Εμπόδιο στο δρόμο του λαού
H Ατυπη Σύνοδος Κορυφής των 27 μελών της ΕΕ με θέμα την οικονομική κρίση, ανέδειξε για μια ακόμη φορά τις ενδοϊμπεριαλιστικές αντιθέσεις. Οι αρχηγοί των κρατών και οι κυβερνήσεις που συμμετείχαν τελικά συμφώνησαν στους στόχους και τα μέτρα που θα λάβουν για την αντιμετώπιση της κρίσης. Αυτό επιτεύχθηκε εστιάζοντας στο κοινό σημείο για τη στήριξη της κερδοφορίας των μονοπωλίων. Συμφώνησαν λοιπόν, σε ένα και βασικό στόχο. Πως θα πρέπει να δράσουν «με συντονισμένο τρόπο, εντός του πλαισίου της ενιαίας αγοράς και της ΟΝΕ». Διακήρυξαν λοιπόν την εμπιστοσύνη τους στους πυλώνες του εποικοδομήματος και ότι σε κάθε περίπτωση οφείλουν να φυλάξουν ως κόρη οφθαλμού την ιμπεριαλιστική ένωση, την ΕΕ.
Τα μέτρα στα οποία συμφώνησαν για την αντιμετώπιση της κρίσης (ενίσχυση και διασφάλιση των τραπεζών, ενίσχυση της αυτοκινητοβιομηχανίας κ.τ.λ.) αποδεικνύουν πως είναι πολύ στενά τα όρια της διαχείρισης είτε είναι σοσιαλδημοκρατική είτε νεοφιλελεύθερη. Κατέληξαν ότι είναι αναγκαία η διασφάλιση και ενίσχυση του κεφαλαίου και της κερδοφορίας του μετακυλώντας τα βάρη στους εργαζομένους, οι οποίοι καλούνται για μια φορά ακόμα να “βγάλουν το φίδι απο την τρύπα”. Είναι πλέον ξεκάθαρο πως οποιαδήποτε μορφή διαχείρισης της αστικής εξουσίας δεν μπορεί να παρέμβει, να αμβλύνει ή να αποφύγει τα αδιέξοδα του καπιταλισμού, ότι οι λαοί δεν έχουν τίποτα καλό να περιμένουν από την ιμπεριαλιστική ένωση που λέγεται ΕΕ.
Σε συνθήκες κρίσεις, πιο επιτακτικά ο λαός να δείξει απειθαρχία και ανυπακοή στην ΕΕ και την πολιτική της, να περάσει στην αντεπίθεση, να ισχυροποιήσει το Κόμμα του, το ΚΚΕ. Ισχυροποίηση του ΚΚΕ στις ευρωεκλογές του Ιούνη σημαίνει ένα ηχηρό όχι στην ιμπεριαλιστική ΕΕ, ένα θαρραλέο μήνυμα σε όλους τους λαούς της Ευρώπης.
28 χρόνια μετά…
28 χρόνια μετά την πλήρη ένταξη της χώρας μας στην ΕΕ (τότε ΕΟΚ) αξίζει να θυμηθούμε το τι ξεστόμιζαν απο κοινού ΝΔ και ΠΑΣΟΚ για να πείσουν το λαό πως η πλήρης ένταξη στην ΕΕ αποτελεί για αυτόν όαση ελπίδας και προοπτικής! Τι απο αυτά επιβεβαιώθηκε άραγε;
ΝΔ και ΠΑΣΟΚ έδωσαν τον καλύτερο τους εαυτό για να πείσουν πως η ΕΕ ήταν ο μόνος δρόμος, ότι θα έχουμε «ωφελήματα» και «οφέλη», ότι «διασφαλίζει το δημοκρατικό μας πολίτευμα», ότι θα «βελτιωθεί η ζωή μας», ότι όποιος αντιπαλεύει αυτή την προοπτική είναι απομονωμένος. Αργότερα, ισχυρίζονταν όπως κάνουν και σήμερα, πως το ευρώ είναι η ασπίδα των χωρών που τις σώζει από την χρεωκοπία, πως θα διασφαλίζονται οι χαμηλές τιμές στα προϊόντα, οι θέσεις εργασίας.
Τι έλεγε τότε το ΚΚΕ; Οτι λέει και σήμερα! Οτι οι λαοί της Ευρώπης δεν έχουν τίποτα να περιμένουν απο την ΕΕ, πως αντίθετα θα φέρει νέα βάσανα, επέλαση στα δικαιώματα των εργαζομένων και του λαού. Οχι γιατί έχει ή είχε μαντικές ικανότητες το Κόμμα. Αλλά γιατί η ΕΕ από γεννησιμιού της ήταν και είναι μια ιμπεριαλιστική ένωση, ένωση του κεφαλαίου.
Αυτό, λοιπόν, που δεν μας ξεκαθάρισαν οι ευρωλάγνες δυνάμεις είναι πως όλα όσα έταζαν δεν απευθύνονταν στην πλειοψηφία του λαού και της νεολαίας, δεν αφορούσαν τις δικές τους ανάγκες αλλά το κεφάλαιο και την κερδοφορία του.
Η στρατηγική της ΕΕ ενάντια στο λαό και τη νεολαία
Τα ιδεολογήματα αυτά, έχουν σε σημαντικό βαθμό ξεθωριάσει τα τελευταία χρόνια. Ολο και περισσότεροι εργαζόμενοι και νέοι καταλαβαίνουν πως πλήττονται από την πολιτική της ΕΕ. Απο την πολιτική, για να είμαστε ακριβείς, που συμφωνούν σε ευρωπαϊκό επίπεδο οι αστικές κυβερνήσεις των κρατών-μελών και ύστερα ενιαία εφαρμόζουν στις χώρες τους. Και πώς θα μπορούσε να είναι αλλιώς όταν βιώνουν καθημερινά τις συνέπειες του Μααστριχτ, της Λευκής και Πράσινης Βίβλου για εργασία και παιδεία, της οδηγίας Μπολκεστάιν, των διακηρύξεων της Μπολόνια και της Λισαβόνας, της Κοινής Αγροτικής Πολιτικής, των ευρωτρομονόμων και των αντιμεταναστευτικών νόμων;
Κι ενώ αυτή η πολιτική, εξυπηρετώντας πλήρως τη στρατηγική του κεφαλαίου και των καπιταλιστικών αναδιαρθρώσεων, οδηγεί με μαθηματική ακρίβεια στην ιδιωτικοποίηση κάθε τομέα, την περικοπή μισθών, την αύξηση των ορίων ηλικίας, την κατάργηση κάθε δημοκρατικού δικαιώματος, τις ιμπεριαλιστικές επεμβάσεις, τα βαριά χαράτσια που στήνουν στη γωνιά λαό και νεολαία… ΝΔ και ΠΑΣΟΚ μιλούν ακόμα για την “προστασία” που μας παρέχει τάχα η ευρωζώνη.
“Ασπίδα το ευρώ” για ποιον;
Πόσες φορές ακούσαμε αυτό το διάστημα πως το «ευρώ είναι η ασπίδα μας», «πως αν δεν είμασταν στην ΕΕ θα είχαμε φαληρίσει», πως «πρέπει να ανάψουμε κεράκι στο όνομα του Σημίτη που μας έβαλε στο ευρώ» κοκ;
Αραγε οι χιλιάδες απολυμένοι σε όλη την Ευρώπη, οι 123 δολοφονημένοι σε “εργατικά ατυχήματα” Ελληνες εργάτες μόνο του 2008, οι άνεργοι -τα καταγεγραμμένα ποσοστά των οποίων αυξάνονται καθημερινά-, οι διωκόμενοι συνδικαλιστές και αγωνιστές εργαζόμενοι και νεολαίοι, οι εξαθλιωμένοι, παράνομοι και υπό δίωξη μετανάστες να συμμερίζονται αυτήν την “ασφάλεια”; Οι σπουδαστές και φοιτητές που δεν μπορούν να αντέξουν το κόστος της “δημόσιας δωρεάν παιδείας” που έχει καταντήσει κατάρτιση με εφήμερες πληροφορίες, οι εργαζόμενες γυναίκες που αναγκάζονται να κρύψουν ότι είναι έγκυες για να μη χάσουν τη δουλιά τους άραγε να νιώθουν προστατευμένοι από την “ασπίδα της ΕΕ”;
Η αλήθεια είναι μια. Η ΕΕ προασπίζει μόνο την αστική τάξη για τη διαφύλαξη της εξουσίας της οποίας ιδρύει ευρωστρατούς ταχείας επέμβασης, θεσπίζει ευρωτρομονόμους ενάντια σε κάθε έναν που, όπως ευθαρσώς λένε, διαταρράσσει την οικονομική ανάπτυξη (βλέπε απεργίες, κινητοποιήσεις), εντείνει την αντικομμουνιστική επίθεση ξαναγράφοντας την ιστορία και ποινικοποιώντας κομμουνιστές και αγωνιστές.
Η πλουτοκρατία είναι που νιώθει ασφαλής εντός της Ενωσης γιατί γνωρίζει πολύ καλά ότι δεν πρόκειται να υπάρξει πιο φιλολαϊκή ΕΕ, πως αυτή μπορεί να γίνεται καλύτερη μόνο για τα μονοπώλια και χειρότερη για τους λαούς. Κι αν ένα μηδαμινό μερίδιο από αυτά τα υπερκέρδη έφτασε με έμμεσο ή άμεσο τρόπο στο λαό, αυτό σε καμία περίπτωση δεν φτάνει ούτε στο ελάχιστο να καλύψει όσα έχασε όλα αυτά τα χρόνια. Αντίθετα, αξιοποίηθηκαν ως μέσο χειραγώγησης και για το πέρασμα των αναδιαρθρώσεων σαν καταπραϋντικό για τεράστιες πληγές, μόνο και μόνο για να ρίξουν στάχτη στα μάτια των λαϊκών στρωμάτων. Αλλωστε τα περιβόητα “κονδύλια” της ΕΕ δεν είναι παρά χρήματα των λαών, χρήματα που στο πολλαπλάσιο τα έχουμε πληρώσει, ενώ μεγάλο μερίδιο από αυτά τα κονδύλια πηγαίνει απευθείας σε τσέπες μονοπωλιακών ομίλων (π.χ. πολυεθνικές κατασκευαστικές).
ΣΥΝ/ΣΥΡΙΖΑ: Εργολαβία στην αθώωση της ΕΕ!
Θα μπορούσαμε να γράψουμε σελίδες ολόκληρες για το πόσο έχει επιδεινωθεί η θέση της εργατικής τάξης, των μικρομεσαίων αγροτών, των αυτοαπασχολούμενων, της νεολαίας από την πολιτική της ΕΕ που συμφωνούν, υιοθετούν και υλοποιούν στη χώρα μας ΝΔ και ΠΑΣΟΚ. Αξίζει ωστόσο να σταθούμε στο ρόλο του οπορτουνισμού, στον ΣΥΝ/ΣΥΡΙΖ, που έχει πάρει εργολαβία τη συνεχή αθώωση της ΕΕ. Τολμούν μάλιστα να λένε ότι «είναι προοδευτικό ότι ενισχύει την ευρωπαϊκή ενοποίηση» (Γ.Γεωργάτος, υποψήφιος για το ευρωψηφοδέλτιο του ΣΥΡΙΖΑ, Αυγή 4/3/09)!
Ο ΣΥΝ/ΣΥΡΙΖΑ όπου βρεθεί κι όπου σταθεί, από τα βουλευτικά έδρανα μέχρι τα σωματεία και τα συμβούλια κάνει το παν για να αθωώσει την ΕΕ στα μάτια του λαού, να αποπροσανατολίσει από τη συνολική καταδίκη αυτής της πολιτικής, να εγκλωβίσει συνειδήσεις στο ότι, δήθεν, με άλλη διαχείριση θα αλλάξει η ιμπεριαλιστική ΕΕ. Φοβάται σαν το διάολο το λιβάνι ακόμα και να υπογράψει αιτήματα σε φοιτητικούς συλλόγους και πλαίσια πάλης που αναφέρουν με αρνητικό χαρακτηρισμό την ΕΕ των μονοπωλίων!
Τολμούν να ισχυρίζονται ότι έχουν οποιαδήποτε σχέση με τα συμφέροντα του λαού όταν είναι αυτοί που ζητούσαν να αναγνωριστούν τα ΚΕΣ και να εφαρμοστεί η οδηγία 89/48, που ψήφισαν αποχή σε έκθεση για την Πράσινη Βίβλο (11/7/2007), που αρνήθηκαν να καταψηφίσουν την Ευρωσυνθήκη. Οταν είναι αυτοί που ψήφισαν το Μααστριχτ, που ψήφισαν πρόσφατα το 65ωρο. Οταν ήταν αυτοί πλάι στους γαλαζοπράσινους αγροτοπατέρες που δεν έλεγαν κουβέντα ενάντια στην ΚΑΠ στις πρόσφατες κινητοποιήσεις των αγροτών. Οταν έβγαλαν για ακόμα μια φορά λάδι την ΕΕ και την διαχρονική πολιτική της ισχυριζόμενοι σε όλους τους τόνους ότι μόνο κάποιοι “κυρίαρχοι κύκλοι” ευθύνονται για τη σφαγή του παλαιστινιακού λαού, για να αναφέρουμε μόνο κάποια από πιο επίκαιρα καμώματα τους.
Και ενώ είναι υπόλογοι απέναντι στο λαό και τη νεολαία έχοντας συμβάλλει τα μέγιστα για να επιδεινωθεί η θέση τους παριστάνοντας ότι το κάνουν «για το καλό μας», έρχονται να καταγγείλουν το ΚΚΕ ως «ευρωφοβικό», λες και οι λαοί της Ευρώπης ταυτίζονται με την ένωση των μονοπωλίων !
Ρήξη με την ΕΕ για τα λαϊκά συμφέροντα
Είναι σαφές από την ίδια την πραγματικότητα πως αγώνας χωρίς σύγκρουση με την ΕΕ δεν μπορεί να γίνει επικίνδυνος για το κεφάλαιο, να έχει αποτελέσματα για την εργατική τάξη, το λαό, τη νεολαία. Ακριβώς, επειδή το γνωρίζουν αυτό οι “ευρω-λάγνοι” πασχίζουν να μείνει αλώβητη στις συνειδήσεις του λαού η αναγκαιότητα ύπαρξης της ΕΕ.
Το ΚΚΕ από την πρώτη στιγμή προειδοποίησε και επαληθεύτηκε για το ρόλο της ΕΕ ως ιμπεριαλιστικού οργανισμού. Εχει συμβάλλει καθοριστικά στο να τσαλακωθεί στις συνειδήσεις της εργατιάς κάθε ψευτοεπιχείρημα που σκοπό έχει να εγκλωβίσει σε αυτόν το δήθεν μονόδρομο για τη χώρα. Το ΚΚΕ παλεύει για την ανάπτυξη της μαζικής οργανωμένης εργατικής λαϊκής πάλης, για τη διαμόρφωση της συμμαχίας της εργατικής τάξης, των μικρομεσαίων αγροτών, των αυτοαπασχολούμενων απέναντι στις επιλογές του κεφαλαίου και των μηχανισμών του ώστε να ανοίξει ο δρόμος για τη Λαϊκή Εξουσία και Οικονομία, «την κοινωνικοποίηση των βασικών και συγκεντρωμένων μέσων παραγωγής στους τομείς της ενέργειας, των τηλεπικοινωνιών, του ορυκτού πλούτου, των ορυχείων, της βιομηχανίας, των μεταφορών, της ύδρευσης, του τραπεζικού συστήματος, του εξωτερικού εμπορίου, της λαϊκής στέγης, της έρευνας και δημοκρατικής πληροφόρησης κ.α. Για να διαμορφωθεί ένα αποκλειστικά δημόσιο, καθολικό, ενιαίο, δωρεάν σύστημα Εκπαίδευσης, Υγείας, Πρόνοιας, Ασφάλισης.
Χρειάζεται ο παραγωγικός συνεταιρισμός της μικρομεσαίας αγροτιάς, των μικρών επιχειρηματιών σε κλάδους που η συγκέντρωση είναι μικρή. Τόσο ο κοινωνικοποιημένος, όσο και ο συνεταιριστικός τομέας της λαϊκής οικονομίας πρέπει να ενταχθεί σε έναν κεντρικό πανεθνικό οικονομικό μηχανισμό σχεδιασμού και διεύθυνσης, ταυτόχρονα με τον εργατικό και λαϊκό έλεγχο στη διεύθυνση της κάθε παραγωγικής μονάδας και υπηρεσίας, σε κάθε όργανο διοίκησης»*.
Αυτός ο άλλος δρόμος ανάπτυξης, ο πραγματικός μονόδρομος για το λαό και τη νεολαία συγκρούεται αναπόφευκτα με το ιμπεριαλιστικό οικοδόμημα της Ευρωπαϊκής Ενωσης. Η ΕΕ αποτελεί εμπόδιο για τους λαούς που πρέπει να ξεπεραστεί για να ανοίξει ο άλλος δρόμος ανάπτυξης. Αυτός ο δρόμος είναι διεθνιστικός καθώς αποδυναμώνοντας την ιμπεριαλιστική Ευρωπαϊκή Ενωση ανοίγει ο δρόμος για πραγματική Ευρώπη των λαών, της ειρήνης και της συνεργασίας που δεν μπορεί να υπάρξει μέσα από την ΕΕ.
Α. Λ.
Στις ερχόμενες ευρωεκλογές ισχυροποιούμε το ΚΚΕ
Οι επερχόμενες ευρωεκλογές πρέπει να αξιοποιηθούν για να δοθεί ένα ηχηρό χαστούκι στη ΝΔ και το ΠΑΣΟΚ που συναποφασίζουν και υλοποιούν την πολιτική του κεφαλαίου και της ΕΕ, που έχουν τεράστιες ευθύνες για τα προβλήματα του λαού και της νεολαίας. Στο ΣΥΝ/ΣΥΡΙΖΑ που “ξελασπώνει” την ΕΕ, ρίχνει στάχτη στα μάτια του λαού για να μη βλέπει πως η λύση των προβλημάτων του βρίσκεται μακριά από την ΕΕ. Στο ΛΑΟΣ που δημαγωγεί στηρίζοντας όμως σε κάθε σημείο και στο σύνολό της την ίδια πολιτική.
Να ενισχυθεί το ΚΚΕ ώστε οι ευρωεκλογές «να σημάνουν αγγελτήριο σάλπισμα ενός κινήματος ικανού να παραμερίσει τους εκβιασμούς, τους μηχανισμούς της μοιρολατρίας και απογοήτευσης, για να ανοίξει τον ελπιδοφόρο δρόμο για ρήξεις και ανατροπές προς το συμφέρον του λαού»*.
Ο δρόμος της αντίστασης, της ανυπακοής, της απειθαρχίας, της ρήξης, της διεθνιστικής δράσης και αλληλεγγύης είναι ο ρεαλιστικός και ελπιδοφόρος για τους λαούς δρόμος.
*Αποσπάσματα από τη διακήρυξη της ΚΕ του ΚΚΕ για τις Ευρωεκλογές του Ιούνη 2009
Περιεχόμενα | 
Αποστολή με email
| 
Εκτυπώσιμη μορφή
Προτείνετε το δημοσίευμα
: Buzz
: Cull
: Baza
: Bobit
: Checkit
: Digme
: MindBlog
: Shootme
Στήλες - Κατηγορίες: Διάφορα