«Στο φοιτητικό και σπουδαστικό κίνημα προβάλλει η ανάγκη για τη δημιουργία πόλου συσπείρωσης, που θα παρεμβαίνει πανελλαδικά και θα συντονίζει την αγωνιστική δράση στα προβλήματα των φοιτητών-σπουδαστών, με στόχους πάλης ενάντια στις αντιδραστικές αναδιαρθρώσεις στην ανώτατη εκπαίδευση, θα ενισχύει την αντιμπεριαλιστική-αντιμονοπωλιακή κατεύθυνση στο φοιτητικό-σπουδαστικό κίνημα. Στόχος είναι να συντονίζονται οι σύλλογοι, με αγωνιστικές αποφάσεις των Γενικών Συνελεύσεων και οι Επιτροπές Αγώνα των σχολών κατά πόλη και πανελλαδικά στα Συντονιστικά, να βοηθούν στην αλλαγή του συσχετισμού. Ο πόλος αυτός θα αφορά τους φοιτητές, αλλά θα συμβάλλει και στην κοινή δράση με τους εργαζομένους των ιδρυμάτων και το διδακτικό προσωπικό».
Απόσπασμα από την απόφαση του 9ου Συνεδρίου της ΚΝΕ

Με το 9ο Συνέδριό της η ΚΝΕ έβαλε πιο αποφασιστικά το στόχο να δώσει όλες τις δυνάμεις της για το ξεπέρασμα της διαλυτικής κατάστασης που επικρατεί στο φοιτητικό και σπουδαστικό κίνημα μέσα από την οργάνωση του αγώνα της σπουδαστικής και φοιτητικής νεολαίας σε αντιμονοπωλιακή-αντιμπεριαλιστική κατεύθυνση. Η ίδια η εμπειρία αποδεικνύει, άλλωστε, πως αυτός είναι ο μόνος δρόμος για να διαμορφωθούν όροι διεκδίκησης των σύγχρονων αναγκών της νεολαίας και του λαού. Ο “Ο” συζήτησε με τους Γιάννη Πατσή και Βασίλη Λάππα, στελέχη της ΚΝΕ και σπουδαστές στη σχολή Δομικών Εργων του ΤΕΙ Πειραιά για την εμπειρία τους από την προσπάθεια αυτή, όπως εκφράστηκε μέσα από τη σύσταση επιτροπής αγώνα στο τμήμα τους.

“Ο”: Ποια είναι η πραγματικότητα που έχουν να αντιμετωπίσουν οι σπουδαστές του ΤΕΙ Πειραιά;
Γιάννης Πατσής: Η πραγματικότητα που ισχύει για όλους τους σπουδαστές ισχύει και στα ΤΕΙ Πειραιά. Οι συνέπειες της υποβάθμισης και της υποχρηματοδότησης των ΤΕΙ αποκρυσταλλώνονται και στο κουρέλιασμα του πτυχίου μας και στο αύριο που μας περιμένει. Σε μια δουλιά μέχρι και 13 ώρες την ημέρα για 600 ευρώ, χωρίς εργασιακά δικαιώματα. Η μοίρα δηλαδή της συντριπτικής πλειοψηφίας των αποφοίτων των ΤΕΙ. Αντιμετωπίζουμε όμως κι άλλα προβλήματα που διαμορφώνονται και αυτά ως αποτέλεσμα της πολιτικής της Ευρωπαϊκής Ενωσης που εφαρμόζουν ΝΔ και ΠΑΣΟΚ τόσα χρόνια, με κύριο, τα τεράστια ποσά που δαπανά κάθε μήνα η οικογένεια του σπουδαστή για τα σχεδιαστικά, τα υλικά, τα αναλώσιμα, τα νοίκια κ.ο.κ.
Βασίλης Λάππας: Χαρακτηριστικό είναι πως στα ΤΕΙ Πειραιά για 5.000 σπουδαστές που κατάγονται από την επαρχία δεν υπάρχει ούτε ένα δωμάτιο σε εστία. Μόνο δεκαέξι σπουδαστές φιλοξενούνται στη φοιτητική εστία του Πανεπιστημίου της Αθήνας.

“Ο”: Η απάντηση του σπουδαστικού κινήματος είναι αντάξια της επίθεσης που δέχεται;
Γ.Π: Το φοιτητικό και σπουδαστικό κίνημα είναι διαλυμένο και αυτό φαίνεται σε όλες τις βαθμίδες του. Κάτι που αντικειμενικά δυσκολεύει την οργάνωση της πάλης των σπουδαστών, το να βγαίνουν συμπεράσματα και μέσα από τον αγώνα και τη δράση, να διαμορφώνεται μια διέξοδος από όλη αυτή την κατάσταση μέσα από τη ριζοσπαστικοποίηση του αγώνα, τον συντονισμό ανάμεσα στις σχολές αλλά και με τα άλλα κομμάτια του λαϊκού κινήματος με βάση συγκεκριμένους στόχους πάλης και διεκδικήσεις. Οι συμβιβασμένες παρατάξεις αλλά και οι τυχοδιωκτικές δυνάμεις μέσα στο φοιτητικό και σπουδαστικό κίνημα έχουν πολύ συγκεκριμένο μερίδιο ευθύνης γι’ αυτήν την κατάσταση.
Β.Λ: Γι’ αυτό και ανάλογα με αν τις βολεύει ανά σχολή αναγνωρίζουν ή όχι τα Διοικητικά Συμβούλια και τις Γενικές Συνελεύσεις. Γενικά, εμποδίζουν  την ανασύσταση της ΕΣΕΕ σε αγωνιστική κατεύθυνση. Αυτή η διαλυτική κατάσταση απομακρύνει μεγάλο μέρος των σπουδαστών από το να συμμετέχουν στις μαζικές διαδικασίες. Αυτή τη στιγμή η μόνη οργάνωση που μπαίνει μπροστά στο να οργανωθεί ο αγώνας των σπουδαστών, να αποκτήσει μαζικά χαρακτηριστικά και προσανατολισμό ρήξης και ανατροπής της κυρίαρχης πολιτικής είναι η ΚΝΕ.

Να πάρουν οι σπουδαστές την υπόθεση στα χέρια τους
“Ο”: Πώς αποφασίσατε τη συγκρότηση επιτροπής αγώνα και πώς υλοποιήθηκε αυτή η απόφαση;
Γ.Π: Αρχικά συζητήσαμε μέσα στις οργανώσεις βάσης της ΚΝΕ στο ΤΕΙ Πειραιά για την επιτροπή αγώνα, για το ρόλο που θα πρέπει να επιτελεί, για την ανάγκη οργάνωσης του αγώνα των σπουδαστών. Με βάση τους στόχους πάλης του Κόμματος διαμορφώσαμε ένα πλαίσιο αιτημάτων το οποίο αναδείκνυε τις διεκδικήσεις για Ενιαία Ανώτατη, αποκλειστικά δημόσια και δωρεάν Παιδεία, για εργασιακά δικαιώματα σύμφωνα με τις σύγχρονες ανάγκες μας. Με το πλαίσιο αυτό καλέσαμε σε μια καθορισμένη συνάντηση σε αμφιθέατρο, άνθρωπο τον άνθρωπο, τους σπουδαστές με τους οποίους είχαμε βρεθεί πλάι πλάι στους αγώνες, αλλά και μαζικά τους σπουδαστές μέσα από ανακοινώσεις στα μαθήματα. Αυτό το κάλεσμα είχε εξαρχής ιδιαίτερη απήχηση. Αλλωστε, με τις κινητοποιήσεις που είχαν προηγηθεί, πιο πλατιά οι σπουδαστές γνώρισαν τις θέσεις και τη στάση της ΚΝΕ, ενισχύθηκε η εμπιστοσύνη στις πρωτοβουλίες που παίρνουμε και αυτό συνέβαλε στο να ανταποκριθούν στο κάλεσμα να πάρουν την υπόθεση στα χέρια τους. Συζητήσαμε πάνω στο πλαίσιο αιτημάτων, μεταφέρθηκε εμπειρία από τα προβλήματα στη σχολή και στη δουλιά, συζητήθηκαν προβληματισμοί, μπήκαν ιδέες και διαμορφώσαμε πρόγραμμα δράσης, το οποίο συλλογικά υλοποιήσαμε. Η επιτροπή αγώνα και το περιεχόμενό της έγινε έτσι, κτήμα κάθε σπουδαστή. Αυτό ανατροφοδοτήθηκε από τον ενθουσιασμό των σπουδαστών και ακόμα περισσότεροι συσπειρώθηκαν γύρω από αυτό το πλαίσιο, μπήκαν στη δράση, συμμετείχαν στην επιτροπή ύστερα από κάλεσμα των ίδιων των σπουδαστών που συμμετείχαν σ’ αυτήν.

“Ο”: Ποιες πρωτοβουλίες πήρε αυτή η επιτροπή;
Γ.Π: Η επιτροπή πήρε αρκετές πολύ σημαντικές πρωτοβουλίες για τα ζητήματα που αφορούσαν τους σπουδαστές. Μέσα σε ένα μήνα για παράδειγμα πραγματοποιήσαμε τρεις φορές παράσταση διαμαρτυρίας στο Υπουργείο Παιδείας για το ζήτημα των δωρεάν συγγραμμάτων, κάτι που έγινε και με απόφαση του σπουδαστικού συλλόγου η οποία επικύρωσε το πλαίσιο που πρότεινε η επιτροπή αγώνα. Οργανώθηκε μπλόκο στην οδό Θηβών ύστερα από πρόταση των σπουδαστών που συμμετείχαν στη επιτροπή αγώνα. Την ίδια στιγμή, το πλαίσιο αιτημάτων και το κάλεσμα της επιτροπής περνούσε από χέρι σε χέρι σε όλους τους σπουδαστές. Υπήρχαν περιπτώσεις σπουδαστών που ψήφιζαν ΔΑΠ και ΠΑΣΠ αλλά με τη συμμετοχή τους στην επιτροπή αγώνα έβγαλαν συμπεράσματα για το ρόλο αυτών των δυνάμεων.
Β.Λ: Σημαντική ήταν και η πρωτοβουλία που πήρε η Επιτροπή στην προσπάθεια να φτάσουν τα αιτήματά μας έξω από τους τοίχους της σχολής, να απευθύνει κάλεσμα στους εργαζομένους των επιχειρήσεων που υπάρχουν γύρω από το ΤΕΙ Πειραιά. Πραγματοποιήσαμε εξορμήσεις σε χώρους δουλιάς, εργοστάσια. Η επιτροπή αγώνα είχε κύρος ανάμεσα στους σπουδαστές, πολλοί έπαιρναν ενεργά μέρος στις διάφορες πρωτοβουλίες.

“Ο”: Υπήρχαν δυσκολίες και αδυναμίες σε αυτήν την προσπάθεια;
Γ.Π: Δυσκολίες υπήρχαν. Οχι τόσο από την παρέμβαση των άλλων δυνάμεων. Φυσικά και αυτές προσπάθησαν να σαμποτάρουν αυτή τη διαδικασία είτε με το να υποβιβάσουν μια τέτοια προσπάθεια μέσα από επιχειρήματα του στυλ «μια χούφτα ΚΝίτες είναι αυτοί που συμμετέχουν» είτε με το να σπέρνουν την μοιρολατρία και την απογοήτευση πως «τίποτα δεν καταφέρνουμε με τους αγώνες» είτε με προσπάθειες αλλοίωσης του πολιτικού περιεχομένου που υιοθετούσε η επιτροπή. Οι αδυναμίες προέκυψαν κυρίως από το πρωτόγνωρο της προσπάθειας. Οτι τόσο μεγάλο μέρος των σπουδαστών έδειξε διαθέσεις συμμετοχής και δραστηριοποίησης που ξεπέρασε την εμπειρία μας. Φάνηκε η ανάγκη πως χρειάζεται να δίνεται συνέχεια σε μια τέτοια προσπάθεια, συνεχώς να βαθαίνει το περιεχόμενο και να είναι περισσότερο πολύμορφες οι μορφές πάλης που επιλέγονται, να υπάρχει συντονισμός ανάμεσα σε αντίστοιχες πρωτοβουλίες σε άλλες σχολές, να υπάρχει συμπόρευση με τους εργαζομένους και τα άλλα λαϊκά στρώματα.

Μαγιά για την ανασύσταση του κινήματος
“Ο”: Υπάρχει σήμερα η ανάγκη αυτή η εμπειρία να τροφοδοτήσει μια νέα πιο ώριμη προσπάθεια;
Γ.Π: Στις σημερινές συνθήκες που με πρόσχημα την κρίση θα υπάρξει και νέα επίθεση στα δικαιώματα του λαού και της νεολαίας, οι σπουδαστές πρέπει να πάρουν την υπόθεση στα χέρια τους, να οργανωθούν μέσα από τις επιτροπές αγώνα. Να καθορίζουν οι ίδιοι τον αγώνα τους ανεξάρτητα με το αν υιοθετείται αυτό το πλαίσιο αιτημάτων και το πρόγραμμα δράσης και από τη Γενική Συνέλευση ή το Διοικητικό Συμβούλιο. Ανεξάρτητα, δηλαδή, από τους σχεδιασμούς των κομμάτων της πλουτοκρατίας και του ευρωμονόδρομου, σχεδιασμούς που ακολουθούν οι σπουδαστικές τους παρατάξεις με σκοπό να ενσωματώσουν στα σχέδια αυτά το φοιτητικό και σπουδαστικό κίνημα.
Β.Λ: Ολη αυτή η δραστηριότητα μπορεί και πρέπει να γίνει η μαγιά για να ανασυσταθεί το φοιτητικό και σπουδαστικό κίνημα, να υπάρξει καθοριστική αλλαγή στο συσχετισμό δυνάμεων, να απομονωθούν λογικές συμβιβασμού και μοιρολατρίας και να κυριαρχήσει η λογική της ρήξης και της ανειρήνευτης πάλης για την διεκδίκηση των σύγχρονων αναγκών του λαού και της νεολαίας.
Κυρίως γιατί ως αυριανοί εργαζόμενοι θα κληθούμε να αντιμετωπίσουμε την αντεργατική πολιτική που πλήττει τα συμφέροντα και τα δικαιώματά μας. Θα χρειαστεί και αύριο πολύ περισσότερο να οργανωθούμε στα ταξικά συνδικάτα και στις διάφορες επιτροπές αγώνα σε χώρους δουλιάς για να διαμορφωθούν όροι αντεπίθεσης και στο εργατικό και λαϊκό κίνημα.
Γ.Π: Οι ΚΝίτες και οι ΚΝίτισσες πρέπει να πρωτοστατήσουμε σε κάθε σχολή ώστε να συσταθούν επιτροπές αγώνα, οι οποίες θα αποτελέσουν βήμα έκφρασης των αγωνιστικών διαθέσεων των σπουδαστών. Με τα αιτήματα και τη δράση τους να αντιπαλεύουν την πολιτική των αναδιαρθρώσεων και να διεκδικούν την παιδεία, τη δουλιά, την ζωή που έχουν ανάγκη σήμερα οι νέοι. Να γίνουν πυρήνες συσπείρωσης και δράσης σε κάθε σχολή αλλά και στους χώρους δουλιάς και τη γειτονιά, πλάι στο ταξικό εργατικό κίνημα.