«Να αναδειχθούν οι αιτίες της κρίσης, τα καθήκοντα της εργατικής τάξης»
“Ο”: Ολοι σήμερα μιλάνε για την καπιταλιστική κρίση. Τι σηματοδοτεί αυτή η περίοδος;
Γιάννης Πρωτούλης:Κάθε πολιτική δύναμη που μιλάει για την κρίση, εκφράζει τα συμφέροντα της τάξης που εκπροσωπεί, και κατά συνέπεια εκφράζει τη στρατηγική της, την πολιτική της. Γι’ αυτό τα κόμματα της πλουτοκρατίας, όπως και ο οπορτουνισμός, θέλουν να κρύψουν ότι αυτή η κρίση δεν είναι αποτέλεσμα κάποιων “golden boys”, αλλά το πιο χαρακτηριστικό προϊόν του καπιταλιστικού τρόπου παραγωγής. Ο στόχος τους είναι να μην ενοχοποιηθεί το ίδιο το σύστημα στα μάτια του κόσμου και όχι μόνο να βγούνε από την κρίση αλώβητοι οι καπιταλιστές αλλά πολύ περισσότερο να πληρώσουν το μάρμαρο της κρίσης η εργατική τάξη και τα φτωχά λαϊκά στρώματα.
Γιατί ο καπιταλισμός για να ξεπεράσει την κρίση του, ένα δρόμο μονάχα έχει: την καταστροφή τεράστιων παραγωγικών δυνάμεων, με πρώτη και κύρια δύναμη την εργατική. Αυτό σημαίνει χιλιάδες απολύσεις, συγχωνεύσεις, συγκέντρωση και συγκεντροποίηση του κεφαλαίου, φτώχεια, έξαρση της ανεργίας, αφαίρεση δικαιωμάτων. Είναι χαρακτηριστικό πως το τελευταίο διάστημα, με διαφορά 1-2 ημερών, στη Βουλή η ΝΔ με τη σιωπηρή αποδοχή του ΠΑΣΟΚ αλλά και όλων των υπολοίπων ψήφιζε τα 28 δισ. ευρώ στις τράπεζες, και στην Ευρωβουλή, η ΝΔ το ΠΑΣΟΚ και ο ΣΥΝ, ψήφιζαν το 65ωρο. Αυτό έχει ξεχωριστό συμβολισμό γιατί δείχνει ακριβώς τον τρόπο με τον οποίο πάνε να αντιμετωπίσουν την κρίση που είναι δικό τους δημιούργημα. Δίνοντας από τη μια χρήμα για να ενισχυθεί το κεφάλαιο  και εντείνοντας την εκμετάλλευση της εργατικής δύναμης από την άλλη.
Γι’ αυτό μιλάει και το ΚΚΕ για την κρίση. Γιατί είναι το κόμμα της εργατικής τάξης, των φτωχών λαϊκών στρωμάτων, και μέσα σε αυτήν την περίοδο, θέλουμε να αναδειχθούν οι αιτίες της κρίσης αλλά και τα καθήκοντα της εργατικής τάξης, τα καθήκοντα των κομμουνιστών. Συνθηματικά το λέμε: «πλήρωσες τα κέρδη τους, να μην πληρώσεις και την κρίση τους». Πολύ περισσότερο θέλουμε να αναδειχθεί το ποια είναι η κοινωνία που δεν θα έχουμε κρίσεις: η σοσιαλιστική κοινωνία, ο σοσιαλισμός.

“Ο”: Ωστόσο πολλοί λένε ότι είναι μια περίοδος που πρέπει να κάνουμε όλοι λίγο κράτει, ότι όλοι βγαίνουμε χαμένοι και πρέπει να παλέψουμε για να βγούμε από την κρίση…
Γ.Π.: Υπάρχει πάντα ο κίνδυνος σε μια τέτοια περίοδο να περάσει, ιδιαίτερα στο νεολαιίστικο κίνημα, η ηττοπάθεια και η μοιρολατρία, ο συμβιβασμός, ο οπορτουνισμός, η παραίτηση. Αυτή τη λογική θέλουμε με κάθε τρόπο να σπάσουμε. Γι’ αυτό προβάλλουμε μια σειρά από άμεσες διεκδικήσεις και βέβαια μέσα από αυτές, όχι μόνο δεν θα παραιτηθούμε αλλά θα εντείνουμε τον αγώνα μας για να καλλιεργείται στον κόσμο, ιδιαίτερα τώρα, η διέξοδος, η κοινωνική συμμαχία που είναι πραγματικά ο δρόμος για να βγούμε από την κρίση μια και καλή. Να καλλιεργείται η ανάγκη, ο αγώνας αυτός να πολιτικοποιείται και πολιτικοποίηση σημαίνει να αρχίσει να βλέπει μια άλλη εξουσία, μια εξουσία όπου τα μέσα παραγωγής δεν θα ‘ναι στα χέρια των καπιταλιστών.
Μα είναι δυνατόν, όλο το προηγούμενο διάστημα να μας λένε πως δεν υπάρχουν λεφτά και μέσα σε μια μέρα να βρίσκουν 28 δισ. για τις τράπεζες; Το θησαυρό του Μίδα ανακάλυψαν; Γι’ αυτό το ΚΚΕ μιλάει για οργάνωση της λαϊκής πάλης, ανασύνταξη του κινήματος. Τώρα είναι η ευκαιρία να προβληθούν οι διεκδικήσεις μας, με κριτήριο τις ανάγκες μας και τον τεράστιο, αμύθητο πλούτο που παράγει η εργατική τάξη. Πρέπει να υπάρχει ένα έντονο κίνημα αλληλεγγύης στους απολυμένους, για να μην απολυθούν εργαζόμενοι και πολύ περισσότερο να επαναπροσληφθούν. Να παγώσουν τα δάνεια για τους ανέργους, να καταργηθούν τα επιτόκια, να καταργηθεί ο ΦΠΑ στα είδη πλατιάς λαϊκής κατανάλωσης. Να παλέψουν τα νέα ζευγάρια να μην πληρώνουν τροφεία στους δημοτικούς σταθμούς. Να παλέψουν οι σπουδαστές των ΙΕΚ να μην πληρώνουν δίδακτρα. Να παλέψουν οι εργαζόμενοι συνολικά για την αύξηση του μισθού τους, να μην επιτρέψουν να εφαρμοστεί το 65ωρο και η διαίρεση του εργάσιμου χρόνου σε “ενεργό” και “ανενεργό”.
Αυτή είναι λοιπόν η μεγάλη αντιπαράθεση που πρέπει να ανοίξει μέσα στο εργατικό κίνημα και στο κίνημα της νεολαίας, συνολικά στην κοινωνία. Είναι από τη μια μεριά τα κόμματα του ευρωμονόδρομου που όσα λένε για την κρίση είναι κήρυγμα υποταγής και απ’ την άλλη όσα λέει το ΚΚΕ που είναι κάλεσμα αντεπίθεσης.

«Το 18ο Συνέδριο αποτελεί όπλο συνολικά για την εργατική τάξη»
“Ο”: Ολα αυτά περιγράφονται με ένα τρόπο και στις Θέσεις για το 18ο Συνέδριο. Τι μπορούμε να πούμε ότι σηματοδοτεί το Συνέδριο για το Κόμμα μας, αλλά και για τη νεολαία γενικότερα;
Γ.Π.: Το 18ο Συνέδριο του Κόμματός μας είναι Συνέδριο αντεπίθεσης, Συνέδριο που δείχνει τα βήματα ωρίμανσης που έχει κάνει το Κόμμα μας, ιδιαίτερα μετά τη δύσκολη περίοδο της δεκαετίας του ’90. Αποτελεί πολύ μεγάλο όπλο όχι μόνο για τους κομμουνιστές, αλλά και για την εργατική τάξη, τη νεολαία, συνολικά τους ανθρώπους του μόχθου.
Να σημειώσουμε ορισμένα βήματα του Κόμματός μας, τα οποία και αποτελούν μεγάλο εφόδιο για την ΚΝΕ: Είναι πολύ μεγάλο όπλο η Πανελλαδική Συνδιάσκεψη του Κόμματος για τη νεολαία, που έγινε με απόφαση του 17ου Συνεδρίου, στην εξειδίκευση, στην καλή γνώση της κατάστασης των νέων ανθρώπων, και των τμημάτων της νεολαίας, στην εξειδίκευση αιτημάτων, στόχων, στην καλύτερη παρέμβαση για όλα τα προβλήματα των νέων. Αυτές οι Θέσεις της Πανελλαδικής Συνδιάσκεψης ήταν εφόδιο για τις Θέσεις του 9ου Συνεδρίου της ΚΝΕ. Τα αποτελέσματα είναι πλέον ορατά. Και στην αύξηση της επιρροής του Κόμματός μας στη νεολαία, αλλά πολύ περισσότερο στους στόχους και στον προσανατολισμό των νέων ανθρώπων που αγωνίζονται.
Θέλουμε να επισημάνουμε ότι είναι μια πολύ καλή ευκαιρία για όλα τα μέλη και τους φίλους της ΚΝΕ, όχι μόνο να μελετήσουν βαθιά τις Θέσεις για το 18ο Συνέδριο και το Ντοκουμέντο του Σοσιαλισμού, αλλά να πουν και γνώμη. Χρειάζεται ιδεολογική-πολιτική θωράκιση για να μπορέσουμε να ανταπεξέλθουμε στις σύνθετες συνθήκες της ταξικής πάλης και πολύ περισσότερο στις συνθήκες που θα δημιουργηθούν το αμέσως επόμενο διάστημα. Ο στόχος που είχαμε για ισχυροποίηση της ΚΝΕ, ωρίμανση των επαναστατικών της χαρακτηριστικών, περνάει μέσα και από αυτήν την προσπάθεια.
Καθήκον σοβαρό που βάζει και το 18ο Συνέδριο είναι να οικοδομήσουμε στην πρωτοπόρα τάξη, την εργατική τάξη, την τάξη εκείνη που μπορεί να τραβήξει μπροστά, στην κατάργηση της ατομικής ιδιοκτησίας στα μέσα παραγωγής. Για την ΚΝΕ αυτό σημαίνει να δυναμώσουμε την προσπάθεια οικοδόμησης στην εργαζόμενη νεολαία, στους μισθωτούς επιστήμονες που γυρνάνε σε δουλιές του ποδαριού, στις επαγγελματικές σχολές, στα ΤΕΙ, στα ΙΕΚ, στους ΟΑΕΔ. Χρέος επίσης και καθήκον που σηματοδοτεί το 18ο Συνέδριο, όπου υπάρχει και ο απολογισμός και η αυτοκριτική που κάνουμε, είναι να βελτιώσουμε την ικανότητά μας στην οργάνωση των μαζών, στην οργάνωση της νεολαίας, γύρω απ’ τα αιτήματα, τις διεκδικήσεις, τη ζωή της, και βέβαια μαζί με αυτό, να βελτιώσουμε και την ικανότητα να πολιτικοποιούμε αυτόν τον κόσμο. Είναι χαρακτηριστικά τα στοιχεία που βγήκαν στο φως της επικαιρότητας το προηγούμενο διάστημα. Το 75% συνολικά των εργαζόμενων, ιδίως των νέων, στον ιδιωτικό τομέα, είναι ασυνδικάλιστοι, είναι έξω από τα σωματεία τους. Αυτό πρέπει να βελτιωθεί. Οπως επίσης, δεν μπορούμε να συμβιβαστούμε με την ιδέα το φοιτητικό κίνημα, να βρίσκεται σε διαλυτική κατάσταση, χωρίς όργανα, χωρίς δομή, με τη συντριπτική πλειοψηφία των φοιτητών και σπουδαστών μακριά και έξω από τις διεργασίες, τον αγώνα για πράγματα που ήδη τους αφαιρούν.
Δεν μπορεί να υπάρχει λύση προοδευτική, ριζοσπαστική, δεν μπορεί να υπάρξει δυνατότητα ανασύνταξης του λαϊκού, εργατικού και νεολαιίστικου κινήματος, με το ΠΑΣΟΚ και τη ΝΔ να έχουν ισχυρή παρέμβαση και επιρροή στην εργατική τάξη, στα λαϊκά στρώματα και τη νεολαία και βέβαια με το να περνάει και να καλλιεργείται ο κοινωνικός εταιρισμός και ο συμβιβασμός.

“Ο”: Αυτήν την περίοδο οι Οργανώσεις της ΚΝΕ πραγματοποιούν και τις Συνδιασκέψεις τους. Κάποια πρώτα συμπεράσματα;
Γ.Π.: Η ΚΝΕ προχωράει σε Συνδιασκέψεις, και μάλιστα με επιτυχία. Η πλούσια εσωοργανωτική ζωή για την εκλογή νέων οργάνων, για την ουσιαστική συζήτηση και τον απολογισμό από το 9ο Συνέδριο, την ουσιαστική συζήτηση πάνω στις Θέσεις του 18ου Συνεδρίου, και το Ντοκουμέντο του Σοσιαλισμού, συνδυάζεται με μια αποφασιστική, δυναμική και μαχητική προσπάθεια οργάνωσης της λαϊκής-νεολαιίστικης πάλης, μέσα σε χώρους δουλιάς, στις σχολές, στα σχολεία και στις γειτονιές. Αυτή η ικανότητα της ΚΝΕ σήμερα, να συνδυάζει τέτοια δύσκολα, πολλαπλά καθήκοντα με τέτοια σοβαρότητα και μαχητικότητα, φανερώνει και τα βήματα ωρίμανσης της ΚΝΕ. Με το 18ο, Συνέδριο τα βήματα αυτά μπορούν όχι μόνο να πολλαπλασιαστούν, αλλά να αποτελέσουν το έναυσμα για μια πολύ πιο γρήγορη ανάπτυξη της ΚΝΕ το επόμενο διάστημα. Για μια πολύ πιο μαχητική προσπάθεια των μελών των Οργανώσεών μας, να αυξήσουν την πολιτική επιρροή του ΚΚΕ στη νεολαία αλλά και να στρατεύσουν ένα πολύ μεγάλο κομμάτι των νέων ανθρώπων, στον κοινό αγώνα με τους κομμουνιστές.

«Να κάνουμε τις επαγγελματικές σχολές, σχολειά ταξικού αγώνα»
“Ο”: Αυτήν την περίοδο πραγματοποιείται και ένα μεγάλο άνοιγμα στα ΤΕΙ, τα νυχτερινά σχολεία, στην κατάρτιση, σε μια σειρά δηλαδή από χώρους όπου ζει και δουλεύει παράλληλα η νέα βάρδια της εργατικής τάξης. Τι εμπειρία έρχεται από τους χώρους αυτούς;
Γ.Π.: Είναι χώροι που πρώτα και κύρια λείπει η Οργάνωση. Είναι χώροι που και αυτοκριτικά συζητούσαμε και στο 9ο Συνέδριο της Οργάνωσής μας, ότι έχουμε σοβαρή αδυναμία. Σοβαρή αδυναμία από την άποψη της ουσιαστικής πολιτικής παρέμβασης, της ανάδειξης αιτημάτων – ζητημάτων και πολύ περισσότερο της ανάδειξης και της θέσης του Κόμματός μας, της θέσης της ΚΝΕ, για το πώς βλέπουμε εμείς την επαγγελματική εκπαίδευση. Αυτό που επιδιώκεται σήμερα να κυριαρχεί σε αυτούς τους χώρους, είναι η εκπαίδευση στην εκμετάλλευση. Να μάθουν να είναι φτηνοί, υπάκουοι, συναινετικοί, ευέλικτοι. Γι’ αυτό και επιδιώκουν το νέο κόσμο που περνάει μέσα απ’ αυτές τις σχολές, να τον μπολιάσουν με αυτή τη λογική, ότι δεν άξιζε για τίποτα παραπάνω, και κατά συνέπεια ότι στη δουλιά δεν έχει το δικαίωμα να διεκδικεί. Υπάρχει καμιά αυταπάτη ότι μέσα σε αυτές τις σχολές διδάσκουν τα δικαιώματα, ακόμα και αυτά τα κουτσουρεμένα που έχουν απομείνει; Αυτό που τους λένε, συνοψίζοντάς το σε μια φράση, είναι να πηγαίνεις στον εργοδότη μόλις τελειώσεις από δω και να του λες: «δουλεύω πολύ και ζητάω λίγα». Αυτό κυριαρχεί μέσα στις σχολές.
Πολύ περισσότερο όμως ιεραρχούμε τους χώρους της επαγγελματικής εκπαίδευσης γιατί θέλουμε να οικοδομήσουμε ΚΝΕ γερή και μαζική. Να δείξουμε στα παιδιά της εργατικής τάξης που είναι η συντριπτική πλειοψηφία, την ταξική τους θέση, ότι το συμφέρον τους είναι στο πλευρό του Κόμματος της εργατικής τάξης, και ότι δεν έχουν κανένα συμφέρον από τις πολιτικές δυνάμεις της ΝΔ, του ΠΑΣΟΚ, από την ΕΕ, από τους απολογητές του συστήματος. Θέλουμε να κερδίσουμε αυτά τα παιδιά με την πολιτική του ΚΚΕ, κόντρα σε αυτό που προσπαθούν να επιβάλλουν, να είναι οι επαγγελματικές σχολές χώρος εκπαίδευσης στην εκμετάλλευση. Εμείς θέλουμε να τις κάνουμε σχολειά ταξικού αγώνα.

«Τρέμουν το ενδεχόμενο οι καταπιεσμένοι να πάρουν το δρόμο για την εξουσία»
“Ο”: Εκτυλίσσεται μια επίθεση στο Κόμμα και την ΚΝΕ με βάση και τις Θέσεις της ΚΕ για το σοσιαλισμό. Ενα σχόλιο για τον αντικομμουνισμό που φαίνεται ότι δυναμώνει αυτό το διάστημα…
Γ.Π.: Τους ενοχλεί πάρα πολύ που το ΚΚΕ, όχι μόνο πιστεύει και κηρύσσει μέσα από τις θέσεις του αλλά προβάλλει, προπαγανδίζει, ζυμώνει στον κόσμο τη σοσιαλιστική επανάσταση. Αυτό είναι που τους τρομάζει και ξεθάβουν παλιές προπαγανδιστικές εκστρατείες, την περιβόητη σταλινολογία, όλη την αντικομμουνιστική προπαγάνδα.
Ολοι αυτοί ένα πράγμα έχουν στόχο και το λένε κιόλας στην αρθρογραφία τους: τους πειράζει πάρα πολύ που το ΚΚΕ όλο το προηγούμενο διάστημα πρόβαλλε στον κόσμο την 90χρονη ιστορία του, τα επιτεύγματα της Οκτωβριανής Επανάστασης . Θέλουν οι κομμουνιστές να απαρνηθούν το σοσιαλισμό που οικοδομήθηκε τον 20ο αιώνα. Εμείς όχι μόνο δεν τον απαρνιόμαστε, όπως δεν απαρνήθηκαν και οι προηγούμενες γενιές την Παρισινή Κομμούνα, αλλά πολύ περισσότερο προβάλλουμε τα τεράστια επιτεύγματα για την ανθρωπότητα που πήγαν μπροστά τον τροχό της ιστορίας. Προβάλλουμε την οικοδόμηση του σοσιαλισμού η οποία επιτεύχθηκε εκείνη την περίοδο, που τους τρομάζει, γιατί τότε κοινωνικοποιήθηκαν τα μέσα παραγωγής, καταργήθηκε η καπιταλιστική ιδιοκτησία. Αυτό είναι κατά κύριο λόγο που τους πειράζει.
Ορισμένοι λένε μάλιστα ότι το ΚΚΕ είναι υπέρμαχος της ταξικής βίας. Η αλήθεια είναι ότι στην ιστορία της, η ανθρωπότητα προχώρησε στην κοινωνική της εξέλιξη με τη βία. Και ιδιαίτερα οι αστοί που σήμερα το παίζουν πασιφιστές και οπαδοί της μη βίας, πρέπει να βγουν και να πουν τι έγινε στη Γαλλική Επανάσταση. Πρέπει να βγουν και να πουν τι έγινε το 1789, με τι μαχαίρι και φωτιά προχώρησαν οι ίδιοι οι αστοί την κοινωνική εξέλιξη. Πώς αντιμετώπισε η ίδια η αστική τάξη το προηγούμενο κοινωνικό σύστημα και τους ανθρώπους του. Ετσι προχωράει η κοινωνική εξέλιξη. Η ταξική πάλη έχει μέσα της τα συστατικά της βίας. Διαφορετικά να βγουν να καταδικάσουν κι αυτοί το Ροβεσπιέρο, τους Ιακωβίνους, τις αστικές επαναστάσεις και πολύ περισσότερο να βγουν να καταδικάσουν τον Κολοκωτρώνη που έλεγε φωτιά και τσεκούρι στους προσκυνημένους.  Αλλά δεν τους απασχολεί γενικά κι αόριστα η βία. Τους απασχολεί και τρέμουν μπροστά στο ενδεχόμενο οι καταπιεσμένοι να πάρουν το δρόμο για την εξουσία. Αυτό είναι που τους τρομάζει. Αλλωστε, η ιστορία έχει αποδείξει ότι όποτε η εργατική τάξη, τα φτωχά λαϊκά στρώματα, η νεολαία, έπαιρναν το δρόμο της αμφισβήτησης του αστικού πολιτικού συστήματος, η αστική τάξη το αντιμετώπιζε με πρωτόγνωρη βία και βαρβαρότητα.
Είναι πολύ φτωχό το οπλοστάσιο της αστικής τάξης και του οπορτουνισμού. Είναι πολύ φτωχό, γιατί τόσα χρόνια μετά αντιγράφουν χρεωκοπημένες θεωρίες του Μπερνστάιν, του Κάουτσκι, του Τρότσκι. Οτι ο σοσιαλισμός ήταν ανώριμος στη Ρωσία, ότι δεν μπορεί να γίνει επανάσταση σε μια χώρα. Και γι’ αυτό είναι και φθηνό το οπλοστάσιό τους, γιατί τουλάχιστον όλοι εκείνοι ήταν οι αυθεντικοί, ενώ οι σημερινοί αναμασάνε αυτά που είπανε οι πρωτοπόροι οπορτουνιστές και ριψάσπιδες του εργατικού και κομμουνιστικού κινήματος. Πολύ περισσότερο αυτήν την επίθεση εμείς οι νέοι κομμουνιστές την περιμέναμε, γιατί ξέρουμε τι είναι εκείνο που τους φοβίζει.
Γι’ αυτό και είναι πολύ μεγάλη η προσπάθεια που κάνει η ΚΝΕ εκτιμώντας το σοσιαλισμό του 20ου αιώνα, κρίνοντάς τον με βαθιά και ουσιαστική μελέτη και με μεγάλο εφόδιο τις αναλύσεις του Κόμματός μας, να προβάλλει την αναγκαιότητα του σοσιαλισμού-κομμουνισμού. Κι επειδή αυτή είναι η λέξη που όσο καμία άλλη έχει λασπωθεί και λερωθεί σε αυτόν τον κόσμο, είναι πολύ μεγάλη η συνεισφορά και η συμβολή μας και πρέπει να τη συνεχίσουμε για να διαμορφωθεί μια αντίληψη στον κόσμο για το τι είναι ο σοσιαλισμός, αυτό για το οποίο παλεύουμε.