Μα τότε,
Ο εργάτης θα βρει,
Μέσα στις φαρδιές άδειες τσέπες της φόρμας
Το μεγαλύτερο θησαυρό του,
Τη γροθιά του.
Δ. Ρεντής, Η γροθιά

Οι μάγοι με τα δώρα…
Κληρώνει το πρωτοχρονιάτικο σε λίγες μέρες, αλλά τραπεζίτες, βιομήχανοι, εφοπλιστές και λοιπά “αναξιοπαθούντα” στρώματα της κοινωνίας δεν έχουν και καμιά μεγάλη ανάγκη. Ας είναι καλά τα παιδιά της ΝΔ και του ΠΑΣΟΚ που φρόντισαν και φέτος για τα χριστουγεννιάτικα δωράκια τύπου 28 δισ. ζεστό χρήμα στις τράπεζες, τύπου (ενός ακόμα) αντιλαϊκού προϋπολογισμού, τύπου 65ωρου-70ωρου και διάσπασης του εργάσιμου χρόνου σε “παραγωγικό” και “παθητικό”. Ας είναι καλά και οι οπορτουνιστές που -άγιες μέρες που έρχονται- είπαν να μην κακοκαρδίσουν το κεφάλαιο και βγήκαν να δηλώσουν ότι “τους καλύπτουν” τα οράματα των μεγαλοτραπεζιτών για τις δημόσιες τράπεζες, λίγο μετά που ψήφισαν στο Ευρωκοινοβούλιο το όραμα για εργάσιμο χρόνο-λάστιχο. Τόσο ριζοσπαστικές είναι οι προτάσεις τους, τόσο φιλολαϊκές και αριστερές.
Τόσο αληθοφανή είναι και τα παραμύθια τους, ότι «όλοι χαμένοι βγαίνουμε από την κρίση». Κι επειδή από παραμύθια έχουν χορτάσει η εργατική τάξη και η νεολαία υπάρχει πάντα και το μαστίγιο. Δώσ’ του λοιπόν αναλύσεις για την κρίση, δώσ’ του ρεπορτάζ για τις χιλιάδες απολύσεις που έρχονται, δώσ’ του ρεπορτάζ για τον κόσμο που δεν θα έχει μία για να βγάλει τις γιορτές. Δεν τους έπιασε ο πόνος για τον κοσμάκη. Σάμπως τα περασμένα Χριστούγεννα ήταν καλύτερα για την εργατική τάξη και τη νεολαία; Μήπως όλα αυτά τα χρόνια την κερδοφορία του κεφαλαίου, τα οράματα της ΕΕ και της ΟΝΕ, δεν τα πλήρωσαν οι εργαζόμενοι και η νεολαία, αυτοί που σήμερα καλούνται να πληρώσουν και την κρίση; Οχι, δεν τους έπιασε ο πόνος. Κηρύγματα υποταγής δίνουν οι άνθρωποι των μονοπωλίων, ζητώντας από τους εργαζόμενους και τη νεολαία να σκύψουν κι άλλο το κεφάλι, να κάνουν κι άλλες θυσίες για την πλουτοκρατία.
Δεν θα πάρουμε! Δικό τους δημιούργημα είναι η κρίση, αυτού του συστήματος που ακούει στο όνομα καπιταλισμός, όπου όλα όσα παράγει ο κόσμος της δουλιάς, τα καρπώνονται μια χούφτα πλουτοκράτες. Την κρίση να πληρώσει η πλουτοκρατία!

…και ο δικός μας μονόδρομος
Μονόδρομος για τους εργαζόμενους και τη νεολαία δεν είναι, δεν μπορούν να είναι, τα νέα πακέτα για το κεφάλαιο, τα νέα αντιλαϊκά μέτρα που φέρνουν τα κόμματα του ευρωμονόδρομου. Μονόδρομος δεν είναι η ενσωμάτωση του εργατικού και νεολαιίστικου κινήματος στο πλαίσιο της “ταξικής ειρήνης” και της “συναίνεσης”, η μοιρολατρία και ο συμβιβασμός, λογικές που συστηματικά καλλιεργούν τα κόμματα του ευρωμονόδρομου, οι οπορτουνιστές, κίνδυνοι που πάντα υπάρχουν σε τέτοιες συνθήκες. Μονόδρομος είναι η ανασύνταξη του εργατικού και νεολαιίστικου κινήματος, η μαχητική προβολή των αιτημάτων για να μην απολυθεί κανένας εργαζόμενος και να επαναπροσληφθούν όλοι οι απολυμένοι, να παγώσουν τα δάνεια για τους άνεργους, να καταργηθούν τα επιτόκια, να καταργηθεί ο ΦΠΑ στα είδη πλατιάς λαϊκής κατανάλωσης. Για να καταργηθούν τα τροφεία στους δημοτικούς σταθμούς, τα δίδακτρα στα ΙΕΚ, για την αύξηση του μισθών και την αύξηση των δαπανών για Υγεία-Παιδεία, για να μην εφαρμοστούν τα μέτρα για την περαιτέρω ελαστικοποίηση του εργάσιμου χρόνου, για τις ανατροπές στο Ασφαλιστικό.
Το κυριότερο, μονόδρομος για την εργατική τάξη και τα φτωχά λαϊκά στρώματα, μονόδρομος για τη νεολαία είναι η πρόταση διεξόδου του ΚΚΕ. Γι’ αυτό και πρέπει σήμερα να διαμορφώνουμε τους όρους της λαϊκής συμμαχίας, της συμμαχίας της εργατικής τάξης, της φτωχής αγροτιάς, των μικροαστικών στρωμάτων, της πόλης και της υπαίθρου, της νεολαίας. Του Λαϊκού Μετώπου που θα αμφισβητήσει και τελικά θα καταργήσει την εξουσία των μονοπωλίων, για μια άλλη εξουσία και οικονομία, για τον σοσιαλισμό.