Επίκαιρα τα λόγια του ποιητή. Βούρκος ήταν μια ζωή το σύστημα της εκμετάλλευσης κι η μπόχα του αφόρητη. Κι όταν λέμε μπόχα δεν μιλάμε για τα “ψιλολόγια” που λέγονται μερικές χιλιάδες ευρώ στα ταμεία του “κινήματος” κάτι “ταξιδάκια” και μερικοί εκτυπωτές στα “δικά τους παιδιά”, παρ’ όλο που ούτε αυτά μας είναι αδιάφορα, κι ούτε τα ανεχόμαστε. Αλλα είναι τα μεγάλα, τα πραγματικά σκάνδαλα, που γι’ αυτά πρασινογάλαζοι, ροζ, και λοιποί επιθεωρητές Κλουζό των αστικών ΜΜΕ, κάνουν “τουμπεκί ψιλοκομμένο”:
Σκάνδαλο είναι να λες στα χιλιάδες εργατόπαιδα που δουλεύουν ήλιο με ήλιο αυτόν τον καιρό, στα κάτεργα που λένε ξενοδοχειακές μονάδες, όπως και στους υπόλοιπους εργαζομένους, ότι “σύγχρονο” είναι να δουλεύουν 65ωρο απλήρωτο, παιδιά για όλες τις δουλιές, απίκο στο πρώτο νεύμα του αφεντικού.
Πρόκληση είναι την ώρα που ο κοσμάκης ψάχνει κανά ξεχασμένο ευρώ στην τσέπη να βγει κι αυτός ο μήνας, μια χούφτα τραπεζιτών να ανακοινώνει κέρδη 16,5 εκατομμύρια ευρώ… τη μέρα.
Σκάνδαλο είναι το ίδιο το αστικό κράτος τους, το ίδιο το πολιτικό προσωπικό της αστικής τάξης. που “νομότυπα” ή “παράτυπα”, με “διαφάνεια” ή χωρίς, θεό του έχει και θα έχει την “ανταγωνιστικότητα” των επιχειρήσεων, το ανελέητο κυνήγι του κέρδους. Αυτό είναι το πολιτικό σύστημα που γεννάει και θα γεννάει τις μίζες που θα υπάρχουν όσο υπάρχουν “Ζίμενς”.
Σκάνδαλο είναι ΝΔ-ΠΑΣΟΚ να ψηφίζουν περασμένα μεσάνυχτα, στα μουλωχτά, τη βίβλο του κεφαλαίου που λέγεται Ευρωσύνταγμα. Θράσος είναι η απύθμενη υποκρισία του ΠΑΣΟΚ να ζητάει δημοψήφισμα για να πει ο ελληνικός λαός “ναι” στο αντιδραστικό κατασκεύασμα που οι ίδιοι ψήφισαν μια μέρα πριν. Πρόκληση είναι να το παίζουν αριστεροί οι του ΣΥΡΙΖΑ που βρήκαν “και θετικά στοιχεία” στο Ευρωσύνταγμα και γι’ αυτό απείχαν από την ψηφοφορία!

Η “ανακαίνιση” συνεχίζεται…
Για όλα αυτά τα πραγματικά σκάνδαλα απ’ τα οποία ο λαός έχει σκληρή πείρα, είναι που το πολιτικό σύστημα προσπαθεί να μακιγιαριστεί, για να μη φαίνονται οι ρυτίδες της σαπίλας.
Η αναμόρφωση έχει και στυλίστες, και μακιγιέζ κι απ’ όλα. Πέφτει που και που και κανά ξεμάλλιασμα για το στυλ (“Αυτοδυναμία”; Συνεργασία “κεντροαριστερή”, “κεντροδεξιά”, “αριστερών” δυνάμεων;) αλλά στο τέλος οι μακιγιέζ τα βρίσκουν: το στυλ πρέπει να αλλάξει, οι ρυτίδες πρέπει να κρυφτούν, πριν μας πάρει ο λαός με τις πέτρες που δήλωσε κι ο Γιωργάκης, γνωστός λαϊκός ηγέτης από τότε που γέμιζαν τα ταμεία του “κινήματος” οι πολυεθνικές.
Από κοντά ο ΣΥΡΙΖΑ. Που τώρα, εντός ολίγου, γίνεται ο “πυρήνας μιας αριστερής διακυβέρνησης” κάνοντας ήδη το κεφάλαιο να τρέμει… (από ευτυχία μάλλον. Δεν βρίσκεις και κάθε μέρα τέτοια “αριστερά” άλλοθι).
Εχουν ένα πρόβλημα το κεφάλαιο και οι… μάγειρές του. Υπάρχει το ΚΚΕ, που δεν παίζει στα σενάριά τους, που δεν βάζει νερό στο κρασί του, που αποκαλύπτει και οργανώνει την αντεπίθεση των εργαζομένων, των φτωχών λαϊκών στρωμάτων. Αυτό τους σκιάζει (και με το δίκιο τους), αυτό τους τρομάζει. Το φόβο μας να ‘χουν!

Κατά τ’ άλλα σφίξαν οι ζέστες…
…κι ακούμε διάφορα.Παίρνεις τηλέφωνο να κλείσεις ένα δίκλινο, να πάει να ξεκουραστεί η ψυχή και το κορμί σου από το «πήξιμο» της χρονιάς (ευγενική χορηγία του κεφαλαίου) και σου πέφτει το ακουστικό απ’ το χέρι. «Να το νοικιάσω θέλω κοπέλα μου, όχι να τ’ αγοράσω!». Μπαίνεις να δεις τις τιμές για να πας στο νησάκι που σκεφτόσουν όλο το χρόνο και ψάχνεις με τη μια στο πατάρι, να βρεις τα μπρατσάκια σου για να το κόψεις κολυμπώντας. Είναι πιο οικονομικό και σίγουρα πιο ασφαλές απ’ το να ταξιδεύεις με τα σαπάκια των Αγούδημων (επ’ αυτού ρωτήστε και κανέναν επιβάτη του “Θεόφιλος”, που “έζησε το μύθο του στην Ελλάδα” όπως λέει κι η γνωστή καμπάνια του υπουργείου).
Πάνω που απελπίζεσαι σου σκάει η διαφήμιση: διακοποδάνειο, τιμές συμφέρουσες, ανοίξαμε και σας περιμένουμε. Είναι γνωστό από παλιά: οι διάφοροι Λάτσηδες μοιράζουν λεφτά στον κόσμο για την ψυχή της μάνας τους. Κοιμήσου εσύ κι ο τραπεζίτης σου δουλεύει.
Αρπάζεις και το διακοποδάνειο, ο πνιγμένος απ’ τα μαλλιά του πιάνεται, μια ζωή την έχουμε κι όλα τα σχετικά, βουτάς τον/την καλό/η σου κι ορμάς για… Αυτές ήταν οι ονειρεμένες διακοπές; Το στριμωξίδι, το “νταπαντούπα” των ΒισσοΒανδήδων, το πρωινό “ξενέρωμα” στην παραλία από το χθεσινοβραδυνό μεθύσι; Αυτό δεν είναι “γέμισμα των μπαταριών” γέμισμα των ταμείων των εφοπλιστάδων, των επιχειρηματιών της νύχτας και λοιπών αρπακτικών, είναι. Ασε που εκπαιδεύεσαι κι ότι ψυχαγωγία είναι ο καύσωνας της υποκουλτούρας και της αποβλάκωσης.

…αλλά έχουμε αέρα στα πανιά μας
Εμείς επιμένουμε: δεν μας αγγίζει ο βούρκος τους, δεν χαμηλώνουμε τα φτερά. Με τον αέρα που μας δίνει το πετυχημένο Αντιιμπεριαλιστικό Διήμερο στις Πρέσπες, στα μέρη που πριν 60 χρόνια οι μαχητές του ΔΣΕ απέδειξαν ότι όταν ο λαός θέλει μπορεί. Με τον αέρα που μας δίνουν οι εκατοντάδες πετυχημένες φεστιβαλικές εκδηλώσεις που συνεχίζονται σε όλη την Ελλάδα. Με την περηφάνια που μας γεμίζουν τα 90χρονα του Κόμματός μας και τα 40χρονα της ΚΝΕ, αντικρίζουμε αυτό το καλοκαίρι. Με αυτές τις σκέψεις -και χωρίς να ξεχνάμε τα όσα τρέχουν και έρχονται και στο γυρισμό- πάμε να ξεμουδιάσουμε στη φύση, να διαβάσουμε κανένα βιβλίο, να χαρούμε μια καλή παρέα, να γνωρίσουμε ένα νέο μέρος, να απολαύσουμε όσο περισσότερο κι όσο καλύτερα γίνεται όλα αυτά που στερούμαστε και περιορίζουμε στην υπόλοιπη χρονιά. Ακόμα και για όσους “δεν έχουν μία”, φέτος δεν υπάρχει δικαιολογία: υπάρχει το κάμπινγκ της ΚΝΕ στο Αχλάδι.