Ταυτότητα


ΟΔΗΓΗΤΗΣ: Όργανο του ΚΣ της ΚΝΕ, το περιοδικό της νεολαίας

Ο “Οδηγητής” είναι το όργανο του Κεντρικού Συμβουλίου της ΚΝΕ. Ο “Oδηγητής” μέσα από τις σελίδες του προβάλλει την πολιτική του ΚΚΕ στη νεολαία, συμβάλλει στην ανάπτυξη των πολιτικών δεσμών της ΚΝΕ με την εργαζόμενη νεολαία, τους νέους που βρίσκονται στη μαθητεία και στην κατάρτιση, στα πανεπιστήμια και τα ΤΕΙ, στις εργατογειτονιές και την ύπαιθρο.

Ο “Οδηγητής” μαζί με τον Ριζοσπάστη, την ΚΟΜΕΠ και τον 902 αποτελεί απάντηση στην επιχείρηση χειραγώγησης της εργατικής τάξης και της νεολαίας που ενορχηστρώνεται από την αστική τάξη, τους μηχανισμούς της και τα ΜΜΕ της. Γιατί ενάντια στην “αλήθεια” και την “αντικειμενικότητα” των αστών, αυτή την «ψευτιά και την υποκρισία» όπως την χαρακτήριζε ο Λένιν, μόνο ο κομματικός επαναστατικός τύπος αναδείχνει τα προβλήματα των εργαζομένων και της νεολαίας, αποκαλύπτει τις αιτίες και τους υπεύθυνους των προβλημάτων και διαφωτίζει με την επαναστατική πολιτική του ΚΚΕ, του Κόμματος της εργατικής τάξης.

Επικοινωνία

Ιστοσελίδα: www.odigitis.gr
Email: mail@odigitis.gr
Ιδιοκτησία: ΣΥΓΧΡΟΝΗ ΕΠΟΧΗ ΕΚΔΟΤΙΚΗ ΑΕΒΕ
Διεύθυνση: Κοτοπούλη 11 και Βερανζέρου, ΤΚ: 104 32, Αθήνα
Τηλέφωνο: 210.5282.526 – 528
Fax: 210.5241.526
Συνδρομητές: Σόλωνος 130, ΤΚ:106 81, τηλ: 210.3320.800

Η ιστορία του “Οδηγητή”

(Απόσπασμα από την έκδοση του “Οδηγητή” “Κομματικός Επαναστατικός Τύπος”)

«Ώριμο τέκνο της ανάγκης»η Κομμουνιστική Νεολαία Ελλάδας, “γεννήθηκε” στα χρόνια της στρατιωτικής δικτατορίας 1967-74, τον Αύγουστο του ’68, έπειτα από απόφαση του Πολιτικού Γραφείου της ΚΕ του ΚΚΕ. Ταυτόχρονα με την Οργάνωση, ξεκινά “σύντροφός” της στη δράση και τους αγώνες, η εφημερίδα της, ο “Οδηγητής”, Όργανο του Κεντρικού Συμβουλίου της.

Πολύτιμες παρακαταθήκες

Φωτογραφία του “Ριζοσπάστη” στην οποία φαίνεται ταμπλώ του “Οδηγητή” στο 8ο Φεστιβάλ ΚΝΕ – Οδηγητή: «Στο εργοστάσιο, στη βάρδια, στο γιαπί με σύντροφο τον “Οδηγητή”»

Η ΚΝΕ μπορεί να ιδρύθηκε το 1968, δεν ήταν όμως κάτι ολότελα καινούριο, ήταν ουσιαστικά η συνέχεια της Οργάνωσης Κομμουνιστικών Νεολαιών Ελλάδας που ιδρύθηκε το 1922 αλλά και η ενσάρκωση των καλύτερων αγωνιστικών παραδόσεων της θρυλικής ΕΠΟΝ , της Δημοκρατικής Νεολαίας, νεολαίας του ΔΣΕ , αλλά και της Δημοκρατικής Νεολαίας Λαμπράκη (ΔΝΛ). Αντίστοιχα, υπήρχε εμπειρία για την αξία του επαναστατικού τύπου απ’ τους προδρόμους της ΚΝΕ. Ο “O” είχε να αντλήσει πολλά διδάγματα απ’ τα έντυπα της ΟΚΝΕ , τη “Νεολαία” και το “Νέο Λενινιστή”, απ’ τη θρυλική “Νέα Γενιά” της ΕΠΟΝ , απ’ το “Νέο Μαχητή” της Δημοκρατικής Νεολαίας Ελλάδας, που έβγαινε πάνω στα βουνά στη διάρκεια της εμφύλιας ταξικής σύγκρουσης στα 1946-49 και από εκατοντάδες ακόμα νεολαιίστικα επαναστατικά έντυπα που έβγαιναν, είτε σε νόμιμες είτε σε παράνομες συνθήκες, ακόμα και μέσα στις φυλακές και τις εξορίες.

Ο παράνομος “Οδηγητής”

Στις 22 Σεπτέμβρη του ‘68, γραμμένος σε μεμβράνη και πολυγραφημένος, κυκλοφόρησε ο πρώτος “Οδηγητής”, όργανο της Κομμουνιστικής Νεολαίας Ελλάδας. Λίγες μέρες μετά, ξανατυπώθηκε σε παράνομο τυπογραφείο και κυκλοφόρησε σε χιλιάδες αντίτυπα. Στην προμετωπίδα του, απ’ το πρώτο φύλλο, τέσσερις στίχοι απ’ το ποίημα “Οδηγητής” του Κώστα Βάρναλη, απ’ όπου είναι “δανεισμένο” και το όνομά του:

«Δεν είμαι εγώ σπορά της τύχης
ο πλαστουργός της νιας ζωής
Εγώ είμαι τέκνο της ανάγκης
κι ώριμο τέκνο της οργής».

Χαρακτικό

Στο κεντρικό άρθρο, έγραφε το πρώτο φύλλο του “O”: «Οι Νεολαίοι κομμουνιστές και το δημοσιογραφικό τους όργανο ο “ΟΔΗΓΗΤΗΣ” έβαλαν σαν κύριο καθήκον τους να δουλέψουν και να παλέψουν για να αποκτήσει η Νεολαία στο σύντομο χρονικό διάστημα το όργανο εκείνο που θα ΕΝΩΣΕΙ και θα ΣΥΝΤΟΝΙΣΕΙ τον αγώνα που διεξάγει σήμερα η νεολαία ασυντόνιστα». Από κείνη τη μέρα, ξεκινά η πορεία της εφημερίδας μέσα στα μαύρα χρόνια της δικτατορίας, σε συνθήκες σκληρής παρανομίας. Μέσα σ’ αυτές τις συνθήκες, χάρη στην αυταπάρνηση αλλά και την εφευρετικότητα των μελών και των στελεχών της ΚΝΕ που είχαν αναλάβει την υπόθεση του γραψίματος, του τυπώματος και της κυκλοφορίας, ο “O” στα πρώτα του βήματα κατάφερνε να μεταφέρει το μήνυμα της ΚΝΕ και του ΚΚΕ στους νέους και τις νέες στους χώρους δουλειάς, τα σχολεία και τις σχολές. Απ’ το 1968 ως και την ανατροπή της δικτατορίας, ο “O” έβγαλε συνολικά 44 φύλλα. Με κάθε τρόπο, με κάθε κόστος η εφημερίδα έπρεπε να βγαίνει και έβγαινε. Ο στόχος αυτός έγινε κατορθωτός μέσα από την οργάνωση και την περιφρούρηση, την τήρηση των συνωμοτικών κανόνων. Ο “Οδηγητής” κυκλοφορούσε σχεδόν κάθε μήνα. Με εξαίρεση μονάχα το 1971 όταν και η Ασφάλεια χτυπά το τυπογραφείο που τυπωνόταν και η κυκλοφορία του διακόπτεται για αρκετούς μήνες. Μέχρι το χτύπημα στο τυπογραφείο, ο “O” κυκλοφορούσε δισέλιδος, τυπωμένος μπρος πίσω. Απ’ τον Απρίλη του ’72, όταν και επανακυκλοφορεί, βγαίνει πολυγραφημένος με 4 ως και 8 σελίδες. Ο πλούτος της εφημερίδας που κατορθώνει να καθοδηγεί τη δράση των νέων κομμουνιστών, να εμπνέει, να ενημερώνει, να δίνει κουράγιο, εντυπωσιάζει ακόμα και στις μέρες μας. Άρθρα για την ιστορία των αγώνων του λαού μας (πχ για την ΕΠΟΝ , την ΟΚΝΕ , το ΕΑΜ , την Επανάσταση του ‘21), για τα 100 χρόνια απ’ τη γέννηση του Λένιν, ανταποκρίσεις από επαρχιακές πόλεις (πχ Θεσσαλονίκη, Λιβαδειά, Σπάρτη, Αμαλιάδα), γειτονιές, χώρους δουλειάς, σχολές. Ιδεολογικά άρθρα, όπως πχ ο βασικός οδηγός αυτομόρφωσης “Αγωνιζόμαστε και μελετάμε”, τον Ιούνη του ’73. Μηνύματα εξόριστων και φυλακισμένων κομμουνιστών. Διεθνείς ειδήσεις, πρακτική καθοδήγηση για ζητήματα συνωμοτικότητας και περιφρούρησης (πχ Αλφάβητο συνωμοτικότητας και επαγρύπνησης, Σεπτέμβρης ’72). Άρθρα για την τέχνη και τον πολιτισμό, προτάσεις για αυτομόρφωση, ανακοινώσεις της ΚΝΕ και του ΚΚΕ . Απ’ αυτόν τον παράνομο “Ο” που κυκλοφορούσε με χίλιες προφυλάξεις δεν έλειπαν και οι “αποκλειστικότητες”: το Σεπτέμβρη του ’73 δημοσίευσε για πρώτη φορά στην Ελλάδα το ποίημα “Οι σάτραπες” του Πάμπλο Νερούντα.

Παράλληλα, η εφημερίδα ζητά τη συμβολή των αναγνωστών της για τον εμπλουτισμό του περιεχομένου της με “ανταποκρίσεις (…) και ειδήσεις από τη ζωή και τη δράση και τα προβλήματα της νεολαίας ιδιαίτερα της εργαζόμενης”, έγραφε για παράδειγμα σε Ανακοίνωσή του το Γραφείο Τύπου του ΚΣ της ΚΝΕ και συνέχιζε: «Η ανάγκη να πλουτιστεί και να αποτελέσει ο “ΟΔΗΓΗΤΗΣ” σοβαρό όπλο στην οργανωτική, πολιτική και ιδεολογική πάλη της ΚΝΕ πρέπει να γίνει υπόθεση όλων των μελών και στελεχών της ΚΝΕ». Ανταποκρίσεις αλλά και ειδήσεις και πληροφορίες φτάνουν στον “O” από χώρους δουλειάς (πχ Απ’ το εργοστάσιο της Κόκα– Κόλα, τα ναυπηγεία Σκαραμαγκά, για τους αγώνες των οικοδόμων, τα εργατικά ατυχήματα), απ’ τα σχολεία (πχ Γράμμα μαθητών του 17ου Γυμνασίου Παγκρατίου), αλλά και απ’ τις σχολές.

Η εφημερίδα, πολλές φορές με ευφάνταστους τρόπους έφτανε στα χέρια των νέων: κάτω από καροτσάκια μωρών, μέσα σε θερμός, μέσα σε μπουκάλες αερίου αλλά και από …αέρος χρησιμοποιώντας σφεντόνες, ώστε οι εφημερίδες να πεταχτούν μέσα σε κάποιον κινηματογράφο ή σε κάποιον άλλο χώρο. Στα 1972, στο τεύχος Ιούλη – Αυγούστου, δημοσίευσε ανακοίνωση του Γραφείου Τύπου του ΚΣ της ΚΝΕ για την κυκλοφορία του “O”: «Η εφημερίδα της κομμουνιστικής νεολαίας “ΟΔΗΓΗΤΗΣ” έφθασε στα πιο διαφορετικά σημεία της χώρας και διαβάστηκε όχι μόνο από κομμουνιστές νεολαίους αλλά και από νέους των πιο διαφορετικών πολιτικών πεποιθήσεων. Η παρουσία του “Οδηγητή” οργάνου της ΚΝΕ και του “Ριζοσπάστη” οργάνου της ΚΕ του ΚΚΕ ενθουσιάζει το λαό και του δυναμώνει την πίστη του για τη νίκη. Σε 450 φύλλα κυκλοφόρησε ο “ΟΔΗΓΗΤΗΣ” στη Θεσσαλονίκη, πάρα πολλά φύλλα κυκλοφόρησαν στο Ηράκλειο Κρήτης, στη Μυτιλήνη, στην Κοζάνη, στην Πρέβεζα, στα Φάρσαλα, σε χωριά της Καρδίτσας, στη Σπάρτη και σε άλλα σημεία της χώρας, που οι συνθήκες του αντιδικτατορικού αγώνα δεν επιτρέπουν σωστά και έγκαιρα να είμαστε ενημερωμένοι. Παράλληλα κυκλοφόρησε πολυγραφημένο σε 1500 αντίτυπα το καταστατικό της κομμουνιστικής νεολαίας για τις ανάγκες στρατολογίας νέων μελών που δημιουργούνται».

Παράλληλα, πλάι στον “Οδηγητή” που αναμφισβήτητα αποτέλεσε ένα από τα κορυφαία αντιδικτατορικά έντυπα, η ΚΝΕ κυκλοφορούσε χιλιάδες τρικ και προκηρύξεις αλλά και τη “Νέα Φρουρά”, περιοδικό των νέων κομμουνιστών κρατουμένων που έβγαλε 13 τεύχη, τη “Φωνή της Νεολαίας” που κυκλοφορούσε στο εξωτερικό στα 1971-72, το “Πληροφοριακό Δελτίο της ΚΝΕ ” και μια σειρά εκδόσεις όπως πχ τους “Κανόνες συνωμοτικότητας και επαγρύπνησης”.

Φύλλο του «Οδηγητή» στις 6 Φλεβάρη του 1976

Η εβδομαδιαία κυκλοφορία

Μια βδομάδα πριν τη νομιμοποίηση του ΚΚΕ και περίπου τρεις μήνες μετά το τελευταίο παράνομο φύλλο κυκλοφόρησε ο πρώτος νόμιμος “O” στις 18 Σεπτέμβρη του 1974. To πρώτο τεύχος, δωδεκασέλιδο, έγραφε: «Ο “O” που δε σταμάτησε στιγμή σ’ όλη τη διάρκεια της παρανομίας να διαφωτίζει, να διαπαιδαγωγεί και να καθοδηγεί τη νεολαία στους αγώνες της, με τη νέα έκδοσή του υπόσχεται ότι θα δώσει όλες του τις δυνάμεις ώστε πραγματικά να γίνει ο οδηγητής της νεολαίας για νέους αγώνες και νέες κατακτήσεις».

Η περίοδος αυτή, που κρατά 16 χρόνια, απ’ το 1974 ως και το 1990 χαρακτηρίζεται από την ολοκληρωτική κυριαρχία του“O” στο χώρο των νεολαιίστικων εντύπων και όχι μόνο. Πάνω από 50.000 φύλλα, 200.000 το μήνα, έφτασε να διακινεί η εφημερίδα εκείνα τα χρόνια, που διαβάζονταν από χιλιάδες νέους και νέες στα εργοστάσια, στα σχολειά, τα Πανεπιστήμια.

Η ορμητική άνοδος της ΚΝΕ, το ρίζωμα της Οργάνωσης μέσα στους χώρους δουλειάς και εκπαίδευσης και η ανάπτυξη ατσάλινων – αγωνιστικών δεσμών με πλατιές μάζες της νεολαίας δεν μπορούσαν να μην αποτυπωθούν στην εφημερίδα της Οργάνωσης, που –όπως και σήμερα- αποτέλεσε ένα από τα μεγαλύτερα “όπλα” στα χέρια των μελών της ΚΝΕ για το κέρδισμα της νέας βάρδιας της εργατικής τάξης, των νέων των λαϊκών στρωμάτων με την πολιτική του ΚΚΕ. Δύσκολα μπορεί να χωρέσει σε μερικές γραμμές η πορεία του “O” αυτήν την περίοδο. Η εθελοντική στράτευση εκατοντάδων νέων κομμουνιστών – για το γράψιμο, για το “στήσιμο”, για τις φωτογραφίες, για τις ανταποκρίσεις απ’ όλες τις γωνιές της Ελλάδας και τη διανομή του φύλλου – δεμένη αναπόσπαστα με τη μάχη για την αποκάλυψη της αλήθειας, τη διαφώτιση της νέας γενιάς είναι που έκαναν τον “O” να ξεχωρίζει, να ενημερώνει, να οργανώνει και να καθοδηγεί τους αγώνες της νεολαίας, σε μια περίοδο που το λαϊκό κίνημα ήταν σε φάση ανόδου. Ο πλούτος που αποτυπώθηκε στις σελίδες του “O” είναι τεράστιος και αγκάλιαζε πραγματικά τη ζωή, τα ενδιαφέροντα και τα προβλήματα των νέων εργαζομένων, των νέων που σπουδάζουν και των νέων της υπαίθρου, αναδεικνύοντας ταυτόχρονα τη διέξοδο απ’ τα προβλήματα: την πάλη στο πλευρό της εργατικής τάξης για το σοσιαλισμό.

Εκείνα τα χρόνια, όπως άλλωστε και στις μέρες μας, η ΚΝΕ μέσα από τον “O” σφυρηλάτησε δεσμούς, διαπαιδαγώγησε με τα ιδανικά και τις αξίες του Κόμματος, ανέδειξε την αγωνιστική ιστορία του λαού μας, διαμόρφωσε αγωνιστική συνείδηση και στάση ζωής σε εκατοντάδες χιλιάδες νέους και νέους, αποτέλεσε “σχολείο” για δεκάδες ανθρώπους του τύπου. Ακόμα σε αυτήν την περίοδο καθιερώνεται ο μεγαλύτερος πολιτικός – πολιτιστικός θεσμός στην Ελλάδα, το Φεστιβάλ ΚΝΕ – Οδηγητή ενώ κυκλοφορούν δεκάδες βιβλία από τις εκδόσεις του “Οδηγητή” και στα 1987 – 1990 έβγαινε και ο “Οδηγητής – ειδική έκδοση”.

Το φύλλο με αριθμό 782, που εκδόθηκε το Σεπτέμβρη του ’91,το πρώτο μετά τη διακοπή της κυκλοφορίαςτου “Οδηγητή” το Δεκέμβρη του ’90. Το φύλλο αυτό σηματοδοτούσε τη διαδικασία ανασυγκρότησης της ΚΝΕ

Από τις τρικυμίες στην ανασυγκρότηση

Στα χρόνια 1989-91, η κρίση στο διεθνές κομμουνιστικό κίνημα κορυφώνεται με τις αντεπαναστατικές ανατροπές στη Σοβιετική Ένωση και τις Λαϊκές Δημοκρατίες της Ευρώπης. Η κρίση αυτή έχει αντίκτυπο και στο ΚΚΕ και την ΚΝΕ. Στα 1989, η πλειοψηφία του Κεντρικού Συμβουλίου αποχωρεί από την ΚΝΕ και ταυτόχρονα προσπαθεί να σφετεριστεί τον τίτλο της Οργάνωσης, αλλά και τον τίτλο του “Οδηγητή”. Η προσπάθειά τους απέτυχε, καθώς ο “Οδηγητής” συνέχισε την έκδοσή του με ευθύνη της “Προσυνεδριακής Επιτροπής” που συγκροτήθηκε για να οδηγήσει την Οργάνωση σε Συνέδριο και εκλογή νέου Κεντρικού Συμβουλίου, υπερασπιζόμενος την αδιάσπαστη ενότητα ΚΚΕ-ΚΝΕ, την οποία οι φραξιονιστές προσπάθησαν, ανεπιτυχώς, να διαταράξουν. Η κρίση όμως, τόσο στο Κόμμα όσο και την ΚΝΕ, συνεχίστηκε ως και τα 1991. Ο “Οδηγητής” στα χέρια της οπορτουνιστικής ομάδας που κυριαρχούσε και στο νέο Κεντρικό Συμβούλιο, έχασε τη φυσιογνωμία του, ως όργανο της μαζικής πολιτικής πρωτοπόρας οργάνωσης της νεολαίας, της νεολαίας του ΚΚΕ και τελικά η κυκλοφορία του διεκόπη το Δεκέμβρη του ’90 μετά την κυκλοφορία 781 εβδομαδιαίων φύλλων. Η ΚΝΕ δεν άργησε να βγει απ’ την τρικυμία: τον Αύγουστο του ’91 ανασυγκροτήθηκε το κεντρικό καθοδηγητικό όργανο της ΚΝΕ και ανέλαβε την ανόρθωση της Οργάνωσης. Η κυκλοφορία του “Ο” τοΣεπτέμβρη του ’91 ως μηνιάτικη εφημερίδα, παρά τις δυσκολίες και τα προβλήματα, επιβεβαίωσε τη διαδικασία ανασυγκρότησης της ΚΝΕ. Στο φύλλο αυτό, με αριθμό 782, έγραφε ο “Ο”, σε άρθρο με τίτλο “Κόντρα στο ρεύμα”: «Πέρασε καιρός που ο ΟΔΗΓΗΤΗΣ δεν κυκλοφόρησε. Τα προβλήματα ήταν και είναι πολλά. Τις δυσκολίες όμως τις κοιτάμε κατάματα. Υπάρχουμε όσο υπάρχει αντίσταση. Γι’αυτό και πάλι “Ο”. Μια νέα προσπάθεια για τα πολλά που έχουμε να πούμε. Στο πλευρό του Κόμματός μας, συντάσσουμε τις δυνάμεις μας για να αγκαλιάσουμε τη νεολαία. Μαζί θα ζωγραφίσουμε το αύριο, κόντρα στο ρεύμα που άλλοι άνοιξαν. Ο “Ο” θέλει να ανοίξει νέες πόρτες επικοινωνίας με τη νεολαία. Θέλει να ρίξει φως ανοίγοντας τα παράθυρα της αλήθειας.» Μέχρι και τα μέσα του ’97, ο “Ο” δεν καταφέρνει να έχει σταθερή μηνιαία κυκλοφορία και πολλές φορές κυκλοφορεί ανά δίμηνο, καταφέρνει όμως να ανοίγει δρόμους στην επαφή της ΚΝΕ με τη νεολαία, στα δύσκολα αυτά χρόνια όπου η Οργάνωση στήθηκε ξανά απ’ το μηδέν. Τέλος, απ’ το 2000 και μέχρι το Δεκέμβρη του 2007, ο “Ο” κυκλοφορούσε μαζί με τον “Κυριακάτικο Ριζοσπάστη”.

Εξώφυλλο του «Οδηγητή» τον Σεπτέμβρη του 2008, αφιερωμένο στα 90 χρόνια ζωής του ΚΚΕ

Ο “Οδηγητής” σήμερα

Απ’ το 2008, ο “Ο” επανήλθε στη φυσική, αυτοτελή μορφή κυκλοφορίας του.Στόχος, ο “Ο”, το μοναδικό νεολαιίστικοέντυπο, που “μιλά” για τα προβλήματακαι τους αγώνες των νέων και αναδεικνύειτη διέξοδο από τη σκοπιά της εργατικήςτάξης, να γίνει το πρώτο έντυπο νεολαίας,να φτάσει παντού: σε κάθε τόπο δουλειάς,γειτονιά, σχολείο και σχολή.Η προσπάθεια ο “Ο” να βελτιώνεται, ώστενα καθοδηγεί τους αγώνες της νεολαίας,να διαφωτίζει και να ενημερώνει κόντραστη διαστρέβλωση και την παραπληροφόρηση που διαχέει η αστική τάξη μέσα απ’ τα ΜΜΕ που ελέγχει, είναι συνεχής.Σημαντικό ρόλο στην υπόθεση αυτή παίζει η ίδια η νεολαία, οι αναγνώστες του“Ο”, κάθε φίλος και μέλος της ΚΝΕ μπορεί και πρέπει να ‘ναι ανταποκριτής της εφημερίδας: να τροφοδοτεί τον“Ο” με ειδήσεις, στοιχεία, καταγγελίες,αλλά και τις παρατηρήσεις και τις γνώμεςτου. Οι δυνατότητες είναι ανεξάντλητες, ώστε ο “Ο” να βελτιώνεται, να εμπλουτίζεται, να αυξηθεί σημαντικά η κυκλοφορία του ώστε ναφτάνει σεπερισσότερους νέους και νέες η πολιτικήπρόταση του ΚΚΕ.Απ’ το 1968 άλλωστε, όταν πρωτοκυκλοφόρησε σαν “φως που καιει” μέσαστα σκοτάδια της δικτατορίας, μέχρι τιςμέρες μας, αυτό είναι το κύριο καθήκοντου “Ο”, όπως περιγράφεται και στο Καταστατικό της ΚΝΕ: «Ο ΟΔΗΓΗΤΗΣ είναι το όργανο του Κεντρικού Συμβουλίου της ΚΝΕ.Αναδείχνει τα προβλήματα της νεολαίας, αποκαλύπτει τις αιτίες και τους υπεύθυνους για την ύπαρξη αυτών των προβλημάτων. Προβάλλει τις συλλογικές και δημιουργικές δραστηριότητες της νέας γενιάς, τους αγώνες της για τα δικαιώματά της. Αποτελεί το μαχητικό προπαγανδιστή της πολιτικής του ΚΚΕ, των θέσεων της ΚΝΕ στη νεολαία.» (Άρθρο 30, Καταστατικό της ΚΝΕ).