10ο συνέδριο Ομοσπονδίας Γυναικών Ελλάδας
“Σταθμός” για πλατύ άνοιγμα στη νεολαία
Σημαντικός σταθμός για τη στήριξη και την ανάπτυξη του ριζοσπαστικού γυναικείου κινήματος αποτελεί το 10ο συνέδριο της Ομοσπονδίας Γυναικών Ελλάδας (ΟΓΕ) που πραγματοποιείται στις 14-16 Νοέμβρη, με σύνθημα «Γυναίκα, ο ιμπεριαλισμός στοχεύει τη ζωή σου. Κάνε τη δύναμή σου ανατροπή». Τόσο οι εργασίες και οι αποφάσεις του συνεδρίου, όσο και συνολικά η δράση της ΟΓΕ μπορούν και πρέπει να αξιοποιηθούν ως σοβαρά εργαλεία για την αγωνιστική αφύπνιση και δραστηριοποίηση όχι μόνο των νέων γυναικών αλλά συνολικά της νεολαίας. Αλλωστε δε μπορούμε να δούμε τη γυναίκα ως μονάδα, αλλά ως μέλος της εργατικής και λαϊκής οικογένειας, ως μέλος της σημερινής ή της αυριανής βάρδιας της εργατικής τάξης.
Αυτή είναι και η σκοπιά από την οποία η ΚΝΕ, ως πρωτοπόρο τμήμα της νεολαίας, καλείται να σχεδιάσει και να μετρήσει βήματα, συμβάλλοντας αποφασιστικά στην ενδυνάμωση της ΟΓΕ, στη μαζική ένταξη νεαρών γυναικών στο γυναικείο κίνημα. Η αξιοποίηση της πολύχρονης πείρας της ΟΓΕ και των “προγόνων” της (όπως η Πανελλαδική Ομοσπονδία Γυναικών που όταν διαλύθηκε με ειδικό διάταγμα το 1947 μετρούσε 200.000 μέλη), η δράση για τη μαχητικοποίηση της αλλά και το δημιουργικό εμπλουτισμό της δράσης της, για ένα πλατύ άνοιγμα στις νέες γενιές των γυναικών, μπορεί να αποτελέσει για την ΚΝΕ γόνιμο τρόπο παρέμβασης στη νεολαία, στην κατεύθυνση της οικοδόμησης του Αντιιμπεριαλιστικού Αντιμονοπωλιακού Δημοκρατικού Μετώπου.
Πολύμορφη παρέμβαση στις μάζες των νεαρών γυναικών
Η ΟΓΕ είναι η μοναδική γυναικεία οργάνωση στη χώρα μας που όχι απλά αφουγκράζεται και καταγράφει τα προβλήματα των γυναικών, αλλά εδώ και 32 ολόκληρα χρόνια διαμορφώνει πορεία και πλαίσιο δράσης αναδεικνύοντας αταλάντευτα την ταξική φύση του γυναικείου ζητήματος. Οργανώνοντας την πάλη των γυναικών με αφετηρία το ότι αυτός που ωφελείται από την ανισότιμη θέση τους, είναι ο ίδιος που ωφελείται και από την εκμετάλλευση της εργατικής τάξης.
Η μαζικοποίηση, η αναζωογόνηση, η συνολική ενίσχυση των συλλόγων της ΟΓΕ μπορεί να συμβάλλει αποφασιστικά:
> Στην οικοδόμηση δεσμών με τμήματα της νεολαίας που τα οξυμένα προβλήματα της καθημερινότητας κρατούν μακριά από το κίνημα αν και έχουν άπειρους λόγους για να βρεθούν στην πρώτη γραμμή της πάλης. Με νέες γυναίκες, που πιεσμένες από τη δουλιά και το φόρτο των οικογενειακών υποχρεώσεων όπως η φροντίδα ηλικιωμένων ή νεότερων μελών της οικογένειας, αντιμετωπίζουν σύνθετες δυσκολίες. Γυναίκες με πολύ περιορισμένη κοινωνική εμπειρία όπως πχ. οι μετανάστριες (π.χ. οι νεαρές εργάτριες γης που γεννούσαν και την επομένη επέστρεφαν στις φραουλοκαλλιέργειες της Μανωλάδας) τις οποίες η ομηρία στην παρανομία, ο ρατσισμός, το κυνήγι για το μεροκάματο μέσα σε άθλιες συνθήκες τις κάνει ακόμα πιο ευάλωτες στην ηττοπάθεια, το συμβιβασμό, την ταξική συνεργασία. Κοπέλες που μόλις έχουν αποκτήσει παιδί και η ζωή τους αλλάζει σημαντικά, που κερδίζονται στη συλλογική πάλη μέσα από ζητήματα που αφορούν π.χ. την ανατροφή των παιδιών τους. Κόντρα σε αντιλήψεις που υπαγορεύουν «τώρα είσαι μάνα, δε μπορείς να παρατάς το παιδί σου για τις πορείες». Αλλωστε η παρέμβαση στη νεολαία κατά την κρίσιμη μεταβατική περίοδο της δημιουργίας οικογένειας, αφορά την υιοθέτηση αγωνιστικής στάσης ζωής.
> Στην ανάπτυξη του “κινήματος στη γειτονιά”. Η “αποκέντρωση” της αντιλαϊκής -αντεργατικής πολιτικής με την παραχώρηση σοβαρών αρμοδιοτήτων (Παιδεία, Πρόνοια, Υγεία κτλ.) στους φορείς της Τοπικής Αυτοδιοίκησης θέτει όλο και πιο επιτακτικά μπροστά μας το ζήτημα της οργάνωσης της παρέμβασης στον τόπο κατοικίας των εργαζομένων. Με σκοπό την αποκάλυψη των ευθυνών και του ρόλου που έχουν οι δημοτικές αρχές ΝΔ-ΠΑΣΟΚ-ΣΥΡΙΖΑ, την ενίσχυση της συντονισμένης δράσης των λαϊκών στρωμάτων, ΕΒΕ, μισθωτών, αγροτών κτλ, αυτή η δουλιά ξετυλίγεται ταυτόχρονα ως ευκαιρία για να κατανοηθεί γιατί η πάλη για την ισοτιμία αφορά συνολικά την εργατική -λαϊκή οικογένεια. Π.χ. η διεκδίκηση δημόσιων, δωρεάν και ποιοτικών παιδικών σταθμών δεν αφορά μόνο τη μητέρα.
> Τη διαμόρφωση μιας αξιακής και πολιτιστικής ατμόσφαιρας που θα συγκρούεται με την αποχαύνωση και την αποκοίμιση που επιδιώκουν τα διάφορα “reality” και “πρωινάδικα”, βομβαρδίζοντας τις γυναίκες των λαϊκών στρωμάτων με πρότυπα και “αρχές” που ένα στόχο έχουν: να υπονομεύουν τα δικά τους συμφέροντα, προφυλάσσοντας ταυτόχρονα την εξουσία των μονοπωλίων. Οι σύλλογοι της ΟΓΕ μπορούν να συμβάλλουν αποφασιστικά στην ανάπτυξη πολιτιστικού και μορφωτικού ρεύματος συνολικά μέσα στο λαό και τη νεολαία, που θα διαπαιδαγωγεί με τις αξίες της συλλογικότητας, της αλληλεγγύης, του διεθνισμού. Η δράση αυτή, ειδικά στην περιφέρεια και στις επαρχιακές κωμοπόλεις όπου τα περιθώρια ψυχαγωγίας είναι ασφυκτικά, μπορεί να δώσει διεξόδους σε νέες και νέους που πραγματικά διψούν για δημιουργική απασχόληση.
> Στη ζύμωση της πολιτικής και κοινωνικής συνείδησης των γυναικών, ώστε να εντάσσονται αποφασιστικά στους λαϊκούς αγώνες. Να “φωτίζονται” ολόπλευρα οι συνέπειες των ανισότιμων σχέσεων των δύο φύλων, να αναδεικνύεται γιατί η πάλη για τα προβλήματα που αντιμετωπίζει η γυναίκα δεν αποτελεί μόνο δική της υπόθεση.
> Στη συσπείρωση και κινητοποίηση ευρύτερων μαζών γυναικών. Η ενίσχυση της αντιιμπεριαλιστικής πάλης αποτελεί ένα βασικό στόχο της ΟΓΕ. Για παράδειγμα το Μάη του 1999 η Ομοσπονδία ήταν από τους πρώτους φορείς του λαϊκού κινήματος που, ενώ ακόμα βρισκόταν σε εξέλιξη ο πόλεμος ενάντια στο λαό της Γιουγκοσλαβίας, διοργάνωσε Καραβάνι Αλληλεγγύης το οποίο διασχίζοντας την ηπειρωτική Ελλάδα, κατέληξε στο λιμάνι της Θεσσαλονίκης όπου διαδήλωσαν 2.000 γυναίκες. Σε έναν από τους σταθμούς του Καραβανιού κάποιο πανό είχε καρφιτσωμένα μερικά παιδικά ρουχαλάκια, να καταγγέλλουν συμβολικά τις ωμές δολοφονίες δεκάδων παιδιών της γειτονικής χώρας. Ο όρκος που έδιναν οι πολιτικές κρατούμενες από τις φυλακές Αβέρωφ στη νέα γενιά και είχε ακουστεί από την εξέδρα, αποτύπωνε τη δέσμευση εκατοντάδων γυναικών να παλέψουν για το μέλλον των παιδιών τους. «Πόλεμο δε θα γνωρίσεις, δε θ’ αφήσουμε ν’ ανάψει πια φωτιά…»
Οπλο ιδεολογικής άμυνας και αντεπίθεσης
Δράση για την ενίσχυση της ΟΓΕ σημαίνει άλλωστε δράση κόντρα στα ιδεολογήματα και τις θεωρίες με τις οποίες η αστική τάξη παρεμβαίνει στις νεανικές συνειδήσεις. Η ενίσχυση της ΟΓΕ συνδέεται με την απάντηση στην καλομελετημένη, στοχοπροσηλωμένη δουλιά που αναπτύσσουν η ΕΕ, το κεφάλαιο και οι κυβερνήσεις του για τη χειραγώγηση των γυναικών, την ενσωμάτωση και την πλήρη υποταγή τους στο κεφάλαιο.
Δεν είναι π.χ. τυχαίο ότι σε μεγάλα τμήματα της νεολαίας η πάλη για τα δικαιώματα των γυναικών ταυτίζεται με το φεμινισμό, μια άποψη πέρα για πέρα λαθεμένη, αλλά και ζημιογόνα. Η φεμινιστική άποψη -την οποία υιοθετεί και ο ΣΥΝ- προσεγγίζει και ερμηνεύει τη θέση της γυναίκας αφήνοντας τους ενόχους στο απυρόβλητο, στοχοποιώντας την “ανδροκρατούμενη κοινωνία” και τις “πατριαρχικές αντιλήψεις” (που αποτελούν εκφράσεις και σε καμία περίπτωση αιτίες του προβλήματος).
Οταν κάθε νέα κινδυνεύει να γίνει η μια από τις τέσσερις που είναι σήμερα άνεργη στην Ελλάδα (σύμφωνα με την Ερευνα Εργατικού Δυναμικού της ΕΣΥΕ για το β’ τρίμηνο του 2008, η ανεργία στις γυναίκες 15-29 ετών ξεπερνά το 20%), οι δυνάμεις αυτές μιλούν για τις “μειωμένες ευκαιρίες” που έχουν οι γυναίκες στην αγορά εργασίας. Είναι οι ίδιες δυνάμεις που καλούν τους εργαζομένους και τις εργαζόμενες να συμπιέσουν τις διεκδικήσεις και τις ανάγκες τους στα όρια της “ανταγωνιστικότητας”. Είναι οι ίδιες δυνάμεις που μέσα στα αμφιθέατρα διδάσκουν ότι η αυξημένη ανεργία των γυναικών σχετίζεται με τον «υποανάπτυκτο στην Ελλάδα τομέα της μερικής απασχόλησης».
Είναι οι ίδιες δυνάμεις που μέσα στο συνδικαλιστικό κίνημα διαδηλώνουν για να παίρνουν οι επιχειρηματίες επιδοτήσεις και μετά να πετούν για λίγους μήνες ψίχουλα (που εκείνοι ονομάζουν μισθούς) σε άνεργες μητέρες, απαιτώντας μάλιστα και ευγνωμοσύνη. Ο εμπαιγμός δηλαδή των γυναικών δεν έχει κανένα πάτο! Τέτοιες ρυθμίσεις όχι μόνο δε βοηθούν τη γυναίκα, αλλά αποκαλύπτουν και το πισωγύρισμα που εξελίσσεται αφού, η εργασία και η οικονομική ανεξαρτησία αποτελούν βασικές προϋποθέσεις για τη χειραφέτησή της.
Αλήθεια, είδε κανείς ποτέ κανένα γυναικείο στέλεχος της ΝΔ ή του ΠΑΣΟΚ να αντιπαλέψει την κατάργηση της πενταετούς διαφοράς στη συνταξιοδότηση ανδρών - γυναικών; Την κατάργηση της απαγόρευσης της νυχτερινής εργασίας των γυναικών στη βιομηχανία; Η μήπως διαπίστωσε κανείς …δισταγμούς στην αποφασιστικότητα με την οποία και η σημερινή υπουργός Απασχόλησης της κυβέρνησης της ΝΔ προώθησε την κατάργηση του δικαιώματος των γυναικών με ανήλικα παιδιά να έχουν τη δυνατότητα να πάρουν πρόωρη σύνταξη, ακόμα και πετσοκομμένη; Οχι βέβαια. Γιατί αυτό που υπαγορεύει τις πολιτικές επιλογές δεν είναι το φύλο αλλά η τάξη του καθενός.
Θέλουν να μας διασπάσουν
Η άρχουσα τάξη έχει διπλό στόχο: αφ’ ενός, να αποσυνδέσει την ανισοτιμία από τη ρίζα της, να κρύψει ότι μόνο η ανατροπή της ταξικής εκμεταλλευτικής κοινωνίας θα βάλει τα θεμέλια για την οριστική αντιμετώπιση των προβλημάτων των γυναικών. Αφ’ ετέρου, να δυσκολέψει τη σφυρηλάτηση -ανάπτυξη της ταξικής ενότητας και αλληλεγγύης, να αποπροσανατολίσει, να διαιρέσει και να αποδυναμώσει την εργατική τάξη, μεταφέροντας το πεδίο της αντιπαράθεσης ανάμεσα στον άνδρα και τη γυναίκα.
Η αμείωτη πάλη και σύγκρουση με τις αιτίες που οικοδομούν ανισότιμες σχέσεις ανάμεσα στα δύο φύλα, αφορά τη διαρκή βελτίωση των διαπροσωπικών σχέσεων των νέων. Συνδέεται με την αρμονία, την προσωπική ευτυχία που κάθε νέος και νέα αναζητά στη ζωή του. Γι’ αυτό και η ισχυροποίηση της ΟΓΕ, ως μαζικού φορέα που συσπειρώνει και κινητοποιεί λαϊκές μάζες στην πάλη για τη βελτίωση της θέσης των γυναικών, αποτελεί υπόθεση κάθε μέλους και οπαδού της ΚΝΕ, κάθε συνεπή νεολαίου αγωνιστή.
Περιεχόμενα | 
Αποστολή με email
| 
Εκτυπώσιμη μορφή
Προτείνετε το δημοσίευμα
: Buzz
: Cull
: Baza
: Bobit
: Checkit
: Digme
: MindBlog
: Shootme
Στήλες - Κατηγορίες: Νέες γυναίκες