Νοσοκομειακοί γιατροί
“Στην εντατική” δικαιώματα εραζομένων και παροχές υγείας
Η κατάθεση του νομοσχεδίου για το ιατρικό μισθολόγιο που βρίσκεται ήδη στη βουλή και οι κινητοποιήσεις που αναπτύχθηκαν από τους νοσοκομειακούς γιατρούς έφεραν στο προσκήνιο το ζήτημα της υγείας. Πρόκειται για ένα θέμα με πολλές πλευρές αφού αφορά τόσο τους εργαζομένους στο χώρο της υγείας όσο και το επίπεδο των παροχών υγείας προς το λαό ενώ σημαντική παράμετρο αποτελεί η επιχειρηματική δράση στον τομέα της υγείας.
Ξεχαρβαλώνουν το ωράριο των γιατρών
Το νομοσχέδιο για το ιατρικό μισθολόγιο αφορά πολύ περισσότερα από όσα δηλώνει το όνομα του. Με αυτό επιχειρείται να εφαρμοστεί η αντιδραστική διευθέτηση του χρόνου εργασίας. Οπως παραδέχτηκε και ο ίδιος ο υπουργός υγείας Δ. Αβραμόπουλος, με το νέο νόμο το ωράριο των ιατρών προσαρμόζεται στο κοινοτικό σύμφωνα με το Προεδρικό Διάταγμα 76/2005 που ενσωματώνει τη σχετική ευρωενωσιακή νομοθεσία. Οι οδηγίες που διευθετούν το χρόνο εργασίας, θα έχουν ξεχωριστή επίδραση στη λειτουργία των δημόσιων νοσοκομείων, προσδιορίζοντας κατά μέσο όρο 48 ώρες εβδομαδιαίας δουλιάς για τους ειδικευμένους γιατρούς και 58 ώρες για τους ειδικευόμενους. Επίσης, προβλέπει υποχρεωτική ανάπαυση 11 ωρών μέσα στο 24ωρο. Δηλαδή, 78 ώρες δουλιά τη βδομάδα (13 Χ 6 μέρες=78 ώρες). Διάταξη που αναιρεί την ίδια την οδηγία για 48 και 58 ώρες. Με άλλα λόγια, η οδηγία δίνει το δικαίωμα στο νοσοκομείο να κατανέμει (διευθετεί), σύμφωνα τάχα με τις λειτουργικές του ανάγκες, τις ώρες εργασίας των γιατρών μέσα στο 24ωρο μέχρι και 13 ώρες δουλιάς (13 ώρες δουλιάς + 11 ώρες ανάπαυσης = 24 ώρες) αλλά ο μέσος όρος εργασίας (υπολογιζόμενος στους 4 μήνες για τους ειδικευμένους και στον ένα χρόνο για τους ειδικευόμενους) να φτάσει ως σύνολο του εβδομαδιαίου χρόνου στις 48 και 58 ώρες αντίστοιχα.
Διαιωνίζονται οι ελλείψεις προσωπικού
Παραπέρα το νομοσχέδιο κάνει λόγο για πρόσληψη 2.000 γιατρών και 5.500 νοσηλευτών τη στιγμή που η ίδια η Ομοσπονδία Ενώσεων Νοσοκομειακών Γιατρών Ελλάδος (ΟΕΝΓΕ) στο συνέδριό της είχε προσδιορίσει τις κενές οργανικές θέσεις στις 7.500 και αυτό με βάση παλιούς οργανισμούς που δεν ανταποκρίνονται στις σημερινές ανάγκες, ενώ τα κενά σε νοσηλευτικό προσωπικό είναι ακόμα μεγαλύτερα αγγίζοντας τις 25.000! Με το νομοσχέδιο που κατέθεσε ο υπουργός υγείας παραβίασε ακόμα και αυτά που έχει συμφωνήσει παλιότερα με την πλειοψηφία της ΟΕΝΓΕ ενώ ο ίδιος έχει ομολογήσει ότι για να αποφορτιστούν τα νοσοκομεία απαιτούνται τουλάχιστον 18.000 νοσηλευτές. Ετσι και με το νέο νομοσχέδιο θα διατηρηθεί το άθλιο καθεστώς των υπερβολικών εφημεριών (3 την εβδομάδα) θέτοντας σε κίνδυνο ασθενείς και εργαζόμενους.
Νέο μισθολόγιο: άνθρακες ο θησαυρός
Τέλος το καθαυτό μισθολογικό κομμάτι του νομοσχεδίου προβλέπει αυξήσεις τις τάξης του 21,2%… εκ πρώτης όψεως. Κι αυτό γιατί αν υπολογίσει κανείς την αύξηση του μισθού σε ετήσια βάση την περίοδο 2001-2009 προκύπτει ότι αυτή είναι μόλις 4,8%. Ετσι, ο μισθός του ειδικευόμενου μαζί με το νοσοκομειακό επίδομα και το επίδομα βιβλιοθήκης φτάνει τα 1.567 ευρώ, κάτω και από τα 1600 ευρώ που διεκδικεί η ΟΕΝΓΕ*. Εν ολίγοις το νέο νομοσχέδιο αποτελεί συνέχεια της πολιτικής υποβάθμισης της δημόσιας υγείας μέσω και του χτυπήματος των δικαιωμάτων των εργαζομένων που χρόνια ακολουθείται από ΝΔ και ΠΑΣΟΚ.
Βαριές οι ευθύνες της πλειοψηφίας της ΟΕΝΓΕ
Απέναντι στην οδηγία αναπτύχθηκαν απεργιακές κινητοποιήσεις από τους γιατρούς με αιτήματα όμως που δεν θίγουν τον πυρήνα της ασκούμενης πολιτικής υπό το βάρος της κυριαρχίας των συμβιβασμένων δυνάμεων στην ΟΕΝΓΕ. Κατά τη διάρκεια των κινητοποιήσεων η ΟΕΝΓΕ περιόρισε τα αιτήματα στην εφαρμογή της συλλογικής σύμβασης εργασίας που είχε υπογράψει με το υπουργείο υγείας (μην επιτυγχάνοντας ούτε αυτά) κάνοντας γαργάρα το θέμα της διευθέτησης. Χαρακτηριστικό είναι ότι η ΟΕΝΓΕ με τις ψήφους των συνδικαλιστικών παρατάξεων της ΝΔ και του ΠΑΣΟΚ αποδέχτηκαν τα βασικά σημεία του νομοσχεδίου. Υπονομευτικό ρόλο έπαιξαν και οι δυνάμεις του οπορτουνισμού (ΣΥΝ/ΣΥΡΙΖΑ) που κατά τις διαπραγματεύσεις για τη συλλογική σύμβαση εργασίας είχαν αποδεχτεί κατ’ ουσίαν τη διευθέτηση του χρόνου εργασίας.
* Βλ. “Ριζοσπάστη” 22/2/2009
όπου και σχετικοί πίνακες.
ΚΚΕ
Υγεία στην υπηρεσία του λαού
Στον αντίποδα αυτής της λογικής κινείται το ΚΚΕ και η παράταξη που στηρίζει στο χώρο των νοσοκομειακών γιατρών, η ΔΗΠΑΚ. Εξαρχής απέρριψαν τη διευθέτηση και κάθε νόμο που την εφαρμόζει καλώντας τους γιατρούς να οργανώσουν τον αγώνα τους και να διεκδικήσουν:
» Μαζικές προσλήψεις σε όλες τις μονάδες υγείας-πρόνοιας μόνιμου προσωπικού όλων των ειδικοτήτων για την πλήρη κάλυψη των αναγκών. Γιατροί πλήρους και αποκλειστικής απασχόλησης με κατώτερο βασικό μισθό 1.700 ευρώ.
» Οχι στη διευθέτηση του εργάσιμου χρόνου, 6ωρο-5ήμερο-30ωρο με μία εφημερία την εβδομάδα για τους γιατρούς.
» Αποκλειστικά δημόσιο, ενιαίο, δωρεάν, καθολικό σύστημα υγείας- πρόνοιας, αναπτυγμένο σε όλες τις βαθμίδες. Καμία επιχειρηματική δραστηριότητα στο χώρο της υγείας και της πρόνοιας. Οι αυτοαπασχολούμενοι γιατροί και επιστήμονες υγείας μπορούν να απορροφηθούν από το δημόσιο λαϊκό σύστημα υγείας. Μόνο ένα τέτοιο σύστημα υγείας θα καλύπτει πλήρως τις ανάγκες των λαϊκών οικογενειών μεριμνώντας για τους όρους εργασίας των εργαζομένων σε αυτό.
ΣΥΝΕΝΤΕΥΞΗ
Για την κατάσταση που αντιμετωπίζουν οι νέοι γιατροί αλλά και γενικότερα για την κατάσταση στο χώρο της υγείας μιλήσαμε με την Αγαθή Σιναπίδου, νέα γιατρό η οποία μας μετέφερε από πρώτο χέρι την αγωνία του νέου γιατρού:
“O”: Τι αντιμετωπίζει ο γιατρός μόλις βγαίνει από τη σχολή;
Αγαθή Σιναπίδου: Ουσιαστικά όταν βγαίνεις από τη σχολή είσαι γιατρός, έχεις άδεια ασκήσεως επαγγέλματος αλλά δεν έχεις καμία εξειδικεύμενη γνώση. Δηλαδή, στην πράξη δεν μπορείς να δουλέψεις. Το μόνο που σου κατοχυρώνουν οι γνώσεις που έχεις είναι οι πρώτες βοήθειες, τα επείγοντα περιστατικά κ.λπ. Δεν μπορείς να αναλάβεις έναν ασθενή. Εχει τόσο αναπτυχθεί πια η γνώση στην ιατρική που δεν νοείται κάποιος να ασχοληθεί σοβαρά χωρίς να είναι ειδικευμένος.
Τώρα το ζήτημα είναι ότι δηλώνεις ειδικότητα η οποία έχει φτάσει να έχει αναμονή κατά μέσο όρο 4 με 5 χρόνια παντού, είτε στην Αθήνα είτε στην επαρχία. Και σου μένουν αυτά τα 4 ή 5 χρόνια στο ενδιάμεσο, πράγμα δραματικό γιατί κόβουν ουσιαστικά τις σπουδές στη μέση αφού δεν μπορείς να ασχοληθείς και στον ιδιωτικό τομέα με κάποιες αξιώσεις. Το αγροτικό σου καλύπτει ένα χρόνο. Πλέον όμως ακόμα και για να κάνεις αγροτικό περιμένεις κατά μέσο όρο ένα χρόνο μέχρι να μπορέσεις να βρεις θέση.
“Ο”: Αυτά τα 4-5 χρόνια πώς τα βγάζει πέρα ο γιατρός;
Α.Σ.: Η πλειοψηφία αυτών που δεν έχουν ακόμη ειδικότητα, είναι είτε άνεργοι είτε κάνουν δουλιές του ποδαριού. Οι δουλιές που κάνουν στην αναμονή οι γιατροί είναι σε γήπεδα ποδοσφαίρου 5Χ5, οι οποίοι είναι ανασφάλιστοι και πληρώνονται με 5 ευρώ την ώρα, εφημερίες σε ιδιωτικά νοσοκομεία οι οποίες πληρώνονται οι 18ωρες που κάνεις την καθημερινή γύρω στα 47,5 με 50 ευρώ και οι 24ωρες το πολύ 100 ευρώ. Πολλοί απασχολούνται σε κέντρα αισθητικής σε… αποτριχώσεις με χάλια μισθούς, δελτία παροχής κ.λπ. Ουσιαστικά όλο αυτό το θέμα με τους γιατρούς που είναι στην αναμονή εξυπηρετεί την ιδιωτική υγεία γιατί όλοι αυτοί που περιμένουν, που είναι στην ουρά πάνε και δουλεύουν με τρεις κι εξήντα στον κάθε ιδιώτη.
“O”: Ποια είναι η κατάσταση όσον αφορά τις ελλείψεις στα δημόσια νοσοκομεία;
Α.Σ.: Εγώ δεν έχω δουλέψει στο δημόσιο. Εχω δουλέψει μόνο ως αγροτικός γιατρός στην Κεφαλλονιά. Ο ρόλος του αγροτικού γιατρού είναι να παράσχει τις πρώτες βοήθειες, να κάνει γενική ιατρική κ.λπ. και πάντα υπό την επίβλεψη κάποιου ειδικευμένου. Στην αρχή προβλέπονται κάποιοι μήνες εκπαίδευσης. Οταν όμως είχα πάει στην Κεφαλλονιά για να κάνω αγροτικό ήταν τέτοια η κατάσταση του νοσοκομείου που και με είχαν βάλει να εφημερεύω μόνη μου σε ολόκληρο το νοσοκομείο στην παθολογική σε όλο το νομό με ένα μήνα κλινική πείρα.
Σήμερα κατά μέσο όρο ο ειδικευόμενος κάνει 7 με 8 εφημερίες το μήνα, πράγμα απάνθρωπο. Αυτό γιατί υπάρχουν και γιατροί που κάνουν 10 και 11 εφημερίες αναλόγως το μήνα. Αυτό από την πλευρά των γιατρών. Από την πλευρά των νοσηλευτών υπάρχουν παραδείγματα σε απεργίες όπου δεν μπορούν να απεργήσουν γιατί το προσωπικό είναι ίσα-ίσα το προσωπικό ασφαλείας!
Αυτό που λέει η προπαγάνδα της αστικής τάξης και μέσα στο πανεπιστήμιο είναι ότι υπάρχει πληθώρα γιατρών, ότι φταίει η στραβή νοοτροπία του Ελληνα που πάνε όλοι και σπουδάζουνε γιατροί. Κι όμως αυτή τη στιγμή υπάρχουν τεράστια κενά. Κι όχι μόνο αυτό. Δεν υπάρχουν γιατροί εργασίας σε καμία επιχείρηση, δεν υπάρχουν γιατροί σε σχολεία ή σε χώρους συνάθροισης. Δεν υπάρχουν οικογενειακοί γιατροί. Πρωτοβάθμια φροντίδα υγείας στην Ελλάδα δεν υπάρχει καθόλου. Αν κάποιος θέλει να κάνει κάποιες προληπτικές εξετάσεις ή να παρακολουθήσει την υγεία του τακτικά και όχι να νοσηλευτεί δεν υπάρχει κάποιο μέρος που να μπορεί να απευθυνθεί. Το μόνο που υπάρχει είναι το ΙΚΑ που διαθέτει ιατρεία που δέχονται εξωτερικούς ασθενείς για προληπτικούς λόγους και τα αγροτικά ιατρεία στην επαρχία. Με αυτόν τον τρόπο επιβαρύνονται και τα νοσοκομεία.
“O”: Αυτές οι ελλείψεις τι επιπτώσεις μπορεί να έχουν στην περίθαλψη του ασθενούς;
Α.Σ.: Ενας γιατρός που είναι εξαντλημένος επειδή π.χ. έχει κάνει σερί μια-δυο εφημερίες ή επειδή από το φόρτο εργασίας που έχει στο δημόσιο νοσοκομείο είναι πτώμα στην εφημερία του δεν θα έχει την ψυχραιμία, το μυαλό να αντιμετωπίσει ένα επείγον περιστατικό που θα του έρθει. Του μειώνεται στο ελάχιστο ο ελεύθερος χρόνος τον οποίο θα μπορούσε να διαθέσει στο διάβασμα, στο να βελτιώσει τις γνώσεις του. Συν ότι τα 4 χρόνια που περιμένεις για να μπεις στην ειδικότητα ουσιαστικά σε καταστρέφουν επιστημονικά. Αν δεν βρεις να κάνεις κάτι σχετικό με το αντικείμενό σου ή κάποια σχετική δουλιά, μετά από 4 χρόνια έχεις αδρανοποιηθεί ως προς αυτά που μάθαινες.
Δημήτρης Τζόκας
Περιεχόμενα | 
Αποστολή με email
| 
Εκτυπώσιμη μορφή
Προτείνετε το δημοσίευμα
: Buzz
: Cull
: Baza
: Bobit
: Checkit
: Digme
: MindBlog
: Shootme
Στήλες - Κατηγορίες: Νέοι εργαζόμενοι