ΤΣΕ”   “Tracing Che”
Σκηνοθεσία: Lawrence Elman, Καναδάς 2002

“TO ΗΜΕΡΟΛΟΓΙΟ ΤΗΣ ΒΟΛΙΒΙΑΣ”   “Il Diario di Bolivia”, Richard Dindo

ΤΣΕ: Η ΖΩΗ ΚΑΙ Ο ΘΑΝΑΤΟΣ TOY”   “Che: rise and fall (Che Guevara: The documentary)”
Σκηνοθεσία: Eduardo Montes Bradley, Αργεντινή 2004

“Η ΕΠΙΣΤΡΟΦΗ”   “El regreso”
Σκηνοθεσία: Otto Miguel Guzman, Κούβα

“Η ΑΛΕΪΔΑ ΓΚΕΒΑΡΑ ΘΥΜΑΤΑΙ ΤΟΝ ΠΑΤΕΡΑ ΤΗΣ”   “Aleida Guevara remembers her father”
Σκηνοθεσία: Carlos Alberta Garcia