Αποσπασματική μόρφωση σημαίνει φτηνοί εργαζόμενοι
Η υποβάθμιση των μορφωτικών δικαιωμάτων για την παραγωγή φτηνών ευέλικτων εργαζομένων χωρίς εργασιακά δικαιώματα, υλοποιεί το στόχο τους για “μείωση του εργατικού κόστους” που σημαίνει αύξηση της κερδοφορίας του κεφαλαίου. Τη λογική αυτή θέλουν με κάθε τρόπο να την επιβάλουν μέσα από την ίδια τη λειτουργία των σχολών της κατάρτισης.
Δεν είναι τυχαία η ύπαρξη των λεγόμενων Γραφείων Διασύνδεσης, που επί της ουσίας είναι υπηρεσίες προώθησης σπουδαστών στις επιχειρήσεις με όρους δουλεμπορίου. Είναι χαρακτηριστικό το παράδειγμα στο Δημόσιο ΙΕΚ του Αγ. Στεφάνου Αττικής, όπου, σε ανακοίνωση του αντίστοιχου Γραφείου Διασύνδεσης, αναφέρεται: «Ζητούνται κοπέλες ευπαρουσίαστες για 4ωρη απασχόληση στο εμπορικό κατάστημα Attica»! Καταργούν μέσα από αυτά τα γραφεία το δικαίωμα στη σταθερή δουλιά, προωθώντας την ημιαπασχόληση και τα ελαστικά ωράρια, σε αντικείμενα τα οποία δεν έχουν καμιά σχέση με την ειδικότητα που σπουδάζουν οι νέοι.
Δεν είναι τυχαία η κατάσταση που επικρατεί και με το καθεστώς της πρακτικής άσκησης, όπου προσφέρεται τζάμπα εργασία, χωρίς ασφάλιση και αντιστοιχία με το αντικείμενο σπουδών, στο όνομα της “απόκτησης εργασιακής εμπειρίας”. Στις σχολές με ειδικότητες επισιτισμού-τουρισμού (π.χ. Le Monde) οι σπουδαστές κάνουν πρακτική άσκηση κατά τη διάρκεια της θερινής σεζόν σε μεγάλα ξενοδοχεία, δουλεύοντας τουλάχιστον οχτάωρο με αποδοχές 300 ευρώ. Στο ιδιωτικό ΙΕΚ “ΞΥΝΗ”, ονόμασαν πρακτική άσκηση τη συμμετοχή σπουδαστών σε εκπομπές στην τηλεόραση, όπου έπαιζαν το ρόλο του κοινού και έπρεπε να χτυπούν παλαμάκια!!!
Δεν είναι τυχαία η προπαγάνδα που γίνεται μέσα στα μαθήματα με στόχο την “πλύση εγκεφάλου” των νέων, προβάλλοντας τις “αξίες” του ανταγωνισμού και του κέρδους. Ο ρόλος αυτός έχει ανατεθεί σε “ειδικούς” δηλαδή σε στελέχη επιχειρήσεων που κάνουν τους καθηγητές. Είναι προκλητική η στάση τους καθώς υποδεικνύουν στους σπουδαστές, όταν θα πάνε σε συνεντεύξεις για να βρουν δουλιά «να μη ρωτήσουν για ωράριο, μισθό και ασφάλιση γιατί αυτό θα χαλάσει το προφίλ τους απέναντι στον εργοδότη»!
Αλλά και το ίδιο το περιεχόμενο των σπουδών χαρακτηρίζεται από έναν υπερβολικά περιορισμένο ορίζοντα γνώσεων. Υπάρχει πλήθος ειδικοτήτων, κατακερματισμός επαγγελμάτων, που, ουσιαστικά, καθιστούν αδύνατο ένας νέος να έχει πλήρη γνώση. Ταυτόχρονα, ιδρύουν νέες ειδικότητες όπου το μόνο καινούριο είναι μια προσθήκη στον τίτλο της παλιάς ειδικότητας με σκοπό να πάρουν τις διάφορες επιδοτήσεις από τα ευρωπαϊκά προγράμματα.

Τρελές μπίζνες για τους εμπόρους ελπίδας
Την ίδια ώρα “τρελή” είναι η άμεση κερδοφορία των επιχειρηματιών - σχολαρχών, που κάνουν μπίζνες στο χώρο της κατάρτισης, στήνοντας “μαγαζιά” που εμπορεύονται τη γνώση, εκμεταλλευόμενοι τις αγωνίες των νέων για το επαγγελματικό τους μέλλον. Η πραγματικότητα είναι αποκαλυπτική:
Στα ιδιωτικά ΙΕΚ, με την απελευθέρωση των διδάκτρων, το κόστος ξεπερνά τα 4.000 ευρώ, ενώ στα κολέγια τα δίδακτρα κυμαίνονται στα 7.000 ευρώ το χρόνο. Είναι χαρακτηριστική, επίσης, η τάση για μονοπώληση του χώρου των ιδιωτικών ΙΕΚ και κολεγίων από μερικούς ομίλους (π.χ. ΑΚΜΗ), έχοντας ως θυγατρικές μικρότερα ΙΕΚ. Οσα δεν μπορούν να αντεπεξέλθουν στον ανταγωνισμό κλείνουν.
Στα λεγόμενα “δημόσια” ΙΕΚ τα δίδακτρα φτάνουν τα 800 ευρώ ετησίως, ενώ μια σειρά από άλλα έξοδα (π.χ. βιβλία, αναλώσιμα) καλύπτονται από τους σπουδαστές, που βάζουν βαθιά το χέρι στην τσέπη. Το καθεστώς λειτουργίας των δημόσιων ΙΕΚ είναι ενδεικτικό για το πώς ΝΔ - ΠΑΣΟΚ “οραματίζονται” τη Δημόσια Εκπαίδευση: δημόσια στο όνομα, ιδιωτική στην τσέπη. Μεγάλο ποσοστό των σπουδαστών αναγκάζεται να εργάζεται παράλληλα με τις σπουδές, για να καλύψει το δυσβάσταχτο αυτό κόστος. Αυτό είναι το “όραμα” της ΝΔ και του ΠΑΣΟΚ για τους νέους: Μετά το μαραθώνιο των πανελλήνιων εξετάσεων όπου ο μαθητής ασφυκτιά ανάμεσα στο σχολείο - στο σπίτι - στο φροντιστήριο - στο διάβασμα, να συνεχίσει αυτήν την πορεία με …κάπως αλλαγμένη διαδρομή ανάμεσα στη δουλιά - στο ΙΕΚ - και στο σπίτι.

ΝΔ - ΠΑΣΟΚ: Ενιαία πολιτική για στροφή στην κατάρτιση
Παρά τις κορόνες και τις εξαγγελίες περί “ίσων ευκαιριών” και “ελευθερίας επιλογής”, η κυβέρνηση και το ΠΑΣΟΚ εντείνουν τους ταξικούς φραγμούς και μέσα από τους νόμους που θεσπίζουν προκειμένου να υλοποιήσουν το στόχο της ΕΕ να αυξηθεί το ποσοστό των νέων, που θα ακολουθήσουν το δρόμο της ψευτοκατάρτισης στο 70%. Το ΠΑΣΟΚ με το νόμο 2525/97 ενίσχυσε το σχολείο - εξεταστικό κέντρο και με το 2640/98 ενίσχυσε το διπλό ανισότιμο σχολικό δίκτυο μέσω των ΤΕΕ, αναγκάζοντας το 1999 25.000 μαθητές να μείνουν εκτός λυκείου και να ακολουθήσουν το δρόμο της κατάρτισης. Επειδή δεν κατάφεραν να “πετύχουν” το ποσοστό που βάζει ως στόχο η ΕΕ, συνεχίζουν, επί κυβέρνησης ΝΔ, με νέα μέτρα όπως η λειτουργία των ΕΠΑΛ - ΕΠΑΣ και η βάση του 10. Σπρώχνουν και με αυτούς τους τρόπους τους νέους στην κατάρτιση, ενισχύεται η πελατεία των σχολαρχών των ΙΕΚ, των ΚΕΣ και των ψευτοκολεγίων.
Αντίστοιχη είναι η κατάσταση και φέτος με “όχημα” την κοινοτική οδηγία 36/05 που υποτίθεται ότι αναγνωρίζει τα επαγγελματικά δικαιώματα των ΚΕΣ και των Κολεγίων. Σε αυτά τα πλαίσια εντάσσεται και η φημολογία για δυνατότητα εισαγωγής από τα δημόσια ΙΕΚ σε ΑΕΙ και ΤΕΙ.
Την ίδια ώρα δηλαδή που με το “μαστίγιο” της βάσης του 10 πετάνε χιλιάδες νέους εκτός τριτοβάθμιας εκπαίδευσης, ρίχνουν το “καρότο” της εισαγωγής μέσω των ΙΕΚ. Είναι προφανές ότι τα συγκεκριμένα μέτρα εντάσσονται στο συνολικότερο σχεδιασμό της κυβέρνησης για τη δημιουργία μιας μεταλυκειακής “σούπας”, που θα παρέχει σκόρπιες γνώσεις με ημερομηνία λήξης, μέσα στο πλαίσιο της ιδιωτικοποιημένης εκπαίδευσης όπως θέλουν να τη διαμορφώσουν με την κατάργηση του άρθρου 16 και την εφαρμογή του νέου νόμου - πλαισίου. Στόχος τους είναι η υποβάθμιση όλου του εκπαιδευτικού συστήματος και όχι η “αναγνώριση” και “αναβάθμιση” των σχολών κατάρτισης. Το μόνο που “αναγνωρίζουν” είναι η δυνατότητά τους να βγάζουν τεράστια κέρδη από την εμπορευματοποίηση της παιδείας. Το μόνο που “αναβαθμίζεται” είναι η τσέπη τους, εκμεταλλευόμενοι τις ανησυχίες και τις ανάγκες των νέων και των γονιών τους.